Türkiye'de yaşanan olaylar...
 Ana Sayfalar
BELGENET 
ARŞİV
BELGELER
DOSYALAR
HUKUK
EKONOMİ
KİM KİMDİR
.İlgili Sayfalar
II. DEMOKRASİ PROGRAMI (2001)
II. DEMOKRASİ PROGRAMI (1998)
PARTİLER VE PROGRAMLARI

DOĞRU YOL PARTİSİ
1983 PROGRAMI
1983
Doğru Yol Partisi (DYP) 23 Haziran 1983'de, 1960 ve 1980 müdahaleleriyle kapanan Demokrat Parti (DP) ve Adalet Partisi (AP) misyonunu sürdürmek amacıyla kuruldu.
 
DYP'nin ilk genel başkanlığını Ahmet Nusret Tuna yaptı. (28.06.1983-07.07.1983) Tuna'nın, Milli Güvenlik Konseyi tarafından veto edilmesi üzerine yerine 11 Temmuz 1983'de Yıldırım Avcı getirildi. DYP 'nin 14 Mayıs 1985 yılında yapılan büyük kongresinde Hüsamettin Cindoruk genel başkan seçildi. Siyasi yasakların 6 Eylül 1987 referandumuyla kalkması üzerine genel başkanlıktan ayrılan Hüsamettin Cindoruk'un yerine 24 Eylül 1987'de toplanan olağanüstü kongrede Süleyman Demirel tek aday olarak genel başkan seçildi. Demirel'in, Turgut Özal'ın vefatından sonra 16 Mayıs 1993'te TBMM'de Cumhurbaşkanlığı'na getirilmesi üzerine Mehmet Gölhan tarafından vekaleten yürütülen genel başkanlığa 13 Haziran 1993 tarihinde Prof. Dr. Tansu Çiller getirildi.

Partinin kuruluşunda hazırlanan bu programdan sonra, 23 Haziran 1998'de "II. Demokrasi Programı" başlıklı yeni bir program açıklandı. "II. Demokrasi Programı", Nisan 2001'de dünyadaki ve Türkiye'deki gelişmeler dikkate alınarak güncelleştirildi.
 

Doğru Yol Partisi'nin (DYP) 1983 tarihli Programı'nın "Temel Düşünceler", "Cumhuriyetin Temel Müesseseleri" ve "Ekonomik Düzen" başlıklı 1, 2 ve 3. bölümleri şöyle:

DOĞRU YOL PARTİSİ
PROGRAMI

Doğru Yol, Cumhuriyet'tir.
Doğru Yol, Milli Mücadele'dir.
Doğru Yol, Demokrasi'dir
Doğru Yol, Milli Misak'tır.
Doğru Yol, Milli Hakimiyet'tir.
Doğru Yol, Milli İrade'dir.
Doğru Yol, Millet Üstünlüğü'dür.
Doğru Yol, Milliyetçilik'tir
Doğru Yol, Milli Birlik'tir.
Doğru Yol, Vatanı Sevmektir.
Doğru Yol, İmandır.
Doğru Yol, Manevi Değerlere İnançtır.
Doğru Yol, Laik Türkiye'dir.
Doğru Yol, İnsan Haklarına Saygı'dır.
Doğru Yol, Sevgi'dir.
Doğru Yol, Atatürk'ü Anlamak'tır.
Doğru Yol, Refah Devleti'dir.
Doğru Yol, Kalkınma'dır.
Doğru Yol, Yapıcılık'tır.
Doğru Yol, İnşa'dır.
Doğru Yol, Sanayileşmek'tir.
Doğru Yol, Tarım Reformu'dur.
Doğru Yol, İmar'dır.
Doğru Yol, Adil Gelir Dağılımı'dır.
Doğru Yol, Sabır'dır
Doğru Yol. Selamettir.
Doğru Yol, Adalet'tir.
Doğru Yol, Hak Yolu'dur. Millet Yoludur.

BİRİNCİ BÖLÜM
TEMEL DÜŞÜNCELER

GAYE

MADDE 1 - Doğru Yol Partisi, milli iradeyi üstün irade, nihai karar mercii olarak saymak ve saydırmak.

Milli birlik ve beraberliği, ülke, bütünlüğünü, insan haklarına saygılı, milliyetçi, demokratik, sosyal bir hukuk devleti olarak kurulmuş bulunan Türkiye Cumhuriyetini, demokratik rejim ve parlamenter düzeni korumak ve kollamak;

Hür ve demokratik nizam içinde vatandaşın ve devlet güvenliğini sağlamak;

Milletin haklarının, milli, manevi ve tarihi değerlerin savunucusu ve onlara sahip çıkmak;

Kalkınmayı hürriyet içinde, medeniyetçi ve hamleci bir anlayışla sağlamak;

Sosyal adaleti gerçekleştirmek, sosyal güvenliğe bütün vatandaşları kavuşturarak çaresizliği ortadan kaldırmak, refahı tabana yaymak ve böylece fukaralığı ve işsizliği sona erdirmek;

Türkiye'yi ezilmeyen horlanmayan, korkmayan, başı dik, yarınından emin hür insanların yaşadığı bir ülke, Türk Devletini güçlü, sayılan, dostluğu aranan bir büyük devlet yapmak gayelerini gerçekleştirmek;

Hürriyet, adalet, huzur ve refah içinde bir millet; güçlü. büyük bir ülke hedeflerine varmak için millete ve vatana hizmet etmek Doğru Yol Partisi'nin kuruluş sebebi ve gayesidir.

KİŞİNİN TEMEL HAKLARI

MADDE 2 - İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinde ifadesini bulan kişi haklarının ve temel hürriyetlerinin gerçekleşmesi ve korunmasını zaruri görürüz.

MADDE 3 - Kişinin, insan haysiyetine yaraşır, dokunulmaz, vazgeçilmez, ihlal edilemez haklarının bulunduğu, bu hakların ve bunları kullanma yetki ve hürriyetinin Devletin kesin teminatında bulunduğu, kişi güvenliğini, hürriyetlerin tamamı veya bir kısmını feda etmeden sağlamanın mümkün ve zaruri olduğu inancındayız.

Kişinin hürriyet ve güvenliğinin gerçek garantisini hür, demokratik nizamın kesintisiz işlemesinde ve milli irade üstünlüğünün her şartla geçerli kalmasında görüyoruz.

MADDE 4 - Hür ve demokratik Batı ülkeleri insanının hak ve hürriyetlerini korumakta sahip olduğu hukuki garantileri Türk vatandaşı için de sağlamak hedefimizdir.

KAMU DÜZENİNİN KORUNMASI

MADDE 5 - Hangi maksat ve vasıta ile yapılmış olursa olsun, anarşi, terör ve bölücülüğü, kişinin temel haklarını ortadan kaldıran veya kullanılmasını engelleyen bütün eylemleri Devletin ve toplumun güvenliğine yönelmiş, bertaraf edilmesi bütün Devlet organlarının görevi olan faaliyetler sayarız. Her meşru vasıta ile karşısında oluruz.

Anayasal kuruluşlar, bütün Devlet organları, gerçek ve tüzel kişiler toplumun ve Devletin güvenliğini zedeleyici davranışlardan kaçınma durumundadırlar.

Devletin ve Cemiyetin güvenliği, bütünlüğünün muhafazası ve devamlılığının tehlikeden uzak olmasıdır.

Hiçbir yetki ve hürriyetin Devlet ve toplum güvenliği aleyhine kullanılmasına müsamaha edilemeyeceği gibi, Devlet ve toplum güvenliği bahane edilerek, hiçbir hürriyetin ortada kaldırılması veya sürekli kısıtlanması kabul edilemez.

MİLLİ BÜTÜNLÜĞÜN KORUNMASI

MADDE 6 - Irk, din, mezhep, kültür, mahalli gelenek farklılıkları oluşturmaya veya bunları tahrik ederek milli bu tünlüğü bozmaya yönelik cereyanlara karşı durmayı; ilim fikir ve vicdan hürriyeti alanındaki gelişmeler için şart olar. müsamahayı baltalayacak taassup ve hurafelerden milletimizi masun tutmayı milli görev sayarız.

Ülkenin bütünlüğü, bölünmezliği münakaşa edilemez Milletin birliğini zedeleyici. tehdit veya tehlikeye maruz bırakıcı bütün davranışlara karşıyız.

HUKUKUN ÜSTÜNLÜĞÜ

MADDE 7 - Hukuk Devletinin bütün müesseseleri ile tesisi ve korunmasını başlıca görev biliriz.

Kanunun herkes için eşit uygulanmasını sağlamak ve kişilerin ve yöneticilerin hak, yetki ve sorumluluklarının önceden belirlenmiş, aleni ve milli irade kararlan ile kabul edilmiş kaidelere tabi olması hukuk devletinin şartıdır.

EGEMENLİK

MADDE 8 - Rejimin temel ilkesi, vazgeçilmez kısmen dahi olsa devredilmez, taviz verilmez prensibi “Egemenlik Kayıtsız Şartsız Milletindir” Anayasa hükmüdür.

Bu hükmü, Atatürk ilkelerinin esası, milletin kendi kaderini tayin hakkı sayarız.

Milli iradenin üstün irade olması, bütün Devlet güç ve yetkilerinin milli iradenin tercihine dayanmaları halinde meşru olabileceği inancındayız.

Egemenlik hakkı ile ilgili yetkilerin kullanılmasını, milli iradenin önceden müsaadesi ve sürekli denetiminde mümkün görürüz.

MEŞRUİYET

MADDE 9 - Anayasa ve Cumhuriyet Kanunlarına ülkede yaşayan bütün fert]erin ve bütün Devlet organlarının saygı ve riayetini şart görürüz.

Anayasa dahil, kaide koyma yetkisi münhasıran Egemenlik halkının salıibindedir. Koyduğu kaideleri aynı usul içinde kaldırmak veya değiştirmek milli iradenin kararına bağlıdır.

ÜSTÜN ORTAK DEĞERLER

MADDE 10- Milli birliğimizin ve bekamızın sahip olduğumuz milli, tarihi değerlerin, hars ve kültürün, milli ve manevi inanç ve şuurun, dilimizin korunmasına bağlı olduğu inancındayız.

TÜRK MİLLİYETÇİLİĞİ

MADDE 11 - Türk Milliyetçiliğini, büyük milletimizin bütünlüğünü ve beraberliğini sağlamak, milli ihtiyaç ve menfaatleri her türlü şahıs ve zümre menfaatinin üstünde tutmak, nesiller arasında şuurlu bir tesanüt kurmak, milli, tarihi ve manevi değerlere saygı göstermek ve yeni nesilleri milli tarih şuuru içinde, milli gerçeklere bağlı olarak yetiştirmek manasında anlıyoruz.

Milliyetçilik anlayışımız, milli hudutlar içinde birleştirici ve bütünleştiricidir.

LAİKLİK

MADDE 12 - Türkiye Cumhuriyeti laik bir Devlettir. Laik Devlet, dine karşı, inançlara karşı Devlet değildir.

Laik Devlet, idaresinin kaideleri dine dayalı olmayan Devlettir. Kimse sahip olduğu inanç yüzünden, laik Devlette, kınanamaz. Laik Devlette inanç yasak edilemeyeceği gibi, kimse de inanç sahibi olmaya zorlanamaz.

Her vatandaşın mensup olduğu din ve inancın icabı olan ibadeti serbestçe icra hakkına sahip olduğu inancındayız.

Laikliği, fikri ve vicdanı hür bir cemiyet için gerekli bir unsur olarak görürüz.

TEMEL HAK VE HÜRRİYETLERİN TEMİNATI

MADDE 13 - Anayasa, kanunlar ve hukukun temel prensiplerine fertlerin ve bizzat Devletin, kesiksiz riayeti, hürriyet nizamının vazgeçilmez şartıdır.

Basın hürriyetini, radyo ve televizyonun temel Devlet yapısının savunucusu olmasını ve tarafsız idaresini, fikri ve akademik hürriyetleri, tarafsız mahkemeler ve hakim teminatı ile idarenin hukuki murakabesini, temel hak ve hürriyetlerin garantisi sayarız.
 

İKİNCİ BÖLÜM
CUMHURİYETİN TEMEL MÜESSESELERİ


TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ

MADDE 14 - Hür, genel, tek dereceli seçimlerle oluşmuş, Millet adına Egemenlik hak ve yetkisini kullanabilen, rejimin en yüce müessesesidir

TBMM ülkede belli bir oranda taraflara sahip Anayasal düzene aykırı olmayan fikir gruplarının temsiline imkan verici, ancak, istikrarlı hükümetlerin kurulması ve yaşamasını mümkün kılacak bir yapıya sahip olmalıdır.

Kanun yapabilir, denetleme yapabilir bir organ olarak sürekli işlerliğini sağlayan engellemeleri aşan, icabında kendisini yenileyebilen kaidelere sahip olmasını gerekli görürüz.

CUMHURBAŞKANI

MADDE 15 - Cumhurbaşkanını, ülkenin ve milletin bütünlüğünü temsil eden, sahip olduğu büyük manevi prestij sayesinde Anayasal organlar arasındaki ahengin korunmasını gözeten, partilerüstü tarafsız, bilgi hizmet ve tecrübesi ile geniş bir milli güveni haiz, şahsiyeti ile demokratik düzenin üst denge unsuru olarak görüyoruz.

YARGI

MADDE 16 - Kişi hak ve hürriyetlerinin korunmasını, hukukun üstünlüğünün sağlanmasını, tarafsız, bağımsız ve adil yargı gücünün ucuz ve sür'atli işlemesine bağlı görürüz.

Yargının, tarafsızlığını zedeleyici etkilerden korunabilmesi, özlük haklarının tümünü ihtiva edecek şumulde hakim teminatının sağlanmasına bağlıdır.

Anayasa Mahkemesi kararları ile, Egemenlik hakkının gerçek sahibinin iradesi arasında çelişki olmamasını zaruri görürüz.

Adalet personelinin hayat şartları, bina ve araç durumlarını, kısa sürede güvenilir ve süratli adalet tevziine müsait seviyeye getirme kararındayız.

BAKANLAR KURULU

MADDE 17 - Bakanlar Kurulu, bütün rejimin en önemli organlarından biridir.

Yürütme yetki ve görevini icra eden bu organın, bu faaliyetinin istikrar ve ahengi gerektirdiği inancındayız. Yasama ve yargı dışındaki bütün kuruluşların, özelliklerine uygun idari istisnaları olmakla birlikte hepsinin hükümetin emrinde ve ona karşı sorumlu olduğu gerçeğinden hiçbir şartta fedakarlık yapılmaması gereğini savunuruz.

İdari kararların yargı denetimine tabi oluşunu hukuk devletinin gereği sayarız. Ancak, bu denetimin idare yerine karar verme, takdir yetkisinin kısıtlama veya idarenin kararlarının geçerliliğini şüpheli hale düşürme sonucuna varmasını doğru bulmayız.

ÖZERK VE BAĞIMSIZ KURULUŞLAR

MADDE 18 - Özerkliği, kamu hizmetinin daha sür'atli, fikri faaliyetlerin daha tarafsız ve bağımsız yapılabilmesini temin için bazı müesseselerin genel idarenin birtakım kaidelerinin dışında tutulması olarak anlamaktayız. Özerklik veya bağımsızlık hükümranlık şeklinde anlaşılamaz.

Üniversitelerin ilmi, bağımsızlığının gerekleri yerine getirilirken, ülkenin mali gücü, insan gücü kaynaklan ve istihdam politikaları bertaraf edilemez.

GÜVENLİK HİZMETLERİ

MADDE 19 - Ülkenin iç düzeninin korunması, asayiş ve huzurun sağlanması, anarşi, terör ve bölücülük teşebbüsleri ile sürekli ve tesirli mücadelenin sürdürülerek bunların tehdit olmaktan çıkarılması, güvenlik kuvvetlerinin görevidir.

Güvenlik kuvvetlerinin, vatan savunmasının, ülkenin stratejik konumu dikkate alınarak, gerektiği seviyede teçhizi için iç ve dış bütün imkanların harekete geçirilmesini zaruri görürüz.

Türk Silahlı Kuvvetleri'nin, vatan savunmasının, ülkenin stratejik konumu dikkate alınarak, gerektiği seviyede teçhizi için iç ve dış bütün imkanların harekete geçirilmesini zaruri görürüz.

MAHALLİ İDARELER

MADDE 20 - Mahalli idarelerin mali imkanlarının, hizmetleri yeterli düzeyde gerçekleştirecek kendi gelirleri olarak sağlanması esastır. Belirli zaruri kamu hizmetlerinin sağlanamamasında gerektiğinde genel bütçeden yardım yapılmalıdır.

Mahalli idarelerin merkezi idare ile münasebetleri, denetlenmeleri demokratik vasıflarını zedelemeyecek, ancak, kamu vesayetini tesirli kılacak kaidelere bağlanmalıdır.

SİYASİ PARTİLER

MADDE 21 - Siyasi teşkilatlanma hürriyeti demokratik rejimin başta gelen göstergesidir. Siyasi Partilerin memleketin idaresi hakkında farklı fikir ve metodlara sahip olmaları ve bunları savunmalarını tabii buluruz. Ancak siyasi mücadelenin rejimi tahrip etmeden ve Devleti tehlikeye düşürmeden yapılmasını da zaruri görüyoruz.

Rejimin gayrimeşru saymadığı bütün fikirler siyasi teşkilatlanma imkanı bulabilmelidir

Siyasi Partilerin iç idarelerinde, demokrasi usul ve teamüllerin, tatbik edilmesini milli iradenin serbestçe, tecellisi bakımından gerekli görürüz.

KAMU PERSONELİ

MADDE 22 - Kamu hizmetinde çalışanlarla ilgili Devlet politikası, hizmetin vatandaşa kolay seviyeli, yerinde ve yeterince ulaştırılması esasına göre tespit edilmelidir.

Kamu personelinin çalıştırılmasında güçlük çekilen bölge ve hizmetlerde görevi cazip kılıcı imkanlar sağlayarak eksiklikler giderilmeli, mecburi hizmet en son ve zaruri halde mahdut bir uygulama olarak tutulmalıdır.

Ehliyet, kıdem ve sorumluluk personel rejiminin esasını teşkil etmeli, yüksek vasıflı teknisyen ve idarecilerin gerektiğinde Devlet kadrolarına alınmasını veya orada tutulmasını mümkün kılan elastikiyete sahip olmalıdır.

Kamu personeline yıllık fiyat artışlarını dikkate alan, kıdem ve üstlenilen görevin sorumluluğuna göre bir ücret rejimini gerekli görürüz.

Kamu hizmetinde çalışanların statülerinin Devlet tasarrufları ile değiştirilmelerine müktesep hakların korunması öncelikle gözetilmelidir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
EKONOMİK DÜZEN

KARMA EKONOMİ ANLAYIŞIMIZ

MADDE 23 - Ekonomik düzen hürriyetçi demokratik rejimin güçlenmesi, kişinin hürriyet içinde refaha kavuşması gayesini gerçekleştirmelidir

Mülkiyet, miras, hür teşebbüs kurma, dilediği işi seçme haklarının kişinin vazgeçilmez temel haklarından olduğuna inanırız

Ekonomik hayatta Devletin gerektiğinde üretici, genelde düzenleyici destekleyici ve caydırıcı tesirli bir role sahip olması gereğine inanırız.

Serbest piyasa ve rekabet nizamını gerçekleştirmek ve ekonomiyi bu düzende geliştirmek kararındayız.

Kalkınmanın plana bağlanarak gerçekleştirilmesini gerekli görürüz.

Planlamanın gayesi, Devletin bütün ekonomik faaliyetlerini merkezi bir plana bağlamak değildir.

Kalkınma planları, kamu için emredici olacaktır. Hür teşebbüs düzeni için orta ve uzun vadeli hedef ve politikaları belirleyerek yol gösterici, yönlendirici, özendirici veya caydırıcı olacaktır. Serbest piyasa nizamım engellemeyecek İstikrar içinde gelişmesini sağlayacaktır.

İKTİSADİ VE MALİ POLİTİKALARIN GAYESİ

MADDE 24- İktisadi ve mali politikaların gayesi:

Kaynakları en rasyonel şekilde kalkınmanın emrine verme.

Hızlı kalkınma,

Sürekli ve dengeli büyüme,

İşsizliği asgari düzeye indirme,

Refahı tabana yayma,

Sosyal güvenlik imkanlarını artırmak,

Güçlü ve müreffeh Türkiye idealine varmaktır.

SANAYİ POLİTİKALARI

MADDE 25 - Sanayide gelişme için aşağıdaki ilkelere uyulmasını zaruri görürüz.

Rekabet gücü olan sanayi: Kapasitesi, teknolojisi, ürününün vasfı, standardı ve maliyeti benzer mamullerle iç ve dış pazarlarda boy Ölçüşebilecek sanayidir. Yeni kurulacak sanayi bu şartlara uygun kurulmalı, mevcutlar ise, bu şartlara uydurulmalıdır

Öncelikle yerli ham madde ve işgücünü birlikte ve ayrı ayrı değerlendirmeye elverişli sanayi kurulmalıdır.

Yüksek istihdam imkanı veren işgücü yoğun sanayi öncelikle kurulmalıdır Sanayileşme ile istihdam problemine müessir çözüm getirebileceği inancındayız. Ancak, işgücü yoğun sanayii teknolojik gerekleri ve gelişmeleri terketmeden gerçekleştirmek zaruridir.

Yeni ihraç imkanı veren sanayi kurulmalıdır.

Modem ilim, teknoloji ve idareyi Türkiye'ye getirecek vasıfta sanayi kurulmalıdır. Kurulu sanayi gelişmeleri takip edebilecek ve kendini bunlara uyduracak bir yapıya kavuşturulmalıdır.

Özel himayelere, sun'i desteklere muhtaç olmayan, yaşama gücü olan bir sanayi kurulmalıdır.

Sanayileşmenin süratle gerçekleşmesi için siyasi istikrarı ekonomik ve mali politikalarda kararlılık ve devamlılığı zaruri görürüz.

Sanayileşmenin yukarıda belirtilen şartlara uygun gerçekleşebilmesi için, kalkınma planları kuruluş safhasından itibaren, yönlendirici ve özerıdirici mekanizmaları derpiş etmelidir.

Sanayiin ülke sathında dengeli dağılımı ekonomik ve sosyal icapla dikkate alınarak gerçekleştirilmelidir.

KÜÇÜK SANAYİ

MADDE 26 - Küçük sanayiin gelişmesinin desteklenmesine önem veririz.

Küçük sanayi, lüzumlu teknik bilgi pazarlama organizasyonu, kredi ve benzeri yardımlar sağlanarak desteklenmelidir.

Her boydan sanayiin günden güne daha gelişmiş altyapıya ihtiyacı olmaktadır. Bu ihtiyacın sanayi siteleri ve sanayi bölgeleri tesisi ile karşılanmasını Devletin öncelikli ifa etmesi gerekli görevlerinden biri sayarız.

TARIM

MADDE 27 - Tarım politikalarının gayesi: Toprak insan ilişkilerini, kişinin dilediği işi seçme hürriyeti, azami verim ve istihdam meselelerini dikkate alarak düzenlemek

Modem teknoloji girdilerle verimliliği arttırmak.

Toprak ıslahı, korunması ve sulama imkanlarını genişletmek.

Tarıma dayalı sanayii yaygınlaştırmak.

Köye ve köylüye bu politikalar vasıta ile refahı ve medeniyet nimetlerini götürmektir.

Çiftçinin topraklandırılmasını zaruri görürüz, Ancak, bunun dar manda toprak dağıtımı şeklinde değil, zirai kalkınmayı sağlayacak bir büyük programın parçası olarak görürüz.

ESNAF VE ZANAATKARLAR

MADDE 28 - Esnaf ve zanaatkarın sermaye, kredi, hammadde ihtiyaçlarını karşılayabilmek, mamullerini değerlendirmek için, teşkilatlanmalarının teşvik etmek Devletin teknik ve mali imkanları ile kendilerine destek olmak gerektiğine kaniiz.

Gerek sanayiin desteklenmesi, gerekse istihdam probleminin hallinde küçük işyeri sahiplerinin önemli rolleri olduğuna inanırız.

ENERJİ POLİTİKALARI

MADDE 29 - Enerji konusunu, sanayileşme medenileşme ve kalkınmanın temel unsurlarının başında görmekteyiz. Enerji kıtlığı beraberinde geri kalmışlığı ve fakirliği getirdiğinden konuya doktriner katılıklardan uzak bir görüşle bakarız.

Hedefimiz, öncelikle milli kaynaklara dayalı, ucuz kalkınma ihtiyaçlarına zamanında ve yeterince cevap veren enerji üretimidir.

Sahip olduğumuz hidrolik ve termik kaynakların sür'atle değerlendirilmesine öncelik verilmelidir. Ancak, öz kaynaklarımızdan yeterli enerjiyi üretene kadar enerji ithaline veya petrole dayalı enerji üretimine devamını kaçınılmaz görürüz.

Türk vatandaşının fen başına enerji tüketiminde gelişmiş ülkeler seviyesine bir an önce varması için gerekli bütün gayretin sarfedilmesine taraftanz.

Jeotermal ve tabii gaz, biogaz gibi yerli enerji kaynaklarının süratle geliştirilmesi, nükleer enerji üretiminin ülkemiz için zaruri olduğu inancını taşırız.

Doğu Anadolu Kalkınma Projesini ve benzerlerini, sadece enerji meselesi değil, büyük bir istihdam imkanı, refahı sadece O bölgeye götürmek değil, bütün ülkenin dengeli kalkınması için hayati sayarız.

Bu ve benzeri projelerin özel yürütme modelleri ile gerçekleştirilmeleri, iç finansmanı için bir özel kalkınma fonu teşkilini gerekli görürüz.

TABİİ KAYNAKLAR

MADDE 30 - Madenlerimizin değerlendirilmesinden; aramadan işletmeye kadar, bütün faaliyetlerde büyük istihdam imkanı vermesini, sanayiimizin gelişmesine destek olmasını, sahip Olduğu ihracat potansiyeli ile döviz dengemize önemli katkılar beklenir.

Devletin hüküm ve tasarrufunda olan yeraltı kaynaklarının, kamu veya özel sektör tarafından ayrı ayrı veya birlikte aranması veya işletilmesini uygun görürüz.

Devlete ait olan arama ve işletme hakkının gerçek ve tüzel kişilere devrinde, kamu veya özel teşebbüs için katı sınırlar düşünülmesine taraftarız.

Özel ve kamu kaynaklarının yeterli bulunmaması halinde veya yeni teknoloji ve önemli dış pazar imkanı getirilmesi şartı ile belli sahalarda yabancı sermayeden istifade edilmesinde sakınca görmeyiz.

Maden rezervlerinin aranması ve tesbitinde başta petrol olmak üzere hammaddelerine öncelik verilmesini gerekli görürüz.

ULAŞTIRMA

MADDE 31 - Ulaştırma politikamız, Türkiye'nin her yerine her mevsimde ulaşabilme, en ekonomik ulaştırma sistem ve imkanlarını öncelikle destekleme, sosyal ve ekonomik gelişmeyi hızlandırıcı demiryolu, karayolu ve denizyolu bağlantılarını üretim ve tüketim bölgelerinin ihtiyaçlarını da dikkate alarak sağlamaktır. Ulaştırma sektöründen önemli miktarda döviz geliri sağlamayı mümkün görürüz.

Ekonomik gelişmenin icaplarını dikkate alan bir haberleşme sistemi, uydulardan yararlanma imkanı da dahil sür'atle yaygınlaştırılmalıdır.

EKONOMİK İSTİKRAR

MADDE 32 - Enflasyonla sürekli mücadele istikrar politikalarımızın ana unsurlarından birini teşkil eder. Ancak, enflasyonla mücadele kalkınmadan vazgeçmeden, orta ve dar gelirlilere bu mücadelenin yükünü adaletsiz bir şekilde yüklemeden yapılmalıdır.

Fiyat istikrarının fevkalade icaplar dışında idari müdahalelerle değil, ekonomik tedbirlerle sağlanmasını gerekli görürüz.

MALİ POLİTİKA

MADDE 33 - Mali idarenin, ekonomik gelişme ve gelir dağılımında denge sağlama bakımından, istikrarına büyük önem veririz.

Mali politikamızın esasını, milli tasarrufların arttırılması, kamu hizmetlerinin ve devletin diğer sosyal görevlerinin ifası için gerekli mali imkanları temin etmek, ekonominin istikrardan uzaklaştığı anlarda bütçe giderleri ve vergi gelirlerini buhranın aşılmasında birer vasıta olarak kullanmak, milli borç, para ve kredi politikaları yolu ile ekonominin gelişmesi ve istikrarın korunmasına müsai para arzını sağlamak, mali teşviklerle yatırımları ve tasarrufları yönlendirmek teşkil eder.

KAMU GELİRLER

MADDE 34 - Vergiyi, kamu hizmetlerini, devletin iktisadi ve sosyal görevlerini ifa için lüzumlu bir kaynak ve ekonomik ve mali politikaların uygulanmasında kullandığı müessir bir araç olarak görürüz.

Uygulanan vergi politikasının, vatandaşın kazancına ve gelirine serbestçe tasarruf etme yetkisini baltalayan, yeni teşebbüslerden vazgeçiren, sermaye birikimini önleyen veya cezalandıran sonuçlar doğurmaması gerekir.

Vergi ödeme iktidarı olan her vatandaşın mali gücü ile mütenasip olarak, adil ve genel esaslar dairesinde vergiye tabi tutulması lüzumuna ve ancak bu surette vergi adaletinin gerçekleşebileceğine inanıyoruz.

KAMBİYO POLİTİKALARI

MADDE 35 - Kambiyo mevzuatımız, dış ekonomik ilişkilerimizin bugünkü ihtiyaçlarına uygun değildir, eskimiştir, dağınıktır, güçleştirici ve lüzumunu kaybetmiş hükümler ihtiva eder.

Dış ticaret ve döviz kazandırıcı diğer muamelelerin ve dövizle ilgili işlemleri basitleştirici, kolaylaştırıcı uygulamaların öncelikle getirilmesini, serbest kambiyo rejimine tedricen geçişe elverişli bir sistemi, dış ekonomik münasebetlerimizin gelişmesi için zaruri sayarız:

YABANCI KAYNAK

MADDE 36 - Dış kaynağı, hedef alınan kalkınma hızını ve ekonominin dışardan temini gerekli zaruri ihtiyaçlarını karşılamaya yeterli miktar ve zamanda, en uygun şekilde ve şartlarda elde etmek hedefimizdir.

Öncelikle milli ekonominin azami dış kaynak sağlayacak tarzda idare edilmesi gereklidir. Bu maksatla, ihracat, turizm, navlun gelirleri, işçi dövizleri, transit hizmetleri ve serbest bölge uygulamalarının sağlayacağı gelirler, dış ülkelerde Türk müteşebbislerinin aldıkları taahhüt işlerinin gelirlerinin arttırılması için, teşvik ve destek tedbirlerinin ihtiyaçlara uygun tarzda getirilmesi ve süratle asgari formalite ile uygulanmasını zaruri görürüz.

Yabancı sermaye ve dış kredi girişlerinin desteklenmesi ve kolaylaştırmasını sadece döviz açığının karşılaşması için değil, dış ekonomik ilişkilerimizin de geliştirilmesi bakımından gerekli sayarız.

DIŞ EKONOMİK İLİŞKİLER

MADDE 37 - Avrupa Ekonomik Topluluğu ile işbirliği kalkınma hedeflerimizin gerçekleşmesinde bir itici faktör, sanayi ve tarım üretiminde rasyonelleşme vasıtası, Türkiye'nin dünya ticareti içinde artan bir oranda yer alma kararı olarak anlamaktayız. Ortak Pazar tam üyeliğimizin bir an önce gerçekleşmesini ülkenin menfaatine olduğu inancındayız.

Orta Doğu ve İslam ülkeleri ile ekonomik münasebetlerimizin geliştirilmesine özel önem verilmesine taraftarız.
 

Sonraki Sayfa



(10 EKİM 2002)
Geri
sayfa başı
Geldiğiniz sayfaya dönüş

© 2002 BELGEnet
belgenet.com sitesindeki metin, resim ve diğer içeriğin hakları saklıdır. İzinsiz kullanılamaz.