|
CUMHURBAŞKANI
DEMİREL,
AF
YASASINI VETO ETTİ
(1
EYLÜL 1999)
28
Ağustos 1999 tarihinde TBMM'de kabul edilen "Bazı suç ve cezaların affına
ilişkin yasa", 1 Eylül 1999'da Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel tarafından
"bir daha görüşülmek üzere" TBMM'ye iade edildi.
Gerekçeden:
"Türk
Ceza Kanunu'nun 313. maddesi af kapsamı dışında tutulmakla beraber, ceza
indirimi uygulanacak suçlar içine alınmıştır. Bunun sonucunda cürüm işlemek
için örgüt oluşturanlar bir bakıma ayrıcalıklı konuma getirilmiş bulunmaktadır."
"Kanunun
4. maddesinde yapılan düzenleme ile af kapsamı dışında kalan bazı suçlarla,
diğer suçlarda ceza indirimi sağlanarak, özel af niteliğine dönüştürülmüş
ve daha sonra yapılan düzenleme ile af edilen ve indirim yapılan bütün
cezalara erteleme hükmü getirilerek, kanunun yapım tekniğinde bütünlük
korunmamıştır."
Cumhurbaşkanı Demirel'in
veto gerekçeleri şöyle:
TÜRKİYE
CUMHURBAŞKANLIĞI
B .01 .0.KKB .0.0.00.01
KAN.KAR.: 39-181A-1-39-468
01 EYLÜL 1999
TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ
BAŞKANLIĞINA
İLGİ: 28 Ağustos 1999 tarih
ve A.01.0.GNS.0.10.00.02-1635/4281 sayılı yazınız.
Türkiye Büyük Millet Meclisince
kabul edilen 4453 sayılı “Bazı Suç ve Cezaların Affına İlişkin Kanun”
aşağıda arzedilen gerekçelerle, Anayasanın 89 uncu ve 104 üncü maddeleri
gereğince bir defa daha görüşülmek üzere iade edilmiştir.
1. Bilindiği üzere
Anayasanın 87 nci maddesi, Türkiye Büyük Millet Meclisine Anayasanın 14
üncü maddesinde yazılı Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne
ve Türk Devleti ve Cumhuriyetinin varlığına yönelik fiiller ile, Anayasamızın
169 uncu maddesinde yer alan orman suçları dışında kalan diğer suçlarla
ilgili olarak genel ve özel af yasası çıkarma yetkisi vermektedir.
Tabii ki, Türkiye Büyük Millet
Meclisi; Anayasa'nın bu maddesi ile konulan sınırlar dahilinde hareket
ederek, af yasaları tedvin eder.
Bir bütün olan Anayasa’nın
89 uncu ve 104 üncü maddeleri ise, bu hususta Cumhurbaşkanı’na da bir yetki
tanımış ve bir yükümlülük vermiştir.
Cumhurbaşkanı, kabul edilen
kanunların “tekrar görüşülmesi”ni isteyebilir.
Kanunların Anayasa ve hukuka,
adalet ve nesafet kurallarına ve kamu vicdanına uygunluğunu aramak, Cumhurbaşkanının
görevidir.
Cumhurbaşkanı ayrıca, kanunları
yerindelik açısından da inceleyebilir.
2. Anayasa’nın 10
uncu maddesinde “herkes dil, ırk, renk, cinsiyet, siyasi düşünce, felsefi
inanç, mezhep ve benzeri sebeplerle ayırım gözetilmeksizin kanun önünde
eşittir.
Hiçbir kişiye, aileye,
zümreye veya sınıfa imtiyaz tanınamaz. Devlet organları ve idare makamları
bütün işlemlerinde ve kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket
etmek zorundadır.”
hükmü yer almıştır.
Buna göre herkesin kanun
önünde eşit olması gerektiği gibi, kanunların da genellik ilkelerine uygun
olarak tedvin edilmesi hukukun temel ilkesidir. Bu bağlamda kabul edilen
4453 sayılı Kanunda, Türk Ceza Kanununun 313 üncü maddesi af kapsamı dışında
tutulmakla beraber, ceza indirimi uygulanacak suçlar içine alınmıştır.
Bunun sonucunda cürüm işlemek için örgüt oluşturanlar bir bakıma ayrıcalıklı
konuma getirilmiş bulunmaktadırlar.
3. 4453 sayılı “Bazı
Suç ve Cezaların Affına İlişkin Kanun”un 2 nci maddesi verilen cezaların
bütün sonuçlarını kapsayacak şekilde genel affı içermekte olduğu halde,
4 üncü maddesinde yapılan
düzenleme ile, af kapsamı dışında kalan bazı suçlarla, diğer suçlarda ceza
indirimi sağlanarak, özel af niteliğine dönüştürülmüş ve daha sonra yapılan
düzenleme ile af edilen ve indirim yapılan bütün cezalara erteleme hükmü
getirilerek, kanunun yapım tekniğinde bütünlük korunmamıştır.
Yukarıda belirtilen nedenlerle,
4453 sayılı “Bazı Suç ve Cezaların Affına İlişkin Kanun” Anayasanın
89 uncu ve 104 üncü maddeleri gereğince “bir defa daha görüşülmek üzere”
iade
edilmiştir.
Arz ederim.
Süleyman DEMİREL
CUMHURBAŞKANI
EK: 4453 Sayılı Kanun

(1
EYLÜL 1999)
  |