| ILO Kabul Tarihi: 6 Haziran 1979
Kanun Tarih ve Sayısı: 15 Temmuz 2003 / 4933
Resmi Gazete Yayım Tarihi ve Sayısı: 22 Temmuz 2003 / 25176
Bakanlar Kurulu Kararı Tarih ve Sayısı:
Resmi Gazete Yayım Tarihi ve Sayısı:
Uluslararası Çalışma Örgütü Yönetim Kurulu tarafından Cenevre’de toplantıya
çağrılan ve 6 Haziran 1979 tarihinde toplanan Uluslararası Çalışma Örgütü
Genel Konferansı altmış beşinci oturumunda,
Oturum gündeminin beşinci maddesini oluşturan, karayolu taşımacılığında
çalışma ve dinlenme sürelerine ilişkin çeşitli önerilerin kabulüne karar
verdikten sonra,
Bu önerilerin uluslararası bir Sözleşme biçimini almasına karar vererek,
Çalışma ve Dinlenme Süreleri (Karayolu Taşımacılığı) Sözleşmesi, 1979
olarak adlandırılacak olan aşağıdaki Sözleşmeyi bin dokuz yüz yetmiş dokuz
yılının Haziran ayının bu yirmi yedinci gününde kabul etmiştir:
Madde 1
1. Bu Sözleşme, üçüncü taraflar için taşımacılık yapan işletmelerin
veya kendi adına yük veya yolcu taşıma işleri yapan işletmelerin, ulusal
ya da uluslararası karayolu ile yük veya yolcu taşıma işlerinde profesyonel
olarak kullanılan motorlu araçlarında ücretli olarak çalışan sürücülere
uygulanır.
2. Bu Sözleşme aksine bir hüküm içermiyor ise, karayolu taşımacılığını
meslek edinmiş motorlu araç sahiplerine ve sürücü olarak çalıştıkları zamanlarda
onların ücretsiz çalışan aile bireylerine uygulanır.
Madde 2
1. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, aşağıdaki işleri
yapan araçlarda çalışan sürücüleri bu Sözleşme hükümlerinin veya bazı hükümlerinin
kapsamı dışında tutabilir:
a) yerel koşullar ve özel teknik çalışma koşuları nedeniyle
kent taşımacılığı veya kent taşımacılığının bazı biçimleri,
b) traktörler veya yerel tarım ve ormancılık faaliyetlerine tahsis
edilen diğer araçlar tarafından yapıldığı sürece ve münhasıran bu işletmelerin
işleri için kullanılmak kaydıyla, tarım veya ormancılık işletmelerinin
taşıma işleri,
c) hasta ve yaralı taşıma, kurtarma ve tahliye amaçlı taşıma
ve itfaiye hizmetlerinin ulaşımı,
d) polis hizmetleri ve ulusal savunma amaçlı taşıma ve üçüncü
taraflar için taşımacılık yapan işletmelerle rekabete girmemek koşuluyla,
diğer temel kamu hizmetlerini yerine getirmek amacıyla yapılan taşıma,
e) taksi ile yapılan taşıma, veya
f) kullanılan araç türü, araçların yolcu veya yük taşıma kapasitesi,
sınırlı güzergahları veya izin verilen azami hız nedeniyle çalışma ve dinlenme
sürelerine ilişkin özel düzenleme yapılmasını gerektirmediği öngörülen
taşıma işleri.
2. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, bu maddenin
1. paragrafı gereğince, bu Sözleşme hükümlerinin veya bu hükümlerin bazılarının
uygulanma kapsamı dışında bırakılan sürücülerin çalışma sürelerine ilişkin
uygun standartlar belirler.
Madde 3
Bu Sözleşme hükümlerinin kapsadığı herhangi bir konuda karar alınmadan
önce, her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu tarafından temsil yetkisine
sahip ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile danışmalarda bulunacaktır.
Madde 4
1. Bu Sözleşmenin uygulanması bakımından “çalışma süreleri” deyimi
ücretle çalışan sürücülerin
a) aracın çalışır durumda olduğu sürede araç kullanarak
ve diğer işler yaparak, ve
b) araçla, yolcuları veya yüküyle ilgili yardımcı işler yaparak
geçirdikleri süre anlamına gelir.
2. Sürücülerin araçta veya işyerinde hazır durumda bekleyip iş yapmaksızın
geçen ve fakat diledikleri gibi kullanma serbestliğine sahip olmadıkları
süreler, her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşları tarafından, toplu
sözleşmeler veya ulusal teamüle uygun diğer yollarla belirlenen ölçüde,
çalışma süreleri olarak kabul edilebilir.
Madde 5
1. Hiçbir sürücünün mola vermeksizin ve devamlı olarak dört saatten
fazla araç kullanmasına izin verilmez.
2. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, özel ulusal koşulları
dikkate alarak, bu maddenin 1. paragrafında sözü geçen süreyi bir saatten
fazla olmamak üzere artırabilir.
3. Bu maddede sözü geçen molanın uzunluğu ve uygun olduğu takdirde,
bu molanın ne şekilde bölünebileceği her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu
tarafından belirlenir.
4. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, tarifede öngörülen
durmalar veya işin niteliği gereği aralıklarla yapılıyor olması nedeniyle
yeterli molaya sahip sürücüler için bu madde hükümlerinin uygulanamayacağı
durumları belirler.
Madde 6
1. Fazla mesai dahil, azami toplam araç kullanma süresi günde
dokuz, haftada 48 saati aşamaz.
2. Bu maddenin 1. paragrafında sözü geçen toplam araç kullanma
süreleri her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu tarafından, birkaç günün
veya haftanın bir ortalaması olarak hesaplanabilir.
3. Bu maddenin 1. paragrafında sözü geçen toplam araç kullanma
süreleri, taşıma işinin çok güç koşullar altında yapıldığı durumda azaltılır.
Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu bu işleri tanımlar ve ilgili sürücülere
uygulanacak toplam araç kullanma sürelerini belirler.
Madde 7
1. Ücretle çalışan her sürücü, bu Sözleşmenin 4 üncü maddesinin
1 inci paragrafında tanımlandığı biçimde beş saatlik sürekli çalışmadan
sonra bir molaya hak kazanır.
2. Bu maddenin 1 inci paragrafında sözü geçen molanın uzunluğu
ve uygun olduğu takdirde, bu molanın ne şekilde bölünebileceği her ülkenin
yetkili makam ya da kuruluşu tarafından belirlenir.
Madde 8
1. Sürücülerin günlük dinlenme süresi, işgününün başlamasından
itibaren 24 saatlik bir süre içinde aralıksız asgari on saattir.
2. Günlük dinlenme süresi, hiçbir şekilde sekiz saatten az olmamak
ve bir haftada iki defadan fazla sekiz saate indirilmemek kaydıyla her
ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu tarafından belirlenecek sürelerin
ortalaması olarak hesaplanabilir.
3. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, bu maddenin asgari
sürelere ilişkin 1 ve 2 nci paragraf hükümlerine uyulması koşuluyla, yapılan
işin yolcu veya yük taşıma işi olmasına ve dinlenme süresinin evde veya
başka bir yerde kullanılmasına göre farklı uzunlukta günlük dinlenme süreleri
belirleyebilir.
4. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, iki sürücüsü olan
araçlar ile bir feribot veya trenden yararlanan araçlar söz konusu olduğunda,
günlük dinlenme sürelerinin uzunluğuna ve bu dinlenme sürelerinin kullanılması
usulüne ilişkin olarak, bu maddenin 1 ve 2 nci paragraf hükümlerine istisnalar
getirebilir.
5. Aracın ve yükünün güvenliğini sağlayacak gerekli önlemleri
almış ise, günlük dinlenme süresini kullanmakta olan sürücüden aracın içinde
veya yakınında kalması istenemez.
Madde 9
1. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, işin hayati kısmının
yürütülmesi için gerekli oranda olmak kaydıyla
a) kaza, bozulma, önceden tahmin edilemeyen gecikme,
hizmetin durması veya trafik akışının kesintiye uğraması durumlarında ,
b) mücbir sebep bulunduğunda, ve
c) kamu yararına olan hizmetlerin görülmesini sağlamak için
acil ve istisnai bir zorunluluk olması durumunda,
bu Sözleşmenin 5, 6, 7 ve 8 inci maddelerinde öngörülen günlük dinlenme
sürelerinde azaltma yapmaya, araç kullanma ve devamlı çalışma sürelerini
uzatmaya geçici istisnalar olarak izin verebilir.
2. Karayolu taşımacılığının tabi olduğu ulusal ve yerel koşullar
bu Sözleşmenin, 5, 6, 7 ve 8 inci maddelerinin tam olarak uygulanmasına
imkân vermediği durumlarda, her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu, bu
maddelerde öngörülen dinlenme sürelerinde azaltma yapmaya, araç kullanma
ve devamlı çalışma sürelerini uzatmaya ve bu Sözleşmenin 1 inci maddesinin
2 nci paragrafı kapsamına giren sürücülere 5, 6 veya 8 inci maddelerin
uygulanmasına ilişkin olarak istisnalara izin verebilir. Bu durumda ilgili
üye ülke, onay belgesine ekleyeceği bir bildirimle, bu ulusal veya yerel
koşulları bu paragraf gereğince izin verdiği uzatma, azaltma veya istisnalarla
birlikte tarif eder. Bu durumdaki herhangi bir üye ülke, Uluslararası Çalışma
Örgütü Anasözleşmesinin 22 nci maddesi gereğince göndereceği raporlarda,
bu Sözleşmenin 5, 6, 7 ve 8 inci maddelerinin daha dar veya geniş kapsamlı
uygulanmasına yönelik olarak kaydedilen gelişmeleri belirtir ve müteakip
bir bildirimle bu bildirimi iptal edebilir.
Madde 10
1. Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu,
a) bireysel kontrol belgesi düzenler ve bu belgenin
verilmesine ilişkin koşulları, içeriğini ve sürücüler tarafından tutulması
usulünü belirtir, ve
b) bu Sözleşmenin 9 uncu maddesi 1 inci paragrafı uyarınca çalışılan
sürenin ve bu süreyi gerektiren koşulların bildirim usulünü belirler.
2. Her işveren,
a) her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşunca kabul
edilen şekle uygun olarak, istihdam ettiği her sürücünün çalışma ve dinlenme
sürelerini gösteren bir kayıt tutar, ve
b) her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşunca belirlenen usule
göre, bu kaydı denetim makamlarının incelemesine sunar.
3. Bu maddenin 1 ve 2 nci paragraflarında söz konusu geleneksel
denetim yolları, şayet bazı ulaştırma biçimleri açısından gereklilik arz
ediyor ise, her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşunca belirlenen kurallara
uygun olarak takograf gibi modern yöntemlerle mümkün olduğunca desteklenir
veya ikame edilir.
Madde 11
Her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşu
a) işletmelerde ve karayollarında gerçekleştirilecek yeterli
bir teftiş sistemi sağlar ve
b) bu Sözleşme hükümlerinin ihlaline karşı uygun cezalar öngörür.
Madde 12
Toplu sözleşme veya hakem kararları ya da ulusal teamüle uygun başka
usul ile yürürlüğe konulduğu durumlar hariç, bu Sözleşme hükümlerine yasa
veya diğer mevzuat düzenlemeleriyle işlerlik kazandırılır.
Madde 13
Bu Sözleşme 1939 tarihli Çalışma ve Dinlenme Süreleri (Karayolu Taşımacılığı)
Sözleşmesini revize eder.
Madde 14
Bu Sözleşmenin kesin onama belgeleri Uluslararası Çalışma Örgütü Genel
Müdürüne gönderilir ve onun tarafından kaydedilir.
Madde 15
1. Bu Sözleşme, ancak onama belgeleri Genel Müdür tarafından
kaydedilmiş olan Uluslararası Çalışma Örgütü üyelerini bağlar.
2. Bu Sözleşme iki üyenin onama belgesi Genel Müdür tarafından
kaydedildiği tarihten oniki ay sonra yürürlüğe girer.
3. Daha sonra bu Sözleşme, onu onayan her üye için, onama belgesi
kaydedildiği tarihten oniki ay sonra yürürlüğe girer.
Madde 16
1. Bu Sözleşmeyi onaylayan her üye, onu, ilk yürürlüğe girdiği
tarihinden itibaren on yıllık bir süre sonunda, Uluslararası Çalışma Örgütü
Genel Müdürüne göndereceği ve Genel Müdürün kaydedeceği bir belge ile feshedebilir.
Fesih, kayıt tarihinden ancak bir yıl sonra geçerli olur.
2. Bu Sözleşmeyi onamış olup da onu bundan önceki fıkrada sözü
edilen on yıllık sürenin bitiminden itibaren bir yıl süresince bu madde
gereğince feshetmek seçeneğini kullanmayan her üye yeniden on yıllık, bir
süre için bağlanmış olur ve bundan sora bu Sözleşmeyi, her on yıllık süre
bitiminde, bu maddenin içerdiği koşullar içinde feshedebilir.
Madde 17
1. Uluslararası Çalışma Örgütü Genel Müdürü, Örgüt üyeleri tarafından
kendisine bildirilen bütün onama ve fesihlerin kaydedildiğini Uluslararası
Çalışma Örgütünün bütün üyelerine duyurur.
2. Genel Müdür, kendisine gönderilen Sözleşmenin ikinci onama
belgesinin kaydedildiğini Örgüt üyelerine duyururken bu Sözleşmenin yürürlüğe
gireceği tarih hakkında örgüt üyelerinin dikkatini çeker.
Madde 18
Uluslararası Çalışma Örgütü Genel Müdürü, yukarıdaki maddeler gereğince,
kaydetmiş olduğu bütün onama ve fesihlere ilişkin tam bilgileri, Birleşmiş
Milletler Antlaşmasının 102 nci maddesi uyarınca kaydedilmek üzere, Birleşmiş
Milletler Genel Sekreterine ulaştıracaktır.
Madde 19
Uluslararası Çalışma Örgütü Yönetim Kurulu, gerekli gördüğü zaman bu
Sözleşmenin uygulanması hakkındaki bir raporu Genel Konferansa sunar ve
onun tamamen veya kısmen değiştirilmesi konusunun Konferans gündemine alınması
gereği hakkında karar verir.
Madde 20
1. Konferansın bu Sözleşmeyi tamamen veya kısmen değiştiren yeni
bir Sözleşme kabul etmesi halinde ve yeni Sözleşme aksini öngörmediği takdirde:
a) değiştirici yeni Sözleşmenin bir üye tarafından onanması
durumu, yukarıdaki 9 uncu madde dikkate alınmaksızın ve değiştirici yeni
Sözleşme yürürlüğe girmiş olmak kayıt ve şartı ile, bu Sözleşmenin derhal
ve kendiliğinden feshini gerektirir.
b) değiştirici yeni Sözleşmenin yürürlüğe girmesi tarihinden
itibaren bu Sözleşme üyelerin onamasına açık bulundurulamaz.
2. Bu Sözleşme, onu onayıp da Değiştirici Sözleşmeyi onamamış bulunan
üyeler için her halde şimdiki şekil ve içeriğiyle geçerli olmaya devam
eder.
Madde 21
Bu Sözleşmenin Fransızca ve İngilizce metinleri aynı şekilde muteberdir.
|