| ILO Kabul Tarihi: 2 Haziran 1982
Kanun Tarih ve Sayısı: 9 Haziran 1994 / 3999
Resmi Gazete Yayım Tarihi ve Sayısı: 18 Haziran 1994 / 21964
Bakanlar Kurulu Kararı Tarih ve Sayısı: 10 Ağustos 1994 / 94-5971
Resmi Gazete Yayım Tarihi ve Sayısı: 12 Ekim 1994 / 22079
Uluslararası Çalışma Teşkilatı Genel Konferansı Çalışma Bürosu Yönetim
Kurulunca 2 Haziran 1982 tarihinde Cenevre'de Toplanmaya çağrılmış ve düzenlediği
68 inci oturumunda,
Hizmet İlişkisinin Sona Ermesi Hakkında Tavsiyede (1963) mevcut uluslararası
normları not ederek,
Hizmet ilişkisinin sona ermesi hakkında tavsiyenin (1963) kabulünden
sonra bir çok üye devletin mevzuatında ve uygulamasında alınan Tavsiye'de
sözü edilen sorunlarla ilgili olarak meydana gelen önemli gelişmeleri not
ederek,
Bu konuda özellikle şu son yıllarda bir çok ülkede meydana gelen ekonomik
güçlükler ve teknolojik değişiklikler sonucunda bu alanda karşılaşılan
sorunlar çerçevesinde yeni uluslararası normları kabul etmenin uygun olacağına
dikkate alarak,
Oturum gündeminde beşinci maddeyi teşkil eden “işverenin girişimiyle
hizmet ilişkisinin sona ermesine” ilişkin çeşitli önerilerin kabulüne karar
verdikten sonra,
Bu önerilerin uluslararası bir sözleşme şeklini almasına karar vererek,
Aşağıda Hizmet İlişkisine Son Verilmesi Hakkında Sözleşme (1982) olarak
adlandırılacak olan bu sözleşmeyi 1982 yılı Haziran ayının 22 nci gününde
kabul etmiştir.
KISIM I
UYGULAMA METODLARI
UYGULAMA ALANLARI VE TANIMLAR
MADDE 1
Bu sözleşme hükümlerinin, toplu iş sözleşmeleri, hakem kararları veya
mahkeme kararları ile veya ulusal uygulamaya uygun başka bir yöntemle geçerlik
kazanmadığı hallerde, yürürlüğe girmesi ulusal mevzuatla sağlanır.
MADDE 2
1- Bu sözleşme tüm ekonomik faaliyet alanlarına ve hizmet sözleşmesi
ile istihdam olunanlara uygulanır.
2- Bir üye devlet hizmet ilişkisi içinde çalışanlardan aşağıdaki
kategorilerde bulunanları iş bu sözleşme hükümlerinin tamamının veya bir
kısmını uygulama alanı dışında bırakabilir
a) Belirli süreli veya belirli bir işin tamamlanması
ile ilgili hizmet sözleşmesiyle çalıştırılan işçiler,
b) Süresi önceden ve makul olarak belirlenmiş
deneme süreli hizmet sözleşmesi ile çalışan işçilerden deneme süresi içinde
bulunanlar,
c) Süreksiz hizmet ilişkisi içinde çalışan
işçiler.
3- Bu sözleşmenin koruyucu hükümlerinden kaçınmak amacıyla belirli
süreli hizmet sözleşmeleri yapılmasına karşı yeterli güvenceler alınmalıdır.
4- Kendilerine enaz bu sözleşmedekilere eşit güvenceler sağlayan
özel bir istihdam rejiminin kurallarına tabi olarak çalışanların, gerektiğinde
bu sözleşmenin tamamının veya bazı hükümlerinin kapsamı dışında bırakılması
bir ülkedeki yetkili makamca veya uygun bir mekanizma aracılığıyla varsa
işçi ve işveren kuruluşlarına danışıldıktan sonra kararlaştırılabilir.
5- İşçilerin özel istihdam şartları bakımından veya istihdam
eden işletmenin büyüklüğü veya niteliği açısından esaslı sorunlar bulunan
durumlarda hizmet sözleşmesiyle istihdam olunanlardan sınırlı bir kategori,
gerektiği taktirde, bir ülkedeki yetkili makam veya uygun bir kuruluşça,
varsa, işçi ve işveren kuruluşlarına danışıldıktan sonra bu Sözleşme hükümlerinin
tamamı veya bazı hükümlerinin kapsamı dışında bırakabilir.
6- Bu Sözleşme'yi onaylayan her üye devlet, Uluslararası Çalışma
Teşkilatı Anayasasının 22 nci maddesi uyarınca, Sözleşmenin uygulanması
üzerinde vereceği ilk raporunda, bu maddenin 4 üncü ve 5 inci bentleri
çerçevesinde kapsamdışı bırakılan işçi kategorilerini gerekçe göstererek
belirtir ve sonraki raporlarında bunları kapsam dışı bırakan mevzuat hükümleri
ve uygulama hakkında, bu Sözleşmenin bu işçi kategorilerini de kapsaması
için ne ölçüde etkili olduğunu veya etkili olmada ne gibi önerilerde bulunulduğunu
belirterek, bilgi verir.
MADDE 3
Bu sözleşmenin uygulanmasında, “son verme” ve “hizmet ilişkisine son
verme” deyimleri hizmet ilişkisine işveren tarafından son verilmesi anlamına
gelir.
KISIM II.
GENEL UYGULAMA STANDARTLARI
KESİM A.
SON VERMENİN HAKLI NEDENE DAYANDIRILMASI
MADDE 4
İşçinin kapasitesine veya işin yürütümüne veya işyeri gereklerine dayalı
geçerli bir son verme nedeni olmadıkça hizmet ilişkisine son verilemez.
MADDE 5
Özellikle aşağıdaki hususlar son verme için geçerli bir neden teşkil
etmezler:
a) Sendika üyeliği veya çalışma saatleri dışında
veya işverenin rızasıyla çalışma saatlerinde sendikal faaliyetlere katılma,
b) İşçi temsilciliği yapmış olmak, yapmak
veya işçi temsilciliğine talip olmak,
c) İşvereni şikayet etmek veya işveren aleyhine
mevzuata aykırılık iddiasıyla başlatılmış sürece katılım veya işveren aleyhine
idari makamlar nezdinde müracaatta bulunmak,
d) Irk, renk, cinsiyet, medeni hal, aile
sorumlulukları, hamilelik, din, siyasi görüş, etnik veya sosyal köken,
e) Doğum izni esnasında işe gelmeme,
MADDE 6
1- Hastalık veya kaza nedeniyle geçici devamsızlık işten çıkarma
için geçerli neden değildir.
2- Hangi hallerin geçici olarak işe gelmeme sayılacağı hangi
hallerde tıbbi raporun gerekli olacağı ve bu maddenin 1 inci bendinin uygulanmasına
getirilebilecek sınırlamalar, sözleşme'nin 1 inci maddesinde belirtilen
uygulama yöntemlerine göre belirlenir.
KESİM B.
SON VERMEDEN ÖNCE VEYA SON VERME
SIRASINDA İZLENECEK USÜLLER
MADDE 7
İşveren den makul ölçülere göre beklenemeyecek haller hariç, hakkındaki
iddialara karşı savunma fırsatı verilmeden bir işçinin hizmet ilişkisi,
o işçinin tutumu ve verimi ile ilgili nedenlerle sona erdirilemez.
KESİM C.
SON VERMEYE KARŞI İTİRAZ USULU
MADDE 8
1- Hizmet ilişkisine haksız olarak son verildiği kanısında olan
bir işçinin mahkeme, iş mahkemesi, hakemlik kurulu veya hakem gibi tarafsız
bir merci nezdinde itirazda bulunma hakkı vardır.
2- Son verme işlemine yetkili merci tarafından izin verilmesi
halinde, bu maddenin 1 inci bendi, ulusal mevzuat veya uygulamaya göre
değişik şekillerde uygulanabilir.
3- Bir işçi hizmet ilişkisine son verme işlemine karşı makul
bir süre içinde itirazda bulunmamışsa bu hakkını kullanmaktan vazgeçmiş
sayılır.
MADDE 9
1- 8 inci maddede belirtilen merciler, son verme nedenlerini
ve davayla ilgili diğer vakaları incelemeye ve son vermenin haklı olup
olmadığına dair bir karar vermeye yetkili kılınacaklardır.
2- İşçinin, son verme işlemine ilişkin ispat yükünü tek başına
üstlenmemesi için, bu sözleşmenin 1 inci maddesinde belirtilen uygulama
yöntemleri aşağıdaki olanaklardan birini veya her ikisini sağlamalıdır.
a) Bu Sözleşme'nin 4 üncü maddesinde tanımlandığı
üzere, geçerli bir nedeninin bulunduğunu ispat yükü işverene ait olmalıdır.
b) Bu Sözleşmenin, 8 inci maddesinde belirtilen
merciler, taraflarca getirilen kanıtlar ve ulusal mevzuat ve uygulamaların
öngördüğü usuller çerçevesinde son verme nedeni üzerinde bir sonuca varmaya
yetkili kılınmalıdırlar.
3- Son verme işleminin, işletmenin, işyerinin veya hizmetin yürütümü
gereklerine dayandığının ileri sürülmesi halinde, bu Sözleşmenin 8 inci
maddesinde belirtilen merciler son vermenin gerçekten bu nedenlere bağlı
olup olmadığını belirlemeye yetkilidirler, bununla beraber bu sebeplerin
söz konusu sona erdirmeyi haklı kılıp kılmadığına karar vermeye ne ölçüde
yetkili kılınacakları işbu Sözleşmenin 1 inci maddesindeki uygulama yöntemlerine
göre belirlenecektir.
MADDE 10
Bu sözleşme'nin 8 inci maddesinde belirtilen merciler son verme işlemini
haksız bulurlarsa ve son verme işlemini iptale veya işçinin işe iadesini
öngörmeye ya da önermeye ulusal mevzuat ve uygulamalara göre yetkili değillerse
veya bunları uygulanabilir bulmazlarsa yeterli bir tazminat veya uygun
addolunan bir diğer telafi biçimini kararlaştırmaya yetkili kılınacaklardır.
KESİM D.
BİLDİRİM SURESİ
MADDE 11
Hizmet ilişkisine son verilecek bir işçi,ciddi bir hizmet kusuru yani
işverenin kendisini bildirim süresi zarfında çalıştırmaya devam etmesini
istemenin makul sayılamayacağı türden bir hizmet kusuru atfedilmedikçe,
makul bir bildirim süresine veya onun yerine bir tazminata hak kazanacaktır.
KESİM E.
KIDEM TAZMİNATI VE GELİRİN KORUNMASINA
İLİŞKİN DİGER ŞEKİLLER
MADDE 12
1- Hizmet ilişkisine son verilen bir işçi, ulusal mevzuat ve
uygulamaya uygun olarak aşağıdaki haklardan yararlanır;
a) Miktarı, diğer unsurların yanısıra, hizmet
süresine ve ücret seviyesine göre belirlenecek ve doğrudan işveren tarafından
veya işverenlerin katkısıyla oluşturulmuş bir fondan ödenecek bir kıdem
tazminatı veya işten ayrılma nedeniyle doğan başka haklar, veya
b) Tabi oldukları koşullar çerçevesinde,
işsizlik sigortası veya yardımından doğan haklar veya yaşlılık yahut malüllük
gibi diğer sosyal güvenlik türleri yahut,
c) Bu tazminat ve ödeneklerin birleşimi.
2- Genel kapsamlı bir rejimde, bir işçi işsizlik sigortasından
veya yardımlarından yararlanmak için aranan koşulları taşımıyor ise salt
1 inci bendin (b) alt bendinde işsizlik haklarından yararlanamaması nedeniyle
aynı bendin (a) alt bendindeki tazminat ve hakların ödenmesi gerekmez.
3- Ciddi hizmet kusuru nedeniyle hizmet ilişkisine son verilme
durumunda bu maddeııin 1 inci bendinin (a) alt bendinde bahsedilen tazminat
veya haklardan yoksun kalınması bu sözleşmenin 1 inci maddesindeki uygulama
yöntemleri ile öngörülebilir.
KISIM III.
EKONOMİK, TEKNOLOJİK, YAPISAL VEYA BENZER
NEDENLERLE
HİZMET İLİŞKİLERİNE SON VERME HAKKINDA EK
HÜKÜMLER
KESİM A.
İŞÇİ TEMSİLCİLERİNE DANIŞMA
MADDE 13
1- Ekonomik, teknolojik, yapısal veya benzer nedenlerle hizmet
ilişkilerine son vermeyi düşünen işveren:
a) İlgili işçi temsilcilerine, düşünülen son
verme işlemlerinin nedenleri, bu işlemden etkilenecek işçi sayısı ve grupları
ve son verme işlemlerinin ne kadarlık bir zaman diliminde gerçekleştirileceği
de dahil olmak üzere gerekli tüm bilgileri zamanında sağlar.
b) İlgili işçi temsilcilerine, ulusal mevzuat
ve uygulamaya uygun olarak, mümkün olduğunca önceden, ilgili işçiler için
her nevi son verme işlemini önlemek veya asgariye indirmek amacıyla alınacak
önlemleri ve bu işlemlerin işçiler üzerindeki olumsuz etkilerini, başka
iş bulmak gibi önlemlerle hafifletmek amacıyla alınacak önlemleri danışma
fırsatı tanır.
2- Bu maddenin 1 inci bendinin uygulanması, bu Sözleşmenin 1
inci maddesinde belirtilen uygulama yöntemleriyle, hizmet ilişkisine son
verilmesi düşünülen işçi sayısının, en azından belirli bir sayıya veya
personel sayısının belirli bir yüzdesine ulaştığı hallerde sınırlandırılabilir.
3- Bu maddenin uygulanmasında “İLGİLİ İŞÇİ TEMSİLCİLERİ” deyimi,
işçi Temsilcileri Hakkında 1971 tarihli Sözleşmeye uygun olarak ulusal
mevzuat ve uygulamada benimsendiği şekliyle işçi temsilcileri anlamına
gelir.
KESİM B.
YETKİLİ MAKAMA BİLDİRİM
MADDE 14
1- İşveren; ekonomik, teknolojik, yapısal ve benzer nedenlerle
hizmet ilişkilerine son vermeyi düşündüğünde, ulusal mevzuat ve uygulamaya
uygun olarak, son verme işlemlerini mümkün Olduğu kadar önceden yetkili
makama bildirir ve bildirimde söz konusu son verme işlemlerinin yazılı
gerekçeleri dahil bu işlemlerden etkilenecek işçi sayısı ve kategorileri
ve son vermenin uygulanacağı süre hakkında bilgiler verir.
2- Ulusal mevzuat, bu maddenin 1 inci bendinin uygulanmasını,
hizmet ilişkisine son verilmesi düşünülen işçi sayısının en azından belirli
bir sayıya veya personel sayısının belirli bir yüzdesine ulaştığı hallerde
sınırlandıralabilir.
3- İşveren, yetkili makamı, bu maddenin 1 inci bendinde belirtilen
son vermelerden, son verme işlemlerine başlanmadan ve ulusal mevzuatla
belirlenecek asgari bir süre öncesinden haberdar eder.
KISIM IV.
SON HÜKÜMLER
MADDE 15
Bu sözleşme'nin kesin onama belgeleri Uluslararası Çalışma Bürosu Genel
Müdürüne gönderilir ve onun tarafından kaydedilir.
MADDE 16
1- Bu Sözleşme, ancak onama belgeleri Genel Müdür tarafından
kaydedilmiş olan Uluslararası Çalışma Örgütü üyelerini bağlar.
2- Bu Sözleşme, iki üyenin onama belgesi Genel Müdür tarafından
kaydedildiği tarihten oniki ay sonra yürürlüğe girer.
3- Daha sonra bu Sözleşme onu onaylayan her üye için, onama belgesi
kaydedildiği tarihten oniki ay sonra yürürlüğe girer.
MADDE 17
1. Bu Sözleşmeyi onayan her üye onu ilk yürürlüğe girdiği tarihinden
itibaren on yıllık bir süre sonunda Uluslararası Çalışma Bürosu Genel Müdürüne
göndereceği ve bu Müdürün kaydedeceği bir belge ile feshedebilir. Fesih,
kayıt tarihinden ancak bir yıl sonra geçerli olur.
2. Bu Sözleşmeyi onaylamış olup da, onu bundan önceki fıkrada
sözü edilen on yıllık devrenin bitiminden itibaren bir yıl süresince bu
madde gereğince feshetme seçeneğini kullanmayan her üye yeniden on yıllık
bir süre için bağlanmış olur ve bundan sonra bu sözleşmeyi, her on yıllık
süre bitince, bu maddenin içerdiği koşullar içinde feshedebilir.
MADDE 18
1. Uluslararası Çalışma Bürosu Müdürü, Örgüt üyeleri tarafından
kendisine bildirilen bütün onama ve fesihlerin kaydedildiğini Uluslararası
Çalışma Örgütünün bütün üyelerine duyurur.
2. Genel Müdür, kendisine gönderilen Sözleşme'nin ikinci onama
belgesinin kaydedildiğini teşkilat üyelerine duyururken bu Sözleşmenin
yürürlüğe gireceği tarih hakkında Örgüt üyelerinin dikkatini çeker.
MADDE 19
Uluslararası Çalışma Bürosu Genel Müdürü, yukarıdaki maddeler gereğince,
kaydetmiş olduğu bütün onama ve fesihlere ilişkin tam bilgileri, Birleşmiş
Milletler Antlaşmasının 102 nci maddesi uyarınca tescil edilmek üzere,
Birleşmiş Milletler Genel Sekreterine ulaştırır.
MADDE 20
Milletlerarası Çalışma Bürosu Yönetim Kurulu, gerekli gördüğü zaman
bu Sözleşmenin, uygulanması hakkındaki bir raporu Genel Konferansa sunar
ve onun tamamen veya kısmen değiştirilmesi konusunun konferans gündemine
alınması gereği hakkında karar verir.
MADDE 21
1. Konferansın bu Sözleşmeyi tamamen veya kısmen değiştiren yeni
bir Sözleşme kabul etmesi halinde ve yeni sözleşme aksini öngörmediği takdirde;
a) Değiştirici yeni sözleşme'nin bir üye tarafından
onanması durumu, yukarıdaki 16 ncı madde dikkate alınmaksızın ve değiştirici
yeni Sözleşme yürürlüğe girmiş olmak kayıt ve şartı ile, bu Sözleşmenin
derhal ve kendiliğinden feshini gerektirecektir.
b) Değiştirici yeni sözleşmenin yürürlüğe
girmesi tarihinden itibaren bu sözleşme üyelerin onamasına artık açık bulundurulamaz.
2. Bu sözleşme, onu onayıp da değiştirici sözleşme'yi onamamış
bulunan üyeler için, herhalde şimdiki şekil ve içerliğiyle geçerli olmakta
devam eder.
MADDE 22
Bu Sözleşmenin Fransızca ve İngilizce metinleri aynı derecede geçerlidir.
|