ABD'nin Ankara'daki Büyükelçisi Robert Pearson, ‘‘Türkiye'ye varışımdan bu yana geçen bir yıl içinde...’’ diye söze girip, şöyle diyor:

‘‘Bazı saygın üstatların ya da bazı siyaset erkanının hükümetin düşmesinin an meselesi olduğunu ve hemen erken seçime gidileceğini söylemedikleri neredeyse tek bir hafta bile geçmedi...’’

Amerikan Büyükelçisi ‘‘Ümit ederim, bu koroya katılmayacağım için beni affedersiniz’’ diye ekliyor. 

Bu girizgahı, Pearson'un Başbakan Bülent Ecevit'in liderliğindeki DSP-MHP-ANAP koalisyonu için yaptığı şu saptama izliyor:

‘‘Bugünkü, son on yıl içinde en uzun süre iş başında kalan Türk hükümetidir, ayrıca Türkiye tarihinin en uzun süre yaşayan koalisyonudur.’’ 

Büyükelçi Pearson, önceki gün Bilkent Oteli'nde düzenlenen ve açılışını Genelkurmay İkinci Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt'ın yaptığı Uluslararası Savunma Sempozyumu'ndaki konuşmasının önemli bir bölümünü Amerikan yönetiminin koalisyon hükümetine verdiği desteğe ayırıyor.

* * *

Pearson, bu desteği gerekçelendirirken, TBMM'de görüşülmekte olan anayasa reformuna da değiniyor. Şu sözlerinde, yine hükümeti ‘‘gidici’’ gören siyaset ve basın erbabına atılmış ince bir taş görmemek mümkün değil:

‘‘Bu anayasa paketi, pek çok yorumcunun bitmiş gözüyle baktıkları bir hükümet açısından olağanüstü bir başarıdır.’’

Pearson, benzer şekilde, izlenmekte olan ekonomik reform programının övgüye değer bir başarı sağladığını belirtiyor. 

Büyükelçi, bu alandaki başarıları dalgalı kura geçilmesi, mali disiplin sürdürülerek yürütülen borç idaresi politikaları ve bankacılık sektörünün sağlıklı bir bünyeye kavuşturulması olmak üzere üç başlıkta topluyor.

Pearson, ‘‘Anayasa ve ekonomik reform yönünde hareket ettiği takdirde Türkiye'nin AB'ye tam üye olacağına şüphem yoktur. Türkiye, bu zor reform adımlarını atmaya devam ettiği sürece ABD yönetiminin tam desteğini yanında bulacağını bilmektedir’’ diye konuşuyor. 

* * *

Pearson'un konuşması, diplomatik ölçüler içinde bakıldığında, bir hükümete pek sıkça görülmeyen kuvvette bir siyasi destek ifadesi olarak alınmalıdır.

Ekonomik krizle birlikte toplumsal desteğinin ciddi bir şekilde gerilediği bir dönemde, Ecevit'in liderliğindeki koalisyon hükümetine en kuvvetli destek, Atlantik ötesindeki ABD yönetiminden gelmektedir.

Bu desteğin başlıca üç nedeni vardır. Birincisi, ABD'nin büyük önem verdiği reformların bugünkü hükümet tarafından hayata geçirilmesidir. 

İkincisi, Washington'un bugünkü hükümetin yerine parlamentodan bir başka geçerli alternatifin çıkmayacağı yolundaki değerlendirmesi olmalıdır.

Daha önemlisi, 11 Eylül saldırısına yanıt vermek üzere askeri bir harekata hazırlandığı bir dönemde, Washington'un Türkiye gibi kritik bir müttefiğinin yeniden siyasi istikrarsızlık içine düştüğünü görmeye tahammülü yoktur.