|
BANKALAR KANUNU
Kanun No: 4389
Kabul Tarihi: 18.6.1999
Resmi Gazete: 23.6.1999 - 23734
Amaç ve kapsam
MADDE 1- 1. Bu Kanunun amacı, tasarruf sahiplerinin hak ve menfaatlerini
korumak, mali piyasalarda güven ve istikrarı ve ekonomik kalkınmanın gereklerini
de dikkate alarak kredi sisteminin etkin bir şekilde çalışmasını sağlamak
üzere bankaların kuruluş, yönetim, çalışma, devir, birleşme, tasfiye ve
denetlenmelerine ilişkin esasları düzenlemektir.
2. Türkiye’de kurulmuş ve kurulacak bankalar ile yurtdışında
kurulmuş ve kurulacak bankaların Türkiye’deki şubeleri bu Kanun hükümlerine
tabidir. Özel kanunlarla kurulmuş olan bankalar hakkında da kanunlarında
yer alan hükümler dışında bu Kanun hükümleri tatbik olunur. Bu Kanunda
açıklık olmayan hallerde genel hükümler uygulanır.
Tanımlar
MADDE 2- Bu Kanunun uygulanmasında;
İlgili Bakan; Başbakan veya görevlendireceği Devlet Bakanını,
Kurum ; Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunu,
Kurul ; Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunu,
Başkan; Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu Başkanını,
Merkez Bankası; Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Anonim Şirketini,
Fon ; Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonunu,
Banka; Bu Kanuna göre banka adı altında Türkiye’de kurulan kuruluşlar
ile yurtdışında kurulu bankaların Türkiye’deki şubelerini,
Şube ; Bankaların elektronik işlem cihazlarından ibaret birimleri hariç,
şube, ajans ve mevduat kabulü veya diğer bankacılık işlemleriyle uğraşan
sabit ya da seyyar büroları gibi her türlü yerel teşkilatlarını,
Ödenmiş sermaye; Bankaların üç aylık hesap özetlerindeki fiilen ve her
türlü muvazaadan ari olarak ödenmiş veya Türkiye’ye ayrılmış ve ödenmiş
sermayelerinden, bilançoda görülen zararın yedek akçelerle karşılanamayan
kısmı düşüldükten sonra kalan tutarı,
Yedek akçeler; Bankaların 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret
Kanunu ve ilgili kanunlar ile anasözleşmelerine göre ayırdıkları
ve üç aylık hesap özetlerinde görülen yedek akçelerinden varsa bilanço
zararının düşülmesinden sonra elde edilen tutarı,
Özkaynak; Bankaların ödenmiş veya Türkiye’ye ayrılmış sermayeleri ve
yedek akçeleri ile Kurulca belirlenecek diğer sermaye benzeri kaynaklar
toplamını,
İfade eder.
Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu
MADDE 3- 1. Bu Kanun ve ilgili diğer mevzuatın, Kanunda gösterilen
yetkiler çerçevesinde düzenlemeler de yapmak suretiyle uygulanmasını sağlamak,
uygulamayı denetlemek ve sonuçlandırmak, tasarrufların güvence altına alınmasını
temin etmek ve Kanunla verilen diğer görevleri yapmak ve yetkileri kullanmak
üzere kamu tüzel kişiliğini haiz, idari ve mali özerkliğe sahip "Bankacılık
Düzenleme ve Denetleme Kurumu" kurulmuştur. Kurum, tasarruf sahiplerinin
haklarını ve bankaların düzenli ve emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye
sokabilecek ve ekonomide önemli zararlar doğurabilecek her türlü işlem
ve uygulamaları önlemek, kredi sisteminin etkin bir şekilde çalışmasını
sağlamak üzere gerekli karar ve tedbirleri almak ve uygulamakla
yükümlü ve yetkilidir. Kurumun merkezi Ankara’dadır. Kurum gerekli gördüğü
yerlerde teşkilat kurabilir.
2. İlgili Bakan, Fon dahil olmak üzere Kurumun yıllık hesapları
ile harcamalarına ilişkin işlemlerini Sayıştay denetçisi, Başbakanlık
müfettişi ve Maliye müfettişinden oluşan bir komisyona denetletir; denetleme
sonuçlarıyla ilgili gerekli tedbirleri alır. Denetim sonuçları ile bunlara
ilişkin işlemleri ve alınan tedbirleri gösterir bir rapor, Kurumun yıllık
faaliyet raporu ile birlikte ilgili Bakan tarafından Bakanlar Kuruluna
sunulur.
3. Kurumun karar organı, biri başkan, biri ikinci başkan olmak
üzere yedi üyeden oluşan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kuruludur. Kurul
Başkanı, Kurumun da başkanıdır. Üyelerin hukuk, iktisat, maliye, bankacılık,
işletmecilik, kamu yönetimi ve dengi dallarda veya bu dallarla ilgili mühendislik
alanlarında en az lisans düzeyinde öğrenim yapmış olmaları gerekir. Üyeler
Hazine Müsteşarlığınca önerilecek dört aday arasından iki, Maliye Bakanlığı,
Merkez Bankası, Türkiye Bankalar Birliği, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı
ve Sermaye Piyasası Kurulu tarafından önerilecek ikişer aday arasından
birer kişi olmak üzere Bakanlar Kurulunca atanır. Bakanlar Kurulu, atanan
adaylardan birini başkan olarak görevlendirir. Başkanın teklifi ve Kurulun
onayı ile üyelerden biri ikinci başkan olarak seçilir. Kurul üyeliğine
önerilecek kişilerden;
a) Hazine Müsteşarlığı, Merkez Bankası ve Türkiye Bankalar Birliği
tarafından önerilecek adayların tamamı ile Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı
ve Sermaye Piyasası Kurulu tarafından önerilecek adayların yarısının bankacılık
veya finans alanında fiilen oniki yıl çalışmış ve üst düzey yöneticilik
yapmış olanlardan,
b) Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı ve Sermaye Piyasası
Kurulu tarafından önerilecek diğer adayların ise fiilen oniki yıl çalışmış,
bankacılık ve ticaret hukuku alanında temayüz etmiş bankacı, hukukçu ve
akademisyenler arasından,
c) Maliye Bakanlığınca önerilecek adayların, maliye alanında
en az oniki yıl üst düzey yönetici veya denetim elemanı olarak görev yapmış
olanlardan,
Teklif edilmesi gerekir.
4.a) Kurul Başkan ve üyelerinin görev süresi altı yıldır. Süreleri
biten üyeler yeniden seçilebilirler. Başkanlık ve üyelikler, görev süreleri
dolmadan herhangi bir sebeple boşaldığı takdirde, boşalan yerlere yukarıda
belirtilen esaslar dahilinde iki ay içinde seçim ve atama yapılır. Bu şekilde
atananlar, yerine atandıkları kişinin süresini tamamlar. Üyelerin hastalık,
kaza ve sair nedenlerle geçici iş göremezliğe uğraması ve bu durumun Kurulun
karar almasını tehlikeye düşürmesi halinde, bunların yerine mesleki kıdemi
en yüksek olandan başlamak üzere kıdem sırasına göre Kurum Başkan Yardımcıları
vekalet eder. Geçici iş göremezlik halinin üç aydan fazla sürmesi halinde,
bu durumda olan üyelerin üyelikleri düşer ve bunların yerlerine yedi gün
içinde atama yapılır.
b) Kurul Başkan ve üyelerinin görev süreleri dolmadan görevlerine
son verilemez. Ancak atanmaları için gerekli şartları kaybettikleri veya
durumlarının (5) numaralı fıkraya aykırı düştüğü tespit edilen, görevleri
ile ilgili olarak işledikleri suçlardan dolayı haklarında verilen
mahkumiyet kararı kesinleşen Kurul Başkan ve üyeleri süreleri dolmadan
Başbakanın onayı ile görevden alınırlar. Bu durumda en geç iki ay içinde
üye ataması yapılır. Bu durumun Kurulun karar almasını tehlikeye düşürmesi
halinde, bu süre zarfında, bu üyelerin yerine mesleki kıdemi en yüksek
olanından başlamak üzere kıdem sırasına göre Kurum Başkan Yardımcıları
üyelik görevini görür.
c) Bu fıkra hükmüne istinaden Kurul üyelerine vekalet eden
ya da görev yapan Başkan Yardımcılarının mali ve özlük haklarında bir değişiklik
olmaz.
5. Kurul üyeleri, özel bir kanuna dayanmadıkça resmi veya özel
hiçbir görev alamaz, ticaretle uğraşamaz, serbest meslek faaliyetinde bulunamaz,
ücret karşılığı konferans ve ders veremez, sınav ve benzeri görev alamaz,
her türlü ortaklıklarda pay sahibi olamazlar. Dernek, vakıf, kooperatif
ve benzeri yerlerde yöneticilik yapamazlar. Kurul üyeleri görevden ayrılmalarını
takip eden üç yıl süreyle bu Kanun kapsamına giren kuruluşlarda üst düzey
görevli olarak çalıştırılamazlar.
6. Kurul üyeleri, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu huzurunda
görevlerinin devamı süresince görevlerini tam bir dikkat ve dürüstlük ile
yürüteceklerine, kanun hükümlerine aykırı hareket etmeyeceklerine ve ettirmeyeceklerine
dair yemin ederler. Yemin için yapılan başvuru Yargıtayca acele işlerden
sayılır. Kurul üyeleri, yemin etmedikçe göreve başlayamazlar.
7. Kurul, Başkan veya bulunmadığı hallerde İkinci Başkanın başkanlığında
en az beş üyenin hazır bulunması ile toplanır. Kurul kararları en az dört
üyenin aynı yöndeki oyuyla alınır. Kurul kararları kesindir. Başkan ve
üyeler 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 245 inci maddesinin
(3) numaralı bendinde yazılı derecelerde akrabalığı bulunan kimselerle
ilgili konulardaki müzakerelere iştirak edemez ve oylamaya katılamazlar.
Kurumun
genel yönetim ve temsili ile Kurulca alınan kararların yürütülmesi Başkana
aittir. Başkanın izin, hastalık, yurtiçi ve yurtdışı görevlendirme,
görevden alınma ve görevde bulunmadığı diğer hallerde İkinci Başkan Başkana
vekalet eder.
8. Kurul üyeleri ile Kurumun her türlü personeli, çalışmaları
ve denetlemeleri sırasında ilgililere ve üçüncü kişilere ait öğrendikleri
sırları bu konuda kanunen yetkili kılınan mercilerden başkasına açıklayamazlar
ve kendi yararlarına kullanamazlar. Bu yükümlülük görevden ayrılmalarından
sonra da devam eder. Kurumun para, evrak ve her çeşit malları Devlet malı
hükmündedir. Kurul üyeleri ve Kurum personeli, görevleri esnasında veya
görevleri nedeniyle işledikleri ve kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından
Devlet memuru sayılırlar. Buna ilişkin soruşturmalar genel hükümlere göre
yapılır. Kurul Başkanı, üyeleri ve başkan yardımcıları hakkında soruşturma
yapılabilmesi için ilgili Bakanın izni gerekir.
9. Kurum, görevleri ile ilgili konularda bakanlıklardan, ilgili
resmi ve özel kuruluşlar ile kişilerden gizli dahi olsa her türlü
belge ve bilgiyi isteyebilir. Bunlar sözkonusu isteğe cevap vermek ve Kurumun
görevlilerine gereken kolaylığı göstermekle yükümlüdürler. Kurum, talepleri
halinde veya gerektiğinde Hazine Müsteşarlığı, Devlet Planlama Teşkilatı
Müsteşarlığı ile Merkez Bankasına para, kredi ve bankacılık politikalarının
yürütülmesi ile ilgili konularda mütalaa ve bilgi verir.
10. Yabancı ülke kanunlarına göre denetime yetkili mercilerin,
kendi ülkelerindeki mali piyasalarda faaliyet gösteren kuruluşların Türkiye’deki
bu Kanuna tabi şube veya ortaklıklarında denetim yapma ve bilgi isteme
taleplerinin yerine getirilmesi Kurulun iznine tabidir. Bu mercilerce istenen
bilgiler, açıklanmaması kaydıyla Kurum tarafından verilebilir. Kurul yabancı
ülkelerin denetime yetkili mercileri ile yapacağı anlaşmalar çerçevesinde
bankacılıkla ilgili her türlü işbirliği ve bilgi alışverişinde bulunabilir.
11. Kurum, Kurul kararıyla bu Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmelikler
ve tebliğler çıkarmaya yetkilidir. Kurul ve Kurum, yetkilerini, düzenleyici
işlemler tesis ederek ve özel nitelikli kararlar alarak kullanır. Düzenleyici
işlem niteliğindeki yönetmelik ve tebliğler, Resmi Gazetede yayımlanarak
yürürlüğe konulur. Özel nitelikli kararlardan gerekli görülenler, Kurumun
haftalık bülteni ile ilgili kişi ve kuruluşlara duyurulur.
Kurum başkanlığı ve hizmet birimleri
MADDE 4- 1. Başkana görevlerinde yardımcı olmak üzere Kurul kararıyla
üç başkan yardımcısı atanır. Başkan yardımcıları hukuk, iktisat, maliye,
bankacılık, işletmecilik, kamu yönetimi, istatistik ve mühendislik dallarında
en az lisans düzeyinde öğrenim görmüş ve Kurumda veya Kurumun görev alanına
giren konularda en az 10 yıl çalışmış kişiler arasından seçilir.
2. a) Kurumun hizmet birimleri; Kurum görev ve yetkilerinin gerektirdiği
sayıda daire başkanlıkları şeklinde teşkilatlanmış ana hizmet birimleri,
Bankalar Yeminli Murakıpları Kurulu, danışma birimleri ve yardımcı hizmet
birimlerinden oluşur. Kurumun hizmet birimleri ile bunların görev ve sorumlulukları
Kurulun önerisi üzerine Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.
b) Bu Kanun ile Kuruma verilen görevlerin gerektirdiği asli ve
sürekli görev ve hizmetler bankalar yeminli murakıpları ve yardımcıları
ile bankacılık uzman ve uzman yardımcılarından oluşan meslek personeli
ve diğer personel eliyle yürütülür.
c) Kurum emrinde çalıştırılan bankalar yeminli murakıpları ve
yardımcıları ile bankacılık uzman ve uzman yardımcıları ve diğer
personel, sözleşmeli olarak istihdam edilir.
d) Bankacılık uzman yardımcıları konuları ile ilgili dallarda
en az lisans düzeyinde öğrenim yapmış adaylar arasından sınavla seçilerek
alınırlar. Uzman yardımcılığına atananlar, en az üç yıl çalışmak ve olumlu
sicil almak kaydıyla konuları ile ilgili hazırlayacakları uzmanlık tezinin
Kurulca kabul edilmesi ve yapılacak uzmanlık sınavında başarılı olmaları
halinde, en az beş üyenin olumlu oyu ile alınmış Kurul kararıyla bankacılık
uzmanı olarak atanırlar. Bankacılık uzman ve uzman yardımcılığı yeterlik
ve yarışma sınavları ile çalışma usul ve esasları yönetmelikle düzenlenir.
Bankalar yeminli murakıpları
MADDE 5- 1. Bu Kanun ile diğer kanunların bankalarla ilgili hükümlerinin
uygulanmasının ve her türlü bankacılık işlemlerinin denetimi, bankaların
varlıkları, alacakları, özkaynakları, borçları, kar ve zarar hesapları
arasındaki ilgi ve dengelerin ve mali bünyeyi etkileyen diğer tüm unsurların
tespit ve tahlili Kurum adına doğrudan Başkana bağlı bir Kurul teşkil eden
bankalar yeminli murakıpları ve yardımcıları tarafından yapılır.
2. Bankalar yeminli murakıpları ve yardımcıları, bu Kanunda
yazılı görevleriyle kayıtlı olmak üzere vergi inceleme yetkisine ve 20/2/1930
tarihli ve 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanun hükümlerine
aykırı hareket eden banka ve ilgililer hakkında adıgeçen Kanunun ek 1 inci
maddesindeki yetkilere sahip oldukları gibi tüm bankaların kuruluş kanunu
hükümleri ile diğer kanunların bankalarla ilgili hükümlerinin uygulanmasını
da denetlemeye yetkilidirler.
3. Bankalar yeminli murakıpları ve yardımcıları, bankalar ve
bankaların iştirak ve kuruluşları ile diğer gerçek ve tüzel kişilerden
bu Kanun hükümleri ile ilgili görecekleri bütün bilgileri istemeye, bunların
tüm defter, kayıt ve belgelerini incelemeye yetkili olup, bilgi istenenler
de istenilen bilgileri vermekle, defter, kayıt ve belgeleri incelemeye
hazır bulundurmakla yükümlüdürler.
4. Kamu kurum ve kuruluşları, Merkez Bankası ve benzeri kuruluşlar
ile Risk Merkezi görevleriyle ilgili olarak istenecek her türlü bilgiyi
gizli de olsa bankalar yeminli murakıpları ve yardımcılarına verirler.
5. Bankalar yeminli murakıp yardımcıları konuları ile ilgili
dallarda yükseköğrenim yapmış adaylar arasından sınavla seçilerek alınırlar.
En az üç yıl bankalar yeminli murakıp yardımcılığı yaptıktan sonra yeterlik
sınavında başarı gösterenler, en az beş üyenin olumlu oyu ile alınmış Kurul
kararıyla bankalar yeminli murakıbı olarak atanırlar.
6. Bankalar Yeminli Murakıpları Kurulu Başkanı, Kurum başkan
yardımcısı statüsünde olup bankalar yeminli murakıbı sıfat ve yetkisini
taşır.
7. Bankalar yeminli murakıpları ve yardımcıları Ankara’da
Asliye Ticaret Mahkemesinde yemin etmedikçe denetim yapamazlar.
8. Bankalar yeminli murakıplarının çalışma esas ve usulleri bir
yönetmelikle düzenlenir.
Kurum çalışanlarının özlük ve mali hakları, Kurumun bütçesi
MADDE 6- 1.a) Kurum personeli ile Kurul üyeliklerine atananlar
hakkında 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu ile ek ve
değişikliklerine ilişkin hükümler uygulanır. Emeklilik açısından Kurul
Başkanına Bakanlık Müsteşarı, Kurul üyelerine Bakanlık Müsteşar Yardımcısı,
Kurum Başkan Yardımcılarına Bakanlık Genel Müdürü, Bankalar Yeminli Murakıpları
Kurulu Başkanına Bakanlık Kurul Başkanı, 1 inci dereceli Daire Başkanlarına
Bakanlık Genel Müdür Yardımcısı, en az dört yıl süreli yükseköğrenim veren
fakülte veya yüksekokulları bitirmiş, Türkiye düzeyinde teftiş, denetim
veya inceleme yetkisine sahip ve birinci dereceli bankalar yeminli murakıplarına
bakanlık müfettişi, en az dört yıl süreli yükseköğrenim veren fakülte veya
yüksekokulları bitirmiş, kazanılmış hak aylıkları birinci derecede olmak
şartıyla bankacılık uzmanlarına Hazine uzmanı için tespit edilen ek gösterge
ve makam tazminatı uygulanır. Bu görevlerde geçirilen süreler makam tazminatı
ödenmesini gerektiren görevlerde geçmiş sayılır.
b) Kurul Başkan ve üyeliklerine atananlardan atama yapılmadan
önce kanunla kurulmuş diğer sosyal güvenlik kurumlarına bağlı olanların
bu kurumlara bağlılıkları devam eder ve bunlar hakkında yukarıdaki hükümler
uygulanmaz.
c) Kurul Başkan ve üyeliklerine atananların Kurulda görev
yaptıkları sürede eski görevleri ile olan ilişkileri kesilir. Ancak, Kuruldaki
görevleri sona erdikten sonra ilgili Bakan tarafından, mükteseplerine uygun
bir kadroya atanırlar. Akademik unvanların kazanılması için gerekli şartlar
saklıdır.
2. a) Kurul üyelerinin aylık ücretleri Bakanlar Kurulunca belirlenir.
b) Kurum personelinin ücret ve diğer mali hakları, Bakanlar Kurulunca
belirlenecek esaslar çerçevesinde Kurulca tespit olunur.
3. Kurumun giderleri Kurul kararıyla yürürlüğe giren yıllık
bütçeye göre yapılır. Kurumun bütçe yılı takvim yılıdır. Bütçe, bütçe
yılından önce gelen otuz gün içinde hazırlanır ve giderler bir önceki yıl
sonu bilanço toplamlarına göre bankalarca bütçenin yürürlüğe girmesinden
önce Kuruma yapılacak ödemelerle karşılanır. Giderlere katılma payı olarak
tahsil olunacak tutar bankaların bilanço toplamlarının onbinde üçünü geçemez.
Belirtilen süre içerisinde ödenmeyen gider payları 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsil edilir. Kurulun bütçe
uygulama sonuçlarına ilişkin Yıllık Mali Raporu ve Bütçe Kesin Hesabı
Bakanlar Kurulu kararıyla ibra edilir.
4. Kurum, 26/5/1927 tarihli ve 1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye
Kanunu, 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, 2/4/1987
tarihli ve 3346 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile Fonların Türkiye
Büyük Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun, 21/2/1967
tarihli ve 832 sayılı Sayıştay Kanunu, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı
Devlet İhale Kanunu, 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu ile
bunların ek ve değişikliklerine tabi değildir.
5. Kurul üyeleri ile Kurumun her türlü personelinin 14/7/1965
tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinin (A)
fıkrasının 1, 4, 5, 6 ve 7 nci bentlerinde belirtilen şartları taşımaları
zorunludur.
6. 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanununun
grev ve lokavt yasaklarına ilişkin hükümleri Kurum hizmetleri ile görevlilerine
de uygulanır.
Bankaların kuruluşları ve faaliyete geçme esasları
MADDE 7- 1. Türkiye’de bir bankanın kurulması veya yurtdışında
kurulmuş bir bankanın Türkiye’de ilk şubesinin açılmasına Kurulun, en az
beş üyenin olumlu oyuyla aldığı karara istinaden yapacağı öneri üzerine
Bakanlar Kurulu tarafından izin verilir. İzin için yapılacak başvurular
ve iznin verilmesine ilişkin esas ve usuller, Kurulun önerisi üzerine,
Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir yönetmelikle düzenlenir. Kuruluşa veya
Türkiye’de şube açılmasına ilişkin izinler, izin tarihinden itibaren bir
yıl içinde faaliyete geçilmemesi halinde geçersiz olur.
2. Türkiye’de kurulacak bir bankanın;
a) Anonim şirket şeklinde kurulması,
b) Kurucularının;
ba) Müflis veya konkordato ilan etmiş
olmaması,
bb) Tasfiyeye tabi tutulan bankerler, bankalar,
sigorta şirketleri ve para ve sermaye piyasalarında faaliyet
gösteren kurumlarda ve Fona devredilen bankalarda doğrudan veya dolaylı
olarak yüzde on ve daha fazla bir oranda pay sahibi olmaması,
bc) Hakkında 14 üncü madde uyarınca
işlem yapılmakta olan bir bankada doğrudan veya dolaylı olarak yüzde on
ve daha fazla bir oranda pay sahibi olmaması,
bd) Taksirli suçlar hariç olmak üzere
affa uğramış olsalar bile ağır hapis veya beş yıldan fazla hapis yahut
basit ve nitelikli zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık,
sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlar
ile istimal ve istihlak kaçakçılığı dışında kalan kaçakçılık suçları, resmi
ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, karapara aklama veya Devlet sırlarını
açığa vurma, vergi kaçakçılığı veya vergi kaçakçılığına teşebbüs ya da
iştirak suçlarından dolayı hüküm giymiş bulunmaması,
be) Banka kurucusu veya ortağı olmanın
gerektirdiği mali güç ve itibara sahip bulunması,
c) Hisse senetlerinin nakit karşılığı çıkarılması ve tamamının
ada yazılı olması, tüzel kişi kurucuların yönetim ve denetimine sahip gerçek
kişilerin kim olduğunun belgelenmesi ve kurucularda aranan şartları taşıması,
d) Nakden ve her türlü muvazaadan ari olarak ödenmiş olan
sermayesinin yirmi trilyon liradan az olmaması,
e) Anasözleşmesinin bu Kanun hükümlerine uygun olması,
Şarttır.
3. Türkiye’de şube açmak suretiyle faaliyet gösterecek yurtdışında
kurulu bankaların;
a) Türkiye’ye ayrılan ödenmiş sermayelerinin (2) numaralı
fıkranın (d) bendinde belirtilen miktardan az olmaması,
b) Kuruldukları veya faaliyette bulundukları ülkelerde mevduat
kabul etmelerinin veya bankacılık işlemleri yapmalarının yasaklanmamış
veya kısıtlanmamış olması,
Şarttır.
4. Kuruluş izni veya Türkiye’de şube açma izni almış olan bir
bankanın, mevduat kabulü veya bankacılık işlemleri yapmak üzere ayrıca
izin alması şarttır. Bu izin bir beyanname ile yapılacak başvuru üzerine
Kurulca verilir. Verilen izinler Resmi Gazetede yayımlanır. Kurum, bu Kanun
ve bu Kanuna dayanılarak yapılan düzenlemelerdeki şartları taşımayanlara
gerekli düzeltmeleri yapmaları ve eksiklikleri tamamlamaları için uygun
bir süre verir. Bu süre içinde yeniden başvuranlar hakkında yapılan inceleme
sonunda durumları uygun bulunmayanlara sonuç tebliğ olunur ve verilmiş
olan kuruluş izni geçersiz olur. Başvuru ile iznin verilmesine ilişkin
esas ve usuller Kurumca çıkarılacak yönetmelikle tespit edilir. Kuruluş
izni almış bir bankanın faaliyete geçebilmesi için,
a) Sermayenin nakit olarak ödenmiş olması,
b) Yüzde beşi faaliyete başlamadan önce ve kalan yüzde beşi de
faaliyete geçiş tarihinden itibaren bir yıl içinde olmak üzere kurucular
tarafından Fona (2) numaralı fıkranın (d) bendinde belirtilen asgari
sermayenin yüzde onu tutarında ayrıca sisteme giriş payı yatırılması,
c) Bankacılık işlemlerini gerçekleştirebilecek ölçüde yönetim,
personel ve teknik donanıma sahip olunması,
Şarttır.
5. Türkiye’de münhasıran kıyı bankacılığı faaliyetinde bulunmak
üzere banka kurulmasına veya yurtdışında kurulu bankalarca şube açılmasına
ilişkin hususlar, faaliyet esas ve alanları, hesap ve kayıt düzeni ile
denetim usulleri ve faaliyetlerinin geçici veya sürekli durdurulması Kurul
kararıyla belirlenir. Münhasıran kıyı bankacılığı faaliyetinde bulunan
bankalar hakkında bu fıkra haricinde bu Kanunun diğer maddeleri ile 14/1/1970
tarihli ve 1211 sayılı Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kanununun 40 ıncı
maddesi uygulanmaz. Ancak, kıyı bankacılığı dışında, serbest bölgelerdeki
bankacılık faaliyetleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır.
Bankaların anasözleşme ve ortak değişiklikleri
MADDE 8- 1. Bankaların anasözleşmelerinin değiştirilmesinde Kurumun
uygun görüşü aranır. Kurumca uygun görülmeyen değişiklik tasarıları genel
kurulda görüşülemez. Sicil memuru, Kurumun uygun görüşü olmaksızın anasözleşme
değişikliklerini Ticaret Siciline tescil edemez. Sermayenin mevzuata aykırı
olarak artırıldığı tespit edilen kısmı, özkaynak hesabında dikkate alınmaz.
2. a) Bir kişinin, doğrudan veya dolaylı olarak banka sermayesinin
yüzde onunu ve daha fazlasını temsil eden payları edinmesi veya bir ortağa
ait payların banka sermayesinin yüzde on, yüzde yirmi, yüzde otuzüç veya
yüzde ellisini aşması sonucunu veren pay edinimleri ile bir ortağa ait
payların yukarıdaki oranların altına düşmesi sonucunu veren pay devirleri
Kurulun iznine tabidir. Ortak sayısının beşten aşağı düşmesine yol açan
işlemler ile izin alınmadan yapılan pay devirleri pay defterine kaydolunmaz.
Bu hükme aykırı olarak pay defterine yapılan kayıtlar hükümsüzdür. Oy hakkı
edinilmesi ile hisselerin rehnedilmesinde de bu hüküm uygulanır.
Yönetim ve denetim kurullarına üye belirleme imtiyazı veren veya intifa
hakkı tanınan hisse senetlerinin devri, yukarıdaki oransal sınırlara bakılmaksızın
Kurulun iznine tabidir.
b) Sermayenin doğrudan veya dolaylı olarak yüzde on ve daha fazlasına
sahip olan ortakların kurucularda aranan nitelikleri taşıması şarttır.
Bu nitelikleri kaybeden ortaklar ile Kurulun iznini almadan pay edinen
ortaklar temettü dışındaki ortaklık haklarından yararlanamaz. Bu halde
diğer ortaklık hakları Fon tarafından kullanılır.
c) Tüzel kişilere yapılacak izne tabi pay devirlerinde, devralan
tüzel kişilerin yönetim ve denetimine sahip gerçek kişilerin kim olduğunun
belgelenmesi ve bunların kurucularda aranan şartları taşıması zorunludur.
d) Bu madde uygulamasında dolaylı pay sahipliği, 11 inci maddenin
(3) numaralı fıkrasının (b) bendine göre belirlenir.
Bankaların teşkilat ve organları
MADDE 9- 1-a) Bankaların yönetim kurulları beş kişiden az olamaz.
Banka genel müdürü, bulunmadığı hallerde vekili yönetim kurulunun tabii
üyesidir. Bu maddenin (2) numaralı fıkrasının (a) bendinde genel müdür
için öngörülen şartlar, süre hariç yönetim kurulu üyelerinin yarıdan bir
fazlası için de aranır. Murahhas üyelerin genel müdürde aranan şartları
taşımaları zorunludur. Türkiye’de şube açmak suretiyle faaliyette bulunan
yurtdışında kurulu bankaların Türkiye’deki yönetim merkezlerinde, yönetim
kurulu yetki ve sorumluluklarını taşıyan, merkez müdürünün de dahil olduğu
üç kişilik bir müdürler kurulu kurulur.
b) Bankaların yönetim kurulu üyeleri ile yurtdışında kurulu bankaların
Türkiye’deki şubelerinin müdürler kurulu başkan ve üyeleri; seçilmeleri
veya atanmalarından sonra yemin etmekle yükümlüdürler. Bunlar ile bankaların
Kurulca belirlenen diğer görevlerinde bulunanlar 19/4/1990 tarihli ve 3628
sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele
Kanunu hükümlerine tabidirler. Yemin ve mal bildiriminin esas ve usulleri
Kurulca belirlenir.
c) Kredi açma yetkisi yönetim kuruluna aittir. Yönetim kurulu
bu yetkisini Kurulca belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde kredi komitesine
veya genel müdürlüğe devredebilir. Kredi komitesinin oluşumu ile
çalışma ve karar alma esasları Kurulca belirlenir.
2. a) Banka genel müdürlerinin hukuk, iktisat, işletmecilik,
maliye, bankacılık, kamu yönetimi ve dengi dallarda veya bu dallarla ilgili
mühendislik alanlarında en az lisans düzeyinde öğrenim görmüş olmaları
ve bankacılık veya işletmecilik alanında en az on yıllık mesleki deneyime
sahip olmaları şarttır.
b) Banka genel müdür yardımcılarının, asgari yarısı (a) bendinde
belirtilen alanlarda olmak kaydıyla, en az lisans düzeyinde öğrenim görmüş
olmaları ve bankacılık veya işletmecilik alanında en az yedi yıllık mesleki
deneyime sahip olmaları şarttır. Başka unvanlarla istihdam edilseler dahi,
yetki ve görevleri itibariyle genel müdür yardımcısına denk veya daha üst
konumlarda görev yapan diğer yöneticiler de bu Kanunun genel müdür
yardımcılarına ilişkin hükümlerine tabidir.
3. a) Genel müdürlüğe ve yardımcılıklarına atanacakların, bu
maddede aranan şartları taşıdıklarını gösteren belgelerle birlikte Kuruma
bildirilmesi şarttır. Bunların atanmaları, Kurum tarafından bildirimin
alındığı tarihten itibaren yedi iş günü içinde gerekçeli olumsuz bir görüş
bildirilmediği takdirde yapılabilir.
b) Herhangi bir nedenle görevden ayrılan genel müdür ve yardımcılarının,
görevden ayrılma nedenleri banka ve görevden ayrılan tarafından, ayrılış
tarihinden itibaren yedi iş günü içinde Kuruma bildirilir.
c) Bu madde uygulamasında, yurtdışında kurulu bankaların Türkiye’deki
merkez şubesi müdürü genel müdür, müdürler kurulunun diğer üyeleri genel
müdür yardımcısı gibi değerlendirilirler.
4. Bankalar, işlemleri nedeniyle karşılaştıkları risklerin izlenmesi
ve kontrolünü sağlamak amacıyla faaliyetlerinin kapsamı ve yapısıyla uyumlu,
esas ve usulleri Kurumca çıkarılacak yönetmelikle belirlenecek etkin bir
iç denetim sistemi ile risk kontrol ve yönetim sistemi kurmakla yükümlüdürler.
Bankaların, işlemlerinin bankacılık ilkelerine ve mevzuatına uygunluğunu
denetlemek üzere yeteri kadar müfettiş çalıştırmaları zorunludur.
5. Bu Kanun hükümlerine aykırı hareketlerinden dolayı hapis veya
bir defadan fazla ağır para cezası ile cezalandırılan kimseler, durumları
bu Kanunun 7 nci maddesinin (2) numaralı fıkrasının, (be) alt bendi hükmü
hariç olmak üzere (b) bendine uymayanlar hiç bir bankada yönetim kurulu
başkanı, üyesi, denetçi, genel müdür, genel müdür yardımcısı veya birinci
derecede imza yetkisini haiz görevli olarak çalıştırılamazlar. Bankalar
bu gibi kimselerin imza yetkilerini derhal kaldırmak zorundadırlar. Yapılan
denetlemeler sonucunda, bu Kanun veya ilgili diğer mevzuat hükümlerini
ihlal ettikleri ve bankanın emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürdükleri
tespit edilen banka mensuplarının, haklarında kanuni kovuşturma istenmesini
müteakip Kurulun talebi üzerine geçici olarak imza yetkilerinin kaldırılması
zorunludur. Bu kimseler Kurulun izni olmadıkça imza yetkisini haiz personel
olarak hiç bir bankada çalıştırılamazlar.
6. a) Bankaların Kurulca belirlenecek esaslara uymaları ve bu
Kanun uyarınca yürürlüğe konulacak standart oranları gerçekleştirmeleri
kaydıyla şube açmaları serbesttir. Kurul, gerektiğinde bankaların şube
açmasını izne tabi tutabilir. Bankaların, merkez şubesi hariç, her
bir şubesi için en az 7 nci maddenin (2) numaralı fıkrasının (d)
bendinde yazılı sermaye miktarının yüzde biri oranında özkaynak bulundurmaları
zorunludur.
b) Türkiye’de kurulan bankalar yurtdışında şube veya temsilcilik
açmak için Kuruldan izin almak zorundadırlar.
c) Yurtdışında kurulu bankaların mevduat kabul etmemek ve bankacılık
işlemleri yapmamak kaydıyla Türkiye’de temsilcilik açmaları Kurulun iznine
tabidir.
Mevduata ilişkin hükümler
MADDE 10-1. Bu Kanuna göre izin verilen bankalarla özel kanunlarına
göre yetkili olanlar dışında hiç bir gerçek veya tüzel kişi aslen veya
fer’an meslek edinerek mevduat kabul edemeyeceği gibi ticaret unvanları
ve kamuya yapacakları açıklamalar ile ilan ve reklamlarında mevduat kabul
ettikleri izlenimini yaratacak ifade ve deyimleri kullanamazlar. Bu Kanunun
uygulanmasında yazılı ya da sözlü olarak veya herhangi bir şekilde halka
duyurulmak suretiyle ivazsız veya bir ivaz karşılığında istendiğinde ya
da belli bir vadede iade edilmek üzere para kabulü mevduat kabulü sayılır.
Karşılığında mevduat cüzdanı yerine katılma belgesi, makbuz, senet ve benzeri
belgelerin verilmesi, alınan paraların mevduat sayılmasına engel değildir.
Resmi ve özel kuruluşlar ile ortaklıklarda, yalnız kendi çalışanlarına
ait olmak üzere sağlık ve sosyal yardım, ihtiyat ve tasarruf sağlama amaçlarıyla
kurulan sandıkların münhasıran kendi üyelerinden ve bu amaçlar için topladıkları
paralar, bu Kanun uygulamasında mevduat sayılmaz. 28/7/1981 tarihli ve
2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu hükümlerine göre sermaye piyasası araçları
ihracı hakkında bu madde hükümleri uygulanmaz.
2. a) Bankalar tasarruf mevduatını diğer mevduat hesaplarından
ayırmak ve mevduat hesaplarını, Merkez Bankasınca tespit edilecek vade
ve türlerine göre tasnif etmek zorundadırlar.
b) Tasarruf mevduatı, gerçek kişiler tarafından bu nam altında
açtırılan ve ticari işlemlere konu olmayan mevduattır. Ancak vadesiz tasarruf
mevduatı hesapları üzerine münhasıran çek keşide edilmesi ticari işlem
sayılmaz.
c) Bir bankanın iflası halinde tasarruf mevduatı sahipleri, Fonun
alacaklarından sonra gelmek üzere tasarruf mevduatlarının sigortaya tabi
olmayan kısmı için 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 206 ncı maddesindeki
birinci sırası anlamında imtiyazlı alacaklıdırlar.
3. 17/2/1926 tarihli ve 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin rehinlere
ve 22/4/1926 tarihli ve 818 sayılı Borçlar Kanununun alacağın devir ve
temlikine ilişkin hükümleri ile diğer kanunların verdiği yetkiler ve koyduğu
yükümlülükler saklı kalmak şartıyla, mevduat sahiplerinin mevduatlarını
geri alma hakları hiç bir suretle sınırlandırılamaz. Mevduat sahibi ile
banka arasında vade ve ihbar süresi hakkında kararlaştırılan şartlar saklıdır.
4. Bankalar nezdindeki her türlü mevduat, emanet ve alacaklardan
en son talep, işlem veya mudiin herhangi bir şekilde yazılı talimatı tarihinden
başlayarak on yıl içinde aranmayanlar zamanaşımına tabidir. Zamanaşımına
uğrayan mevduat, emanet ve alacaklar Fona gelir kaydedilir. Bununla ilgili
esas ve usuller Kurulca belirlenir.
Genel kredi sınırları, iştiraklere, ortaklara ve mensuplara kredi
MADDE 11- 1. Bir bankanın vereceği nakdi krediler ile teminat
mektupları, kefaletler, aval, ciro ve kabuller gibi gayrinakdi krediler,
satın alacağı tahvil ve benzeri sermaye piyasası araçları, tevdiatta bulunmak
suretiyle ya da herhangi bir şekil ve surette vereceği ödünçler, varlıkların
vadeli satışından doğan alacaklar, vadesi geçmiş nakdi krediler ve gayrinakdi
kredilerin nakde tahvil olan bedelleri, izlendikleri hesaba bakılmaksızın
bu Kanun uygulamasında kredi sayılır.
2. a) Bir banka gerçek veya tüzel bir kişiye özkaynaklarının
yüzde yirmibeşinden fazla kredi veremez, aval ve kefaletlerini kabul edemez.
Bir adi ortaklık tarafından kullanılmak üzere verilecek krediler, sorumlulukları
oranında ortaklara verilmiş kredi sayılır.
b) Bir gerçek ya da tüzel kişiye doğrudan veya dolaylı olarak
banka özkaynaklarının yüzde onundan daha fazla bir oranda verilen krediler
ile kabul edilen aval ve kefaletler büyük kredi sayılır ve kabul edilen
aval ve kefaletler hariç olmak üzere bunların toplamı özkaynakların sekiz
katını aşamaz.
3. a) Her birine açılacak kredi miktarı hakkında (2) numaralı
fıkradaki sınırlar saklı olmak üzere, bir bankanın dolaylı kredi ilişkisi
içinde bulunan gerçek veya tüzelkişilerin tümüne açacağı kredilerin
toplamı banka özkaynaklarının yüzde ellisini aşamaz.
b) Bu Kanun uygulamasında lehlerine kredi verilip verilmediğine
bakılmaksızın;
ba) Bir gerçek kişi ile eş ve velayet altındaki
çocuklarına, bunların sınırsız sorumlulukla katıldıkları veya yönetim kurulu
başkanı, üyesi, genel müdürü ya da genel müdür yardımcısı oldukları ortaklıklara,
bb) Bir tüzel kişinin veya (ba) alt bendinde sayılanların
sermayelerinin doğrudan veya dolaylı olarak yüzde yirmibeş ve daha fazlasına
iştirak ettikleri ortaklıklara,
Verilen krediler, bir gerçek veya tüzelkişiye dolaylı olarak verilmiş
kredi sayılır. Dolaylı iştirak oranı, iştirak oranlarının çarpılması suretiyle
bulunur.
c) Dolaylı kredi ilişkisi içinde bulunan gerçek ya da tüzelkişilerin
bu krediler için bankaca kabul edilen aval ve kefaletleri dolaylı kredi
sınırının hesabında dikkate alınmaz.
4. Nakit kredi temini amacıyla verilen teminat ve garantiler
hariç olmak üzere gayrinakdi krediler bu maddenin uygulanmasında yüzde
yirmibeş oranında dikkate alınır.
5. Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü üyesi ülkeler
ile Kurulca kabul edilecek diğer ülkelerdeki kredi kurumları ile yapılan
işlemler veya bu kurumlarca çıkarılan ya da ödenmesi garanti edilen bono,
tahvil ve benzeri sermaye piyasası araçları ve verilen diğer garantiler
karşılığı yapılan işlemler Kurulca belirlenen oranlar dahilinde dikkate
alınır.
6. Aşağıdaki kredi işlemleri bu maddedeki sınırlamalara tabi
değildir.
a) Karşılığı nakit olan işlemler,
b) Hazine, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı ve Toplu Konut İdaresi
Başkanlığıyla yapılan işlemler ile bu kurumlarca çıkarılan ya da ödenmesi
garanti edilen bono ve tahviller karşılığı yapılan işlemler,
c) Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü üyesi ülkeler ile Kurulca
kabul edilecek diğer ülkelerin merkezi yönetimleri ve merkez bankaları
ile yapılan işlemler veya bu kurumlarca çıkarılan ya da ödenmesi garanti
edilen bono, tahvil ve benzeri sermaye piyasası araçları karşılığı
yapılan işlemler,
d) Merkez Bankası ile ya da bu Banka nezdindeki piyasalarda yapılan
işlemler,
e) Merkez Bankası ile Türkiye İhracat ve Kredi Bankasından
sağlanan reeskont kredileri ve avanslar için verilen cirolar,
f) Bankaların kendi aralarındaki işlemler,
g) Diğer bankaların kendi kredi sınırları dahilindeki mukabil
garantileri ile verilen gayrinakdi krediler,
h) Kredi limitlerinin hesabında aynı kişiye yeni kredi tahsisi
halinde daha önce yabancı para cinsinden verilen kredilerin müteakiben
tahsis edilen kredinin kullandırıldığı tarihteki cari kurdan dikkate alınması
kaydıyla, kredilerde kur değişikliklerinin doğurduğu artışlar ile vadesi
geçmiş kredilere tahakkuk ettirilen faiz ve diğer unsurlar.
7. Bu maddenin (1), (2), (3), (4), (5) ve (6) numaralı fıkra
hükümleri saklı kalmak kaydıyla, bankaların;
a) Sermayelerinin yüzde on ve daha fazlasına
sahip oldukları iştiraklerine,
b) (a) bendindeki iştiraklerinin banka iştirak payı dahil ayrı
ayrı veya birlikte sermayelerinin yüzde yirmibeşinden fazlasına sahip
oldukları ortaklıklara,
c) (a) ve (b) bentlerindeki ortaklıkların kefaleti ile diğer
gerçek ve tüzel kişilere,
Vereceği kredilerin toplamı banka özkaynaklarının iki katını
aşamaz.
8. Bu maddenin (1), (2), (3), (4), (5) ve (6) numaralı fıkra
hükümleri saklı kalmak üzere, bir bankanın sermayesinin yüzde on ve daha
fazlasına sahip olan ortaklarına ve ikinci dereceye kadar, bu derece
dahil, kan ve sıhri hısımlarını kapsayacak şekilde bunlarla dolaylı kredi
kapsamına giren gerçek veya tüzelkişilere vereceği kredilerin toplamı banka
özkaynaklarının yarısını aşamaz.
9. Bankalar;
a) Yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile genel müdür ve
yardımcılarına, kredi açmaya yetkili diğer mensuplarına, bunların eş ve
velayet altındaki çocuklarına ve bunların ayrı ayrı veya birlikte sermayelerinin
yüzde yirmibeş ve daha fazlasına sahip oldukları ortaklıklara,
b) (a) bendinde sayılanlar dışında kalan mensupları ile bunların
eş ve velayet altındaki çocuklarına,
c) Banka mensuplarının kurduğu veya bunlar için kurulan sandık,
dernek, sendika veya vakıflara,
Her ne şekil ve surette olursa olsun kredi veremez, kefaletlerini kabul
edemez ve tahvil ya da benzeri menkul kıymetlerini satın alamazlar. (a)
bendi hükümleri, yönetim kurulu üyeliklerinde bulunan (8) numaralı fıkra
kapsamındaki gerçek kişi ortaklar ile tüzel kişi ortakların hissedarları
hakkında uygulanmaz. Bir bankanın iştirak veya kuruluşlarının yönetim ve
denetim kurullarında bulunan kimselerin aynı zamanda bu bankanın mensubu
olması, bu iştirak ve kuruluşun banka ile işlem yapmasına engel değildir.
Banka mensuplarına aylık net ücretleri toplamının beş katını aşmamak üzere
verilecek nakdi krediler ile bu kişilere yönetmelikle belirlenecek esas
ve şartlar çerçevesinde kredi kartı verilmek suretiyle kullandırılacak
krediler ve bunlar için kabul edilecek kefaletler bu fıkra hükümlerine
tabi değildir.
10. Sonradan (8) ve (9) numaralı fıkra hükümlerine aykırı hale
gelen kredilerin altı ay içinde tasfiye edilmesi zorunludur. Kredinin vadesi
konusunda önceden tespit olunmuş şartlar saklıdır.
11. Bankalar açacakları krediler ve verecekleri kefalet ya da
teminatlar için, talepte bulunanlardan Kurumca belirlenecek esas ve usuller
dahilinde hesap durumu almak zorundadırlar. Sermayenin yarısından fazlasına
genel ve katma bütçeli dairelerin, kamu iktisadi teşebbüslerinin, 28/5/1986
tarihli ve 3291 sayılı Kanun kapsamına alınan kuruluşların sahip olduğu
kurum ve ortaklıklar ve bankalar dışında kalan müşterilere açılacak krediler
ve verilecek kefalet ya da teminatların Kurumca belirlenecek tutarı geçmesi
halinde alınacak hesap durumu belgesi ile eki bilanço ve kar ve zarar cetvellerinin
genel kabul görmüş muhasebe ilkelerine uygunluğunun Kurumca belirlenecek
esaslar dahilinde 1/6/1989 tarihli ve 3568 sayılı Kanuna göre
ruhsat almış, denetim yetkisine sahip meslek mensupları tarafından
denetlenmesi şarttır.
12. Bankalar, kredileri ile diğer alacaklarından doğmuş veya
doğması beklenen ancak miktarı kesin olarak belli olmayan zararlarını karşılamak
amacıyla karşılık ayırmak zorundadırlar. Karşılık ayrılacak kredi ve alacakların
nitelikleri ile karşılıklara ilişkin esas ve usuller Kurulun önerisi üzerine
Bakanlar Kurulu Kararıyla düzenlenir. Bu karşılıklardan Bakanlar Kurulunun
belirlediği esaslar çerçevesinde teminatsız kalan kredilere tekabül eden
kısmı, ayrıldıkları yılda kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider
olarak kabul edilir.
İştirakler, emtia ticareti yasağı ve gayrimenkul üzerine işlemler
MADDE 12- 1.a) Bankalar, ana faaliyet konuları para ve
sermaye piyasaları ile sigortacılık olan ve bu konularda özel kanunlarına
göre izin ve ruhsat ile faaliyet gösteren mali kurumlar dışındaki bir ortaklığa,
özkaynaklarının en fazla yüzde onbeşi oranında iştirak edebilirler. Bu
tür ortaklıkların toplam tutarı banka özkaynaklarının yüzde altmışını aşamaz.
b) Bankalar ve sermayelerinin yüzde ellisinden fazlasına sahip
oldukları iştirakleri, banka sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip
olan ortakların, yönetim kurulu başkanı ve üyelerinin, genel müdür ve
yardımcılarının ayrı ayrı ya da birlikte sermayelerinin yüzde yirmibeşinden
fazlasına sahip oldukları ortaklıklara iştirak edemezler.
c) Bir bankanın iştirak ettiği ortaklık ve kuruluşlar, sermayelerine
iştirak eden bankanın hisse senetlerini satın alamazlar, rehin olarak kabul
edemezler ve karşılığında avans veremezler.
d) Bankaların yurtdışında ortaklık kurmaları veya kurulmuş ortaklıklara
katılmaları Kurulun iznine tabidir.
e) Bu Kanuna göre yürürlüğe konulan standart oranları gerçekleştiremeyen
bankalar, mevcut iştiraklerden bedelsiz edinilen hisseler hariç, hiçbir
surette yeni iştirak edinemezler.
2. Bankalar, ticaret amacıyla gayrimenkul alım ve satımında bulunamayacakları
gibi basılı ve külçe halinde altın ile Kurulca uygun görülecek diğer kıymetli
madenlerin alım ve satımı hariç ticaret amacıyla emtia alım ve satımı ile
de uğraşamazlar, gayrimenkul yatırım ortaklıkları hariç olmak üzere münhasıran
gayrimenkul ticareti yapan ortaklıklara katılamazlar ve bu konuda iş yapan
gerçek ve tüzel kişilere kredi açamazlar. Bankaların edinecekleri gayrimenkullerin
amortismanlar düşüldükten sonraki kayıtlı değerleri toplamı özkaynaklarının
yarısını aşamaz. Bu hesaplamada yeniden değerleme yapılarak gayrimenkul
hesabına eklenen tutarlar yüzde elli oranında dikkate alınır. Bankaların
alacaklarından dolayı edinmek zorunda kaldıkları emtia ile gayrimenkullerin
elden çıkarılmasına ilişkin esas ve usuller Kurumca çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.
Hesap ve kayıt düzeni
MADDE 13- 1. a) Bankalar hesaplarını ve yıllık bilançoları ile
kâr ve zarar cetvellerini Türkiye Bankalar Birliğinin görüşü alınarak Kurulca
belirlenecek esas ve usullere uygun şekilde tutmak, yayımlamak ve ilgili
mercilere göndermekle yükümlüdür. Kurul, bu Kanunun uygulanmasını izlemek
amacıyla bankalardan belirleyeceği esaslar ve örneklere uygun her türlü
cetvel, rapor ve mali tablolar istemeye, uluslararası ilke ve standartları
da dikkate alarak mali bünyeleri ve kaynaklarının kullanımı ile ilgili
standart oranları, bu oranlar ile mali tabloların gerekli görüldüğü takdirde
yayımlanmasına ilişkin esas ve usulleri, Türkiye Bankalar Birliğinin görüşlerini
alarak tespite yetkilidir. Bankalar bu cetvel, rapor ve mali tabloları
Kuruma tevdi etmek ve tespit edilecek oranlara uymak zorundadır.
b) Bankalar işlemlerini kayıt dışı bırakamazlar ve gerçek mahiyetlerine
uygun düşmeyen bir şekilde muhasebeleştiremezler. Bankalar kanuni ve yardımcı
defterleri ile kayıtları, şubeleri, yurtiçi ve yurtdışındaki muhabirleri
ile hesap uygunluğu sağlamadan bilançolarını kapatamazlar.
2. Bankaların genel kurullarına sunacağı yıllık bilançoları ile
kâr ve zarar cetvellerinin bağımsız denetim kuruluşlarınca onaylanması
şarttır. Bağımsız denetim kuruluşlarının kurulmasına, çalışmalarına, faaliyetlerinin
geçici veya sürekli olarak durdurulmasına ilişkin esaslar Merkez Bankası
ve Türkiye Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler ve Yeminli Mali Müşavirler
Odaları Birliğinin görüşü alınarak Kurulca düzenlenir. Bağımsız denetim
kuruluşları, bu Kanun uyarınca yaptıkları faaliyetler dolayısıyla üçüncü
kişilere verecekleri zararlardan sorumludurlar.
3. Kurul, yayımlanan bilanço veya kâr ve zarar cetvelinin gerçeğe
aykırı olduğunun veya kamuya gerçeğe aykırı bilgi verildiğinin tespiti
halinde, bilanço veya kâr ve zarar cetvelinin düzeltme beyanı ile birlikte
aynı gazetelerle yeniden yayımlanması da dahil olmak üzere, mevduat sahiplerinin
yanıltılmasına karşı gerekli tedbirleri almaya yetkilidir.
4. Bankalar, Kurulca tespit edilecek kapsam ve esaslar çerçevesinde
doğrudan ve dolaylı iştirakleri ile yönetim ve denetimine sahip oldukları
ortaklıklarının mali tablolarını konsolide etmek zorundadırlar.
5. Bankalar, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu hükümleri saklı kalmak
kaydıyla, aldıkları yazılarla faaliyetleri ile ilgili belgelerin
asıllarını veya mümkün olmadığı hallerde sıhhatlerinden şüpheyi davet etmeyecek
kopyalarını ve yazdıkları yazıların makine ile alınmış suretlerini tarih
ve numara sırası ile düzenleyerek usulleri dairesinde saklamak zorundadırlar.
Bu belgelerin Kurulca tespit olunacak usûl ve esaslar çerçevesinde mikrofilm,
mikrofiş şeklinde veya elektronik, manyetik veya benzeri ortamlarda saklanmaları
mümkündür. Bankaların yönetim kurulu kararları ile yurtdışında kurulu bankaların
Türkiye’deki şubelerinin müdürler kurulu kararları, aralarında açıklık
bırakılmamak ve satır aralarında çıkıntı olmamak şartıyla, tarih ve numara
sırasıyla 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun defterlerle
ilgili hükümleri gereğince onaylanmış müteselsil sayfa numaralı ayrı birer
deftere metnin doğruluğundan hiçbir şekilde şüpheyi davet etmeyecek şekilde
günü gününe kaydedilir ve her kararın altı üyeler tarafından imza olunur.
İş hacimleri büyük olan bankalarda Kurumun izni ile ve yıl sonlarında ciltlettirilmeleri
kaydıyla karar defterleri yerine yaprakları noterce tasdikli ve müteselsil
sıra numaralı ayrı kalamoza kullanılabilir.
Denetlemeler sonucunda alınacak tedbirler
MADDE 14- 1. Denetlemeler sonucunda bu Kanuna ve bu Kanuna dayanılarak
alınan kararlara ve yapılan düzenlemelere, bankacılık ilke ve teamüllerine
aykırı ve bankanın emin bir şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek
nitelikte işlemlerin tespit olunması halinde Kurum, sorumluları hakkında
yapılacak cezai işlem saklı olmak üzere, vereceği süreler içinde söz konusu
işlemlerin düzeltilmesi ve tekrarına meydan verilmemesi için gerekli tedbirlerin
alınması hususunda ilgili bankayı uyarır. Banka, verilen süreler içinde
Kurumca istenen tedbirleri almak ve aldığı tedbirleri Kuruma bildirmek
zorundadır. İstenen tedbirlerin alınmaması veya bankanın emin bir şekilde
çalışmasını tehlikeye düşürecek nitelikteki işlemlerin tekerrürü halinde
Kurul, işlemlerin mahiyet ve önemine göre;
a) Yönetim kurulu üyelerinin tamamını veya bir kısmını görevden
alarak veya üye sayısını artırarak bu kurula üye atamak,
b) Bankanın faaliyetlerini, faaliyet türleri itibariyle tüm teşkilatını
veya gerekli görülecek şubelerini veya muhabirlerle ilişkilerini kapsayacak
şekilde kısıtlamak,
c) Bankanın mevduat sigortası primlerini yükseltmek veya kabul
ettiği mevduatı yüzde yüz oranına kadar karşılığa tabi tutmak,
Da dahil olmak üzere, bankanın emin bir şekilde çalışmasına ve mevduat
sahiplerinin korunmasına yönelik her türlü tedbiri almaya ve uygulamaya
yetkilidir. Bu maddeye göre Bankalara atanacak yönetim kurulu üyelerinin
ücretleri Kurulca tespit olunur ve Fon’dan karşılanır.
2. Bir bankanın varlıklarının vade itibariyle taahhütlerini karşılayamadığının
veya bu durumun gerçekleşmek üzere olduğunun tespiti halinde Kurum,
likiditenin güçlendirilmesi amacıyla, uygun bir süre vererek bankadan;
a) Uzun vadeli veya duran değerlere yatırım yapılmaması,
b) İştirakler ve gayrimenkuller gibi duran değerlerin elden çıkarılması,
c) Sermayenin artırılmasını veya sermaye benzeri uzun vadeli
kaynak sağlanması,
Da dahil olmak üzere, uygun göreceği her türlü tedbirin alınmasını isteyebilir.
Kurul likiditenin güçlendirilmesi amacıyla iştirak veya gayrimenkullerin
satın alınması veya karşılığında avans verilmesi ya da mevduat yapılması
veya alacakların devralınması suretiyle Fondan bankaya likidite sağlanmasını,
likidite dengesinin tesisi için vadeleri uzatılmak kaydıyla bankanın borçlarının
Fon tarafından garanti edilmesini temine yetkilidir.
3. Bir bankanın gelir-gider dengesinin bozulduğunun ve bu durumun
süreklilik kazandığının tespiti halinde Kurum, uygun bir süre vererek bankadan
durumun düzeltilmesi için sermayenin arttırılması da dahil olmak üzere
gider azaltıcı ve gelir artırıcı tedbirlerin alınmasını ister. Bankaca
alınan bu tedbirlerin mahiyet ve kapsamına göre Kurul, mali bünyenin güçlendirilmesi
için Merkez Bankasının görüşü alınarak bankanın kanuni karşılık yükümlülüklerini
gerektiğinde cezai faizlerini de kaldırmak suretiyle ertelemeye veya düşürmeye
yetkilidir. Verilen süre içinde gerekli tedbirlerin alınmaması veya
zararların özkaynakları aşarak yabancı kaynaklara sirayet ettiğinin veya
bu durumun gerçekleşmek üzere olduğunun tespiti halinde, banka sermayesi
Kurul tarafından re’sen artırılarak, verilecek süre içinde hissedarlar
artırılan sermayeyi taahhüde davet edilir. Sermayenin artırılmasına Kurul
tarafından re'sen karar verilmesi halinde 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı
Türk Ticaret Kanunu hükümleri uygulanmaz. Re'sen artırılan sermayenin verilen
süre içinde hissedarlar veya bunların rüçhan haklarını devrettikleri Kurulca
uygun görülecek kişiler tarafından taahhüt edilmemesi halinde, Kurul;
a) Artırılan sermayenin Fon tarafından taahhüt edilerek ödenmesi,
b) İsteklisi bulunduğu takdirde, bankanın gerektiğinde Fondan
da mali yardım sağlamak suretiyle bir başka bankayla birleştirilmesi veya
bu bankaya devredilmesi,
Dahil olmak üzere, mali bünyenin güçlendirilmesi ve bankanın yeniden
yapılandırılması ile ilgili her türlü önlemi almaya ve uygulanmasını istemeye
yetkilidir. Kurul, mali bünyenin güçlendirilmesi amacıyla zorunlu hallerde
iştirak ve gayrimenkullerin sermaye olarak konulmasına izin verebilir.
4. a) Bir bankanın yönetim ve denetimini doğrudan ya da dolaylı
olarak, tek başına veya birlikte elinde bulunduran ortakların, banka kaynaklarını
bankanın emin şekilde çalışmasını tehlikeye düşürecek biçimde kendi lehlerine
kullandıkları veya bankayı bu suretle zarara uğrattıkları tespit edildiği
takdirde, Kurul bunların temettü hariç ortaklık haklarını ve bankanın yönetimini
Fona devretmeye yetkilidir. Bu şekilde kullanılan kaynaklar veya uğranılan
zarar, Kurum tarafından verilen süre içinde iade veya tazmin edilmediği
veya Kurumca uygun görülecek biçimde teminatlandırılmadığı ve bu şekilde
kullanılan kaynaklar ve uğranılan zarar özkaynakları aştığı takdirde, bunlara
ait hisseler başkaca bir işleme gerek kalmaksızın Fona intikal eder. Bankanın
yönetiminin Fona devredilmesi halinde, Kurumun yazılı bildirimi üzerine
bankanın yönetim ve denetimini doğrudan veya dolaylı olarak, tek
başına veya birlikte elinde bulunduran ortaklar ile tüzelkişi ortakların
sermayesinin yüzde onundan fazlasına sahip gerçek kişi hissedarları en
geç yedi gün içinde kendilerine, eşlerine ve velayet altındaki çocuklarına
ait taşınmaz mal ve iştiraklerini, haczi caiz olan taşınır mal, hak ve
alacaklarını ve menkul kıymetlerini ve her türlü kazanç ve gelirleri ve
ayrıca bildirimden önceki iki yıl içinde ivazlı veya ivazsız olarak iktisap
ettikleri veya devrettikleri taşınmaz mal, haczi caiz taşınır mal, hak,
alacak ve menkul kıymetlerini gösterir birer mal beyannamesini Fona vermek
zorundadırlar. Bu mal beyanının hüküm ve sonuçları hakkında 2004 sayılı
İcra ve İflas Kanununun ilgili hükümleri geçerlidir. Bu hükmün uygulanmasında,
Kurumun başvurusu üzerine bankanın yönetim ve denetimini doğrudan veya
dolaylı olarak, tek başına veya birlikte elinde bulunduran ortakların malvarlıkları
üzerine mahkemece teminat aranmaksızın ihtiyatı tedbir, ihtiyati haciz
kararları ile ilgililerin yurtdışına çıkmasına yasaklama dahil, alacaklıların
menfaati için zorunlu olan her türlü muhafaza tedbirinin alınmasına karar
verilir. Bu şekilde alınan tedbir ve hacizler, karar tarihinden itibaren
altı ay içinde dava veya icra-iflas takibine konu olmazsa kendiliğinden
ortadan kalkar. Kurumun ilgililer hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun
Onbirinci bab hükümlerine göre açacağı iptal davasında aciz vesikası şartı
aranmaz.
b) Bu Kanun hükümleri çerçevesinde yönetim ve denetimleri Fona
intikal eden bankaların, alacaklarını dava veya takip yoluyla tahsil etme
cihetine gitmeleri halinde 492 sayılı Harçlar Kanununun 2 nci maddesi hükümleri
uygulanmayacağı gibi, her türlü ihtiyatı tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinde
teminat şartı aranmaz. Fonun ve Fona intikal eden bankaların alacaklarına
ilişkin davalarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun seri muhakeme usulü
hükümleri uygulanır.
c) Kurul, bu madde hükümleri çerçevesinde yönetimi veya hisseleri
Fona intikal eden bankalar hakkında bu maddede belirtilenler de dahil olmak
üzere, bankanın mali bünyesinin güçlendirilmesi ve yeniden yapılandırılması
için gerekli her türlü tedbiri almaya yetkilidir.
5. Bir bankanın;
a) (2) ve (3) numaralı fıkralarda belirtilen tedbirlerin kısmen
veya tamamen alınmış olmasına rağmen mali bünyesinin güçlendirilmesine
imkan bulunmadığı ya da mali bünyesinin bu tedbirler alınsa dahi güçlendirilemeyecek
derecede zayıflamış olduğu,
b) Faaliyetine devamının mevduat sahiplerinin hakları ve mali
sistemin güven ve istikrarı bakımından tehlike arzettiği,
Tespit edildiği takdirde, bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul
etme izni, Kurulun en az beş üyenin aynı yöndeki oyuyla aldığı karara istinaden
yapacağı öneri üzerine Bakanlar Kurulu tarafından kaldırılır.
|