Türkiye'de yaşanan olaylar...
 Ana Sayfalar
BELGENET 
ARŞİV
BELGELER
DOSYALAR
HUKUK
EKONOMİ
KİM KİMDİR
.İlgili Sayfalar
PARTİLER VE PROGRAMLARI

İŞÇİ PARTİSİ
1992
İşçi Partisi (İP), 1 Mart 1992'de kuruldu. Partinin genel başkanlığını, 26 Temmuz 1992’den bu yana Doğu Perinçek yapmaktadır.

Parti Tüzüğü'nün "Kuruluş ve Tarihsel Miras" başlıklı 2. maddesine göre, İşçi Partisi kökünü; daha sonra TKP adını alan, Şefik Hüsnü liderliğindeki Türkiye İşçi Çiftçi Sosyalist Fırkası’na dayandırmakta ve bu fırkanın kurulduğu 22 Eylül 1919’u kuruluş tarihi olarak benimsemektedir.
 

 
İşçi Partisi (İP) Programı'nın "Amaç ve İdeoloji", "Demokratik Halk İktidarı ve Organları", "Bağımsızlık ve Enternasyonalizm" ve "Örgütlü ve Özgür Halk" başlıklı, 1, 2, 3 ve 4. bölümleri şöyle:


I. AMAÇ VE İDEOLOJİ

1. Amaç: Sınıfsız Toplum

İşçi Partisi’nin amacı, işçi sınıfı önderliğinde, işçi-köylü ittifakına dayanan emekçi halk iktidarı altında sosyalizmi kurmak ve bu yoldan sınıfsız toplumun gerçekleştirilmesine önderlik etmektir.

İşçi Partisi, sınıflar ve devletler arasında paylaşım kavgalarına yol açan üretim yetersizliğinin ve toplumsal farklılaşmaların son bulacağı ve insanların değil, yalnız araçların yönetileceği barış ve uyum dünyası için mücadele eder.

2. Eylem Kılavuzu: Bilimsel Sosyalizm

İşçi Partisi’nin mücadelesine, insanlığın toplumsal eylem ve düşünce mirasından beslenen Bilimsel Sosyalizm yol gösterir.

Parti, daima gerçeklerden hareket eder, teoriyi hayatın içinde arar, pratikte sınar ve geliştirir.

Parti, Bilimsel Sosyalizmin Marx, Lenin ve Mao Zedung’un ideolojik önderliğinde Ütopik Sosyalizme, Anarşizme, İkinci Enternasyonal Revizyonizmine, Troçkizme, Kruşçev-Brejnev-Gorbaçov’un Modern Revizyonizmine ve Avrupa “Komünizmine” karşı dünya ve Türkiye ölçeğindeki mücadelelerde geliştirdiği proleter devrimci teorik kazanımları savunur ve 21. yüzyıla açılan dünya ve Türkiye gerçekleri zemininde yaratıcı bir tarzda uygular. Büyük devrimlerin pratiğinde zenginleşen bu teorik hazine, dünyamızın yüzyıldır yaşadığı değişikliklerin başlıca ideolojik kaynağıdır.

3. İdeolojik Bağımsızlık

İşçi Partisi, üyelerini ideolojik ve örgütsel bağımsızlık ruhuyla eğitir. Kendi yolunu kendi çizer. Teorisini, programlarını ve siyasetlerini kendisi oluşturur. Başka bir ülke veya başka bir parti tarafından yönetilmeyi kesinlikle reddeder. Dünyanın diğer ülkelerinin emekçi partileriyle ve demokratik, barışsever örgütleriyle ilişkilerinde bağımsızlık, eşitlik ve birbirine karışmama ilkelerini dikkatle uygular.

4. Sosyalizmin Kuruluşu

İşçi Partisi, sosyalizmin kuruluş sürecinde, emekçi halkı seferber ederek, sömürünün, baskının ve yabancılaşmanın temelini oluşturan bütün üretim ve bölüşüm ilişkileri ile sınıfların ortadan kaldırılmasına; işçi ile köylü, şehir ile köy, kol emeği ile kafa emeği arasındaki farkların adım adım yok edilmesine, sınıflı toplumdan kaynaklanan ideoloji ve kültürü eleştirerek sınıfsız toplumun yeni insanının yaratılmasına önderlik eder.

En büyük üretici ve değiştirici güç, emekçi halkın kendisidir. İşçi Partisi, bu bilinçle emekçi halka güvenir ve sosyalizmi emekçi halkın eliyle inşa eder.

Sosyalizm dönemi boyunca, çeşitli toplumsal çelişmeler temelinde, iki sınıf, iki çizgi, iki yol arasındaki mücadele devam eder: İşçi sınıfı ile burjuvazi, Bilimsel Sosyalizm ile Revizyonizm, sosyalizm ile kapitalizm arasındaki hesaplaşma hâlâ toplumun gündemindedir.

Üretim araçlarının halkın mülkiyetine dönüştürülmesinin esas olarak tamamlanmasından sonra da, sınıflar, sınıf çelişkileri ve sınıf mücadeleleri ortadan kalkmaz; kapitalizme geri dönüş tehlikesi hâlâ vardır. Bu tehlike, esas olarak devlet ve parti içinde varlığını sürdüren kapitalist yolcular sınıfından gelir. Revizyonizm, Bilimsel Sosyalizmin bir türü değil, bu kapitalist yolcular sınıfının ideolojisidir.

İşçi Partisi, sosyalizm dönemi boyunca sınıfsız toplum hedefiyle devrime sarılır ve sınıf mücadelesinin sürdürülmesine önderlik eder.

Devrim, yalnız emekçi halka çaresizlik ve acı veren bu sömürü ve baskı düzeninin son bulması için değil, emekçilerin kendilerinin değişmesi ve geleceği kuracak ileri insan birikiminin oluşması için de gereklidir. İşçi Partisi, bu devrimci bakış açısıyla, toplumun bütün birimlerinde iktidarı döne döne fethetmeleri ve iktidarın sosyalist devrimci karakterinin derinleşmesi için emekçi kitleleri seferber eder ve devrimcileştirir.

İşçi Partisi, emekçilerin siyasal, kültürel ve manevi yönlerden alabildiğine gelişerek toplumumuzun her alanda ilerlemesine önderlik edecek öncüler haline gelmeleri ve böylece emekçi halkın bütün kitlesiyle seçkinleşmesi ve sonuç olarak öncü ile kitle arasındaki farkın kalkması için çalışır.

5. Sosyalist Devrimleri Savunmak ve Aşmak

İşçi Partisi, yaşadığımız yüzyılda tarihin tekerleğini döndüren sosyalist ve demokratik devrimlerin ve ulusal kurtuluş savaşlarının, insanlığın özgürlüğe, refaha ve barışa ilerleyişine yaptıkları büyük katkıları savunur. Bununla birlikte devrimlerin ve sosyalizmi kurma deneylerinin taklit edilemeyeceğinin bilincindedir. Parti, uluslararası alandaki deneylerden ve teorik yeniliklerden kavrayıp özümseyerek yararlanır.

İşçi Partisi, bu anlayışla sosyalizm deneylerini olumlu-olumsuz yönleriyle eleştirir. Türkiye’de sosyalizmin kuruluşunu bu deneyleri aşma ruhuyla ele alır.

Parti, bu bağlamda, devlet burjuvazisinin iktidarı ele geçirmesi sonucu, Sovyetler Birliği'nin kapitalizme geri dönmesinden sosyalizmin kuruluşu için derin dersler çıkarır; geri dönüşün eleştiri ve tahlilini derinleştirmeye büyük önem verir.

6. Kapitalizmin Eleştirisi ve Sosyalist Seçenek

İşçi Partisi, kurulduğu günden başlayarak, kapitalizmin insanı ve doğayı yıkıma uğratan, insanlığa barışı haram eden, bir avuç kapitalistin çıkarlarının zorunlu kıldığı üretim ve tüketim hummasının eleştirisine büyük bir önem verir. Kapitalizmin karşısına üretimde, tüketimde, bölüşümde ve kaynak dağılımında, emekçi halkın refahını, her türlü sömürüden ve yabancılaşmadan kurtularak özgürce gelişmesini ve barışı gözeten bir emekçi seçeneğiyle çıkar. İşçi Partisi, toplumsal ilişkileriyle, insan doğa ilişkisiyle, felsefesi, ahlakı, refah ve mutluluk ölçüleriyle, kapitalizme gerçek anlamda alternatif bir program geliştirir.

7. En Geniş Güçlerle Birleşmek

İşçi Partisi, her somut durumda, baş çelişmeyi ve devrimin yolunu kesen gücü doğru saptamaya ve olabildiğince tecrit etmeye, birleşilebilecek en geniş güçlerle birleşmeye, devrim karşıtı güçler arasındaki bütün çelişmelerden sonuna kadar yararlanmaya özen gösterir.

8. Halk İçindeki Çelişmeleri Barışçı Yöntemlerle Çözmek

İşçi Partisi, siyasal mücadelede işçi sınıfının bağımsızlığını ve hareket serbestliğini korumakla birlikte, diğer halk güçlerine ve örgütlerine kıskanç ve bencil davranmaz, onlarla kısır rekâbete girmez, enerjisini emekçi halkın düşmanlarına karşı mücadeleye yoğunlaştırır.

Parti, her somut durumunda, kendi çıkarlarına göre değil, işçi sınıfının ve emekçi halkın çıkarlarına göre düşünmeyi ve davranmayı ilke edinir.

İşçi Partisi, gerek muhalefette gerek iktidarda, halk içindeki çelişmeler ile uzlaşmaz çelişmeleri dikkatle ayırır, halk içindeki çelişmelerin ve sosyalistler arasındaki çelişmelerin şiddet yöntemiyle çözülmesine karşı daima kararlı bir ideolojik mücadele yürütür, sorunların özgür ve zengin tartışmalarla çözülmesine çalışır. Halk içinde şiddete başvurulmasına kesinlikle izin vermez.

II. DEMOKRATİK HALK İKTİDARI VE ORGANLARI

9. Demokratik Halk İktidarı

Türkiye, emperyalist-kapitalist dünya sisteminin ezilen kutbunda yer alıyor ve bağrında Ortaçağ kalıntılarını barındırıyor. Bugünkü aşamada, üretici güçlerin özgürce gelişmesini engelleyen, emekçilerin refah ve mutluluğunun karşısına dikilen güçler; emperyalizm, işbirlikçi burjuvazi ve feodal kalıntılardır.

İşçi Partisi’nin yakın hedefi ülkemizin Meşrutiyetlerle başlayıp Milli Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet Devrimi’yle büyük bir atılım yapan, yüzyıllık demokratik devrimini işçi sınıfı önderliğinde kesin başarıya ulaştırarak demokratik halk iktidarını gerçekleştirmek ve durmaksızın sosyalizmin kuruluşuna geçmektir.

Demokratik halk iktidarı, emperyalizme her türlü bağımlılığa son verir, Ortaçağ kalıntısı bütün ilişki ve kurumları köyden, şehirden ve toplumun her alanından temizler, böylece bağımsız ve demokratik bir toplum kurar, emekçileri refaha kavuşturur.

İşçi Partisi; Sultanlığın ve Halifeliğin kaldırılması; tekke ve zaviyelerin kapatılması; ağalığın, efendiliğin, paşalığın yasal planda kaldırılması; Latin harflerinin kabulü; laiklik ve dilde demokratlaşma gibi, Milli Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet Devrimi’nin bağımsızlık, demokrasi ve aydınlanma yönündeki bütün kazanımlarını korur; bu kazanımları emekçi halk yararına geliştirir; demokratik halk devriminin ve sosyalizme ilerlemenin tarihsel birikimi olarak değerlendirir.

10. İktidar Halk Meclislerine

Emekçi halk, iktidarını merkezde ve bütün yönetim kademelerinde halk meclisleri ve halk yönetimleri aracılığıyla gerçekleştirir.

Demokratik halk iktidarında, bugünkü ikili yönetim sistemine son verilecek; valilik, kaymakamlık, emniyet müdürlüğü ve jandarma komutanlığı gibi merkezden tayin edilen ve merkeze sorumlu olan bürokratlar yönetimindeki merkezi idare kurumları kaldırılacak, yönetim köy ve mahallelerden ülke çapındaki merkeze kadar tek bir halk meclisleri ve halk yönetimleri sisteminde birleştirilecektir.

Emekçilerin yönetime doğrudan katılmasının kurum ve mekanizmaları geliştirilecektir.

11. İşyeri Meclisleri ve Komiteleri

Üretim ve hizmet birimlerinde, bütün işçi ve çalışanların katılımıyla İşyeri Meclisleri kurulur.

İşyeri Komitesi, İşyeri Meclisi’nin yürütme organıdır.

Emekçiler, işyerinin yönetimine İşyeri Meclisi ve Komitesi aracılığıyla katılır.

12. Köy Meclisleri ve Köylü Kurulları

Köylerde, o köyde oturan 17 yaşını bitirmiş tarım işçilerinin ve köylülerin bütününden oluşan Köy Meclisleri kurulacaktır.

Köy Meclisi, doğrudan demokrasinin mekanizma ve kurumlarını gerçekleştirir ve geliştirir.

Köylü Kurulu, Köy Meclisi’nin yürütme organıdır ve Köy Meclisi’nce seçilir.

Köylü Kurulu’nda tarım işçileri ve yoksul köylüler çoğunluğu oluşturur.

Köylü Kurulu, Köy Meclisi’ne sorumludur ve onun denetimi altındadır.

Toprak reformu ve toprak dağıtımını köylü kurulları yürütür.

13. Mahalle Meclisleri ve Kurulları

Mahalle Meclisi, doğrudan demokrasinin mekanizma ve kurumlarını gerçekleştirir ve geliştirir.

Mahalle Kurulu, Mahalle Meclisi’nin yürütme organıdır ve Mahalle Meclisi’nce seçilir.

Mahalle Kurulu, Mahalle Meclisi’ne sorumludur ve onun denetimi altındadır.

14. İl ve İlçe Halk Meclisleri

İl ve ilçelerin halk meclisleri, emekçi iktidarının o il ve ilçedeki yerel organıdır.

Seçimle gelen üyeler dışında, o il ve ilçede bulunan işçi sendikaları, kamu çalışanları sendikaları ve meslek kuruluşlarının birer temsilcisi, Halk Meclisi’ne üye olarak katılır. Ancak bunların sayısı, Meclis üye sayısının yüzde 10’unu geçemez.

15. İl ve İlçelerin Halk Yönetimleri

İl ve ilçelerin halk yönetimleri, emekçi iktidarının o il ve ilçelerdeki yerel yürütme organıdır.

İl ve ilçelerin halk yönetimleri, halk meclislerince seçilir.

İl ve ilçelerin halk yönetimleri yerel halk meclisine sorumludur ve onun tarafından denetlenir.

Yerel halk yönetimleri, bir üst düzeydeki halk yönetimine bağlıdır.

İl ve ilçe yöneticilerinin aylıkları en yüksek işçi ücretini geçemez.

İl ve ilçe yöneticileri her yıl mal beyanında bulunur.

16. Yerel Halk Meclislerinin Görevleri

Mahalle, köy, ilçe ve il halk meclisleri, yerel yönetim işlerinin yürütülmesine ilişkin hukuki düzenlemeleri yapar: ülke ekonomisi ile yerel ekonominin uyum halinde gelişmesi için yerel planı, yerel bütçeyi görüşür ve kabul eder; Yerel Halk yönetimini ve yerel güvenlik yöneticisini seçer veya görevden alır.

17. Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi ve Görevleri

Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi, ülke çapındaki emekçi iktidarının organıdır.

Dış politika, ulusal savunma, adalet ve dış ticaret yanında ülke düzlemindeki güvenlik, ekonomi, maliye, enerji, eğitim, sağlık, ulaştırma, haberleşme ile çevrenin ve kaynakların korunması alanında yasama ve yürütme işleri, Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi’nin ve Halk Hükümeti’nin yetkisindedir.

Çalışma yasası, ceza yasası, yurttaşlık yasası ve yargı usulü yasaları Halk Meclisi’nce kabul edilir ve bütün ülkede uygulanır.

18. Halk Meclisleri Seçimleri

Bütün kademelerde halk meclisleri, eşit, genel, doğrudan, çok seçenekli ve özgür seçimlerle belirlenir. Seçimlerde gizli oy açık sayım ilkesi uygulanır.

17 yaşını bitirmiş bütün yurttaşlar seçme ve seçilme hakkına sahiptir.

Yurttaşların bireyler ve topluluklar olarak veya partiler kurarak tek başlarına veya liste halinde aday olma ve aday gösterme hakları güvence altındadır.

Halk meclisleri seçimleri köy ve mahallelerde iki, diğer düzlemlerde dört yılda bir yapılır.

Mahalle ve köylerde seçmenlerin beşte birinin, il ve ilçelerde yirmide birinin imzalı önerisi ve çoğunluğun oyuyla halk, temsilcinin görevine son verilebilir.

19. Halk Temsilcileri

Her kademedeki halk temsilcileri, görevleri için gerekli zaman dışında üretimdeki çalışmalarını sürdürürler.

20. Halk Meclisleri Toplantıları

Halk meclisleri toplantıları açıktır ve televizyonlardan yayınlanır.

21. Devlet Başkanı

Padişahlık ve krallık kalıntısı bir kurum olan Cumhurbaşkanlığı kaldırılacaktır.

Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi Başkanı, Devlet Başkanıdır.

Devlet başkanlığı ve parti başkanlığı görevleri aynı kişide birleşemez.

22. Halk Hükümeti

Halk Hükümeti Başkanı’nı ve bakanları, Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi seçer.

Halk Hükümeti, Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi’ne sorumludur ve onun denetimi altındadır.

23. Güvenlik

Güvenlik örgütleri, ulusal ve yerel düzlemlerde halk meclislerinin denetlediği halk hükümeti ve yönetimlerinin emrindedir.

Güvenlik yöneticisini, her kademede Halk Meclisi seçer ve görevden alabilir.

24. Köy Güvenlik Birlikleri

İşçi Partisi, köylülerin yüzyıllardır acısını çektiği zaptiye ve jandarma baskısının ve dayağının ortadan kaldırılmasının biricik güvencesini köy güvenliğinin, bizzat köylülerin kendilerine bırakılmasında görür. Jandarma örgütü kaldırılacak, köylük alanların güvenliğini sağlamak için, köy meclislerinin ve köylü kurullarının emrinde Köy Güvenlik Birlikleri oluşturulacaktır. Üretim faaliyetine katılan köy gençleri, Köy Güvenlik Birliği’nin üyesidirler.

25. Kişiyi Yüceltme Yasağı

Hayatta bulundukları sürece hiçbir devlet görevlisinin heykelleri dikilemez; kamu kurumlarında resimleri asılamaz; kentlere, kasabalara, köylere ve kurumlara isimleri verilemez.

26. Basit Ucuz, Açık ve Etkin Yönetim

İşçi Partisi yönetimi basitleştirecek, ucuzlatacaktır. Yasalar azaltılacak ve basitleştirilecektir. Yönetim etkin kılınacak, başka deyişle iş ve hizmet üretecektir.

Yönetimlerin ve kamu kuruluşlarının hesapları halkın inceleme ve denetimine açıktır. Halk yönetimleri, televizyon ve basın aracılığıyla halka düzenli mali rapor sunarlar. Kamu çalışanları, göreve gelirken mal bildiriminde bulunurlar.

Halka hizmet eden ve yolsuzluklara olanak tanımayan bir yönetimin gerçekleştirilmesi için, yerel ve doğrudan denetim mekanizmaları geliştirilir.

Yönetimde halka zorluk yaratan formaliteler kaldırılacak, hizmetten yararlanmak kolaylaştırılacak, “bugün git, yarın gel”e son verilecektir. Yönetimin yurttaşın ayağına hizmet götürmesi yöntemleri geliştirilecektir.

Bütün çalışanlar, yönetime İşyeri Meclisleri ve Komiteleri aracılığıyla katılır ve yöneticilerini seçerler.

Üst düzey kamu yöneticileri, belli dönemlerde işçilik yaparlar.

Devlet memurlarının görevleri sırasında yurttaşlara karşı işledikleri öldürme, yaralama, dövme, hakaret gibi suçlarda cezalar artırılacaktır. Yurttaşın düğmesini koparmak suçtur.
 

III. BAĞIMSIZLIK VE ENTERNASYONALİZM

27. Emperyalist Sistemden Kopmak

Demokratik halk iktidarı, emperyalizmin Türkiye üzerindeki her türlü baskı, sömürü ve denetimine son verecek, ülkemizi kapitalist dünya sisteminin bir parçası olmaktan kurtaracaktır. Böylece ulusal ekonomi, dünya piyasasının ezilen ülkelere dayattığı işbölümü, değişim ve bölüşüm ilişkileri ile üretim, tüketim ve teknoloji kalıplarından bağımsız gelişme olanaklarına kavuşturulacaktır.

Demokratik halk iktidarı, Ezilen Dünya’nın, Özellikle Ortadoğu, Kafkas, Orta Asya ve Balkan ülkelerinin emperyalist ülkelere karşı borçlardan kurtulmak, hammadde ve enerji kaynaklarını korumak, uluslararası ticarette eşitsiz değişime son vermek, ekonomik ve siyasi birlikler kurmak ve kültürel bağları geliştirmek için yürüttükleri mücadeleye ve bu amaçlarla kurulan örgütlere aktif olarak destekte bulunur ve katılır.

Yabancı sermaye millileştirilecektir.

28. Emperyalist Askeri İttifaklara Son

Demokratik halk iktidarı, NATO’dan çıkacak, başka bir emperyalist askeri ittifaka katılmayacak, topraklarımız üzerinde yabancı üs ve asker bulunmasına izin vermeyecek, bilinen ve bilinmeyen emperyalist askeri anlaşmalardan ayrılacaktır.

İşçi Partisi, ülkemizi dünya çapındaki hegemonya mücadelesinde ve emperyalistler arası rekabette taraf haline getirebilecek dış politikaları ve savunma kavramlarını reddeder, Türkiye’ye bölgemizde ileri karakol ve koçbaşı rolleri yüklenmesine karşı kararlı bir mücadele yürütür.

29. Avrupa Topluluğuna Hayır

İşçi Partisi, Türkiye’nin geleceğine bugünden ambargo koyan Avrupa Topluluğu’na katılma programını reddeder. Demokratik halk iktidarı, Avrupa dahil herhangi bir kapitalist bütünleşme içinde yer almayacaktır.

30. Yurt Savunması

Askerlik geneldir, yurt savunması kadınlar dahil her yurttaşın görevidir. Askerlik kadın ve erkek için altı aydır.

İşçi Partisi, bağımsızlığın ve demokrasinin güvencesini, yurt savunmasına halkın katılmasında ve öz kaynaklarımıza dayanmada görür. Sivil savunma kurumları geliştirilecektir.

Ordu, Emekçi Cumhuriyeti Halk Meclisi’nin emrindedir, halkın hizmetindedir, üretime ve hizmetlere katkıda bulunacaktır. Rütbeler elbiselerin üzerine takılmayacaktır. Askerlerin toplanma, dernek kurma, dilekçe ve hak arama özgürlükleri güvence altına alınacaktır. Ordu içinde dayak ve hakaret hiçbir gerekçeyle uygulanamaz. Orduda eğitim ve disiplin demokratik devrimci bilinç ve kültürle sağlamlaştırılacak, demokrasinin yurt savunmasına katkısı azami ölçüde değerlendirilecektir.

İşçi Partisi, demokratik halk iktidarından önce de, orduyu halktan ayıran bütün ayrıcalıklara ve kurumlaşmalara son verilmesini savunur. Ordunun kendi içindeki ilişkiler ve ordu ile halk arasındaki ilişkilerin demokratlaştırılmasını talep eder. Ordudaki dayağa, hakarete ve görev dışı özel hizmet gördürülmesine karşı mücadele eder. Orduyu siyasal iktidarda pay sahibi haline getiren Milli Güvenlik Kurulu gibi kurumlar kaldırılmalı ve askere politika yasağına son verilmelidir.

31. Enternasyonalizm

İşçi Partisi, üyelerini ve halk kitlelerini Dünyalı bilinciyle ve aynı zamanda yurtseverlik ruhuyla eğitir.

Parti, dünya halklarının ve ezilen milletlerin emperyalizme, sömürgeciliğe, ırkçılığa, hegemonyacılığa ve her türden gericiliğe karşı mücadelelerini ve bütün ülkelerin işçilerinin dünya kapitalist sistemine karşı sosyalizm uğruna mücadelelerini destekler; ulusların kaderlerini tayin hakkını savunur.

İşçi Partisi, sosyalizm adına, müdahale, işgal, yayılma ve dünya hakimiyeti için rekabet eylemlerine karşı kesin tavır alır. Bu eylemlerin hem ülke emekçilerini, hem de başka ülkelerin halklarını ezmek anlamına geldiğini kavratır. Devrim ihraç ve ithal edilemez. Hiçbir yabancı güç, demokrasiyi veya sosyalizmi Türkiye halkı adına gerçekleştiremez.

Demokratik halk iktidarı; farklı sistemlere sahip ülkelerle bağımsızlığa, egemenliğe ve toprak bütünlüğüne karşılıklı saygı, saldırmazlık, içişlerine karışmama, eşitlik ve karşılıklı yarar ve barış içinde bir arada yaşama ilkelerine dayanan ilişkiler geliştirmek için çaba gösterir, kendi sınırları dışına askeri müdahalelere girişmez.

İşçi Partisi, komşularımıza karşı aktif barış siyasetinden yanadır. Sorunları zor yoluyla çözmeye karşıdır.

Demokratik halk iktidarı, dünyanın herhangi bir köşesinde demokrasi, bağımsızlık veya sosyalizm uğruna mücadele edenlerin sığınma taleplerini kabul eder.

32. Barış

İşçi Partisi, emperyalist ülkelerin hegemonya mücadelesinden kaynaklanan savaş politikalarına karşı çıkar; dünya halklarıyla birlikte sürekli ve kalıcı bir barış için mücadele eder; yeryüzünün nükleer silahlardan arındırılması için aktif çaba gösterir ve bu yöndeki girişimleri destekler; nükleer teknolojinin ve gen teknolojisinin insan sağlığı ve doğanın korunması amacıyla denetim altına alınmasını savunur.

IV. ÖRGÜTLÜ VE ÖZGÜR HALK

33. Köylüye Toprak ve Özgürlük

Demokratik halk iktidari, toprak agaligini, aşiret reisligini, beyligi, şeyhligi, tefeciligi ve bu ortaçag kalintilarinin herhangi bir belgeye veya görgü ve görenege dayanan her türlü örgüt ve organlarini kaldirarak cumhuriyet programini kagit üzerinde kalmaktan kurtaracak, hayata geçirecektir.

“Toprak işleyenin, su kullananin” ilkesini temel alan bir toprak devrimi gerçekleştirilecektir. Toprak devriminin amaci, topraksiz ve az toprakli köylüye toprak saglamak, böylece emekçiyi özgürleştirmek, verimi yükseltmek, tarimi geliştirmek, dogayi korumak, erozyonla toprak kaybini önlemek , genel olarak cumhuriyetle bagdaşmayan ortaçag kalintisi kurum ve ilişkileri tasfiye etmektir.

Bu amaçla;

Herhangi bir hüküm veya belgeyle veya örf ve adetle aşiretlerin şahsiyetlerine veya onlara dayanilarak reis, bey, aga ve şeyhlere ait olarak taninmiş, kayitli kayitsiz bütün taşinmazlar ve hazine topraklari, yasa geregi, topraksiz veya az toprakli köylülere, göçmenlere, mültecilere, göçebelere bedelsiz olarak dagitilacak ve tapuya baglanacaktir.

Angarya, ortakçilik, yaricilik, kiracilik gibi yollardan yapilan yari-feodal sömürü ve bagimliliklara son verilecektir.

Yoksul ve orta halli köylüler, tefeci ve banka borçlarindan kurtarilacak, senetler imha edilecek, ipotekler kaldirilacaktir.

Toprak Devrimi Yasasi, degişik tarim bölgelerine ve çeşitlerine göre, topragin genişligini saptayacaktir. Bu genişlik, toprak sahibinin ve ailesinin geçimini saglayacak miktarin altinda belirlenemez.

Zengin köylülerin topraklari, dagitim kapsami dişinda tutulacaktir.

Tarim işçilerinin sosyal güvenlik, sendika ve bütün demokratik haklari gerçekleştirilecektir. Çalişma süresi haftada 35 saattir.

Toprak devrimini ve toprak dagitimini tarim işçileriyle yoksul köylülerin önderlik ettigi Köylü Kurullari yürütecektir.

34. Köylerde Kooperatifleşme

Demokratik halk iktidari, bizzat köylülerin seferber oldugu geniş bir kooperatif hareketini özendirir ve bütün olanaklariyla destekler. Topraklarin islahi, erozyonun önlenmesi, yeni tarim alanlarinin açilmasi, daglarin zeytin ve meyve agaçlariyla şenlendirilmesi, teraslama, sulama kanallari ve bentler yapilmasi, hayvanciligin islahi, balikçiligin modernleştirilmesi, ormanlarin ve doganin korunmasi gibi verimi artiracak ve tarimi geliştirecek önlemlerin elbirligiyle ve imece yöntemleriyle başarilmasi için özellikle üretim kooperatiflerine gerekli makine, araç, traktör, tarim ilaci, gübre, yem, tohumluk ve kredi saglayarak yoksul ve orta halli köylüleri destekleyecektir. Köylüler, kooperatiflerin yararini görüp gönüllü olarak katilacaklardir. Bu yönde zora başvurulamaz. Köy sinirlari içindeki göller, sular ve meralar köylünün ortak malidir. Bu dogal kaynaklarin korunmasi, geliştirilmesi ve halkin yararina sunulmasi, köy, ilçe ve il meclislerince düzenlenir ve yönetilir.

Ihtiyarlik, sakatlik veya hastalik nedeniyle topragini işleyemeyen köylülerin, dul ve yetimlerin geçimleri, bakimlari saglanacaktir.

35. Eşitlik, Irkçi Baskilara Son

Herkes; dil, irk, milliyet, cinsiyet, siyasal düşünce, felsefi kanaat, din ve mezhep ayrimi gözetmeksizin yasa önünde eşittir.

Işçi Partisi, herhangi bir irkin veya bölgenin digerlerine hakim veya digerlerinden ayricalikli olmasina karşi mücadele eder.

Demokratik halk iktidari, Türkiye halkinin bariş, kardeşlik ve gönüllü birlik içinde kendine özgür ve refahli bir gelecek yaratmasinin karşisindaki engeller olan irkçi baski politikasinin, bölgeler arasi eşitsizligin ve şovenizmin temellerini ve bütün belirtilerini ortadan kaldirir.

Işçi Partisi, Türkiye’nin kültürel zenginliğinin ve tarihten gelen gerçeklerin ortaya konmasını ve tartışılması bile yasaklayan “Siyasi Partiler Yasası”ndaki ve diğer yasalardaki hükümlerin kaldırılması için mücadele eder.

36. Kadının Kurtuluşu

İşçi Partisi, kurulduğu günden başlayarak, erkekle kadın arasındaki eşitsizliklere ve kadın üzerindeki baskılara, dayağa ve cinsel tacize karşı, Parti saflarında ve toplumun her kesiminde kültürel ve pratik bir seferberlik yürütür.

İşçi Partisi, insanlığın yarısına ağır acılar çektiren ve diğer yarısının da maddi ve manevi gelişmesini köstekleyen bu tarihsel haksızlığın, sosyalizm dönemini de kapsayan uzun ve kararlı mücadelelerle çözüleceğinin bilincindedir.

İşçi Partisi, kadını ikinci sınıf sayan bütün anlayış ve uygulamaların, yazılı ve yazısız yasalardan, insanlığın bilincinden ve hayatından temizlenmesi için mücadele eder. Kadını bir meta olarak gören bugünkü ilişkilerin yerine, kadın ve erkek arasında gerçek sevgiye dayanan bir kadın-erkek ilişkisi kültürünün kök salması için çalışır.

Kentlerde ve köylük alanlarda çalışan kadının hakları gerçekleştirilecek, eşit işe eşit ücret uygulanacaktır. Kadınların kültürel ve siyasal hayatta, yaratıcı ve önder roller üstlenmesinin önündeki engeller temizlenecek, ev işleri ve çocuk bakımı toplumsallaştırılacaktır. Bu amaçla yeterli kreş, yuva açılacaktır. Parola, kadının ev köleliğinden kurtulmasıdır.

Kadınları, bedenlerini satmaya zorlayan ve onları büyük acıların içine iten ekonomik ve toplumsal temel ortadan kaldırılacaktır.

İşçi Partisi, toplumumuzda kadın girişiminin gelişmesini özendirir, kadın hareketiyle ortak eylemlerde bulunmaya önem verir, kadının kurtuluşuna ilişkin programını böyle bir pratik içinde ve kadınların yaratıcılığından en büyük ölçüde yararlanarak zenginleştirir.

37. Emekçi Çoğulculuğu

Demokratik halk iktidarı, emekçi halkın en geniş kesiminin siyaset, ekonomi, kültür, sanat, bilim ve spor alanlarında aktif çalışmalarda bulunması ve kendisini geliştirmesi için, derneklerde, kooperatiflerde, sendikalarda ve her türlü halk girişiminde örgütlenmesini destekler; emekçilerin yaratıcılığının önündeki engelleri kaldırır, derinleşmeyi özendirir; toplumsal gelişme ve özgürlüğün güvencesini bilinçli halk girişiminde gören sosyalist kültürü yayar; eski düzenin kenara ittiği yurttaşlara öncelik tanır.

Demokratik halk iktidarı, emekçi örgütlerinin basın, yayın, toplanma, araştırma vb. özgürlüklerini kullanmaları için gerekli araçları sağlar, ancak onların karar yetkilerine ve yönelişlerine karışmaz. Böylece siyasal ve kültürel alanda çok sesliliğin, renk renk emekçi girişiminin ve yaratıcılığın geliştiği bir emekçi çoğulculuğu inşa eder.

38. Düşünceyi Açıklama Özgürlüğü

Demokratik halk iktidarı, herkesin düşüncesini herhangi bir araçla açıklama özgürlüğünü güvence altına alır ve herkese düşüncesini açıklayabilmesi için olanak sağlar.

Hiç kimseye; devleti, var olan toplumsal düzeni eleştirdiği, yeni bir toplum düzeni istediği için ceza verilemez. Devlet, eleştireni korur, eleştiriyi özendirir.

Herkes duvar panolarına yazı, resim vb asarak düşüncesini ve eleştirisini açıklamakta özgürdür. Devlet; bu hakkın kullanılması için, şehirden köye ve mahalleye kadar bütün yerleşim merkezlerine, kamu kurumlarına, işyerlerine, sendikalara, derneklere, okullara, ordu birliklerine ve bütün toplumsal kurumlara, halkın kolaylıkla okuyabileceği yerlerde ihtiyaca yetecek kadar demokrasi panosu sağlar.

39. Basın Özgürlüğü

Basın özgürdür, sansür edilemez. Herkes, izin almaksızın basım ve yayın faaliyetinde bulunma hakkına sahiptir. Devlet, yerel yönetimlere, sendikalara, kooperatiflere, çalışanların oluşturduğu örgütlere yeterli kağıt ve basım araçlarını sağlar. Bu kurumlar aracılığıyla basın ve yayın hayatında çok sesliliği ve kültürel zenginliği özendirir.

40. Vicdan Özgürlüğü ve Laiklik

Herkes, vicdan, kanaat, dini inanç veya inanmama özgürlüğüne sahiptir. Herkes, ibadetin veya dinsel inançların bilimsel köklerini açıklamada özgürdür. İnsanların ibadet ihtiyaçlarını karşılayan yerler kapatılamaz. Kimse dinsel ayin ve törenlere katılmaya, dinsel emirleri yerine getirmeye veya inanç ve kanaatini açıklamaya zorlanamaz.

Devlet hiçbir dinin taraftarı, koruyucusu veya yardımcısı olamaz. Devlet, din ve mezheplerin dışında ve onlar karşısında tarafsızdır. Eğitim, demokratik, laik ve bilimseldir. Dinler hakkındaki bilgi, felsefe, tarih ve sosyoloji derslerinde verilir.

Ruhban sınıfı olamaz. Maaşlı din adamlığı kaldırılacaktır. Din adamlarına, hayatlarını çalışarak kazanmaları ve topluma bir katkıda bulunmaları için, yeteneklerine göre iş bulmak, devletin görevidir.

41. Bilim ve Sanat Özgürlüğü

Herkes, bilim, kültür ve sanatı, özgürce öğrenme, öğretme, açıklama, yayma ve bu alanlarda faaliyet ve araştırmada bulunma hakkına sahiptir. Bilim ve sanat, devlet tekeline alınarak resmileştirilemez. Üniversitelerin, akademilerin, derneklerin, sendikaların, kooperatiflerin ve çalışanların her türlü örgütlenmesinin devletten özerk ve özgür olarak bilim ve sanat faaliyetlerinde bulunmaları güvence altındadır. Bilim, kültür ve sanat alanında çeşitli girişimlerin renkliliğini ve zenginliğini geliştiren, demokratik bir kültürün halk eliyle yayılması ve derinleştirilmesi desteklenir.

Devlet, demokratik kültürü, sanatı ve sporu yaymak ve kitleleri kültür ve sanat faaliyetlerine aktif olarak katmak için maddi olanakları sağlayacaktır. Hedef her mahalleye, her köye kütüphane, tiyatro, sinema, konser, sergi ve kapalı spor salonları yapmaktır. Üreten, eğlenen ve yaratan bir halk!

42. Dilekçe Hakkı

Askerler dahil herkes, bütün kamu mercilerine ve ordu kurumlarına tek başına ve toplu olarak dilekçe vermek hakkına sahiptir. Dilekçelere en geç 15 gün içinde gerekçeli yanıt verilir. Askerlerin, tutukluların ve hükümlülerin dilekçe hakları özel önlemlerle korunur.

43. Diğer Özgürlükler

Demokratik halk iktidarı; halkın toplanma, gösteri ve yürüyüş düzenleme, dernekleşme, haberleşme, gezi ve yerleşme özgürlükleri ile can ve mal güvenliğini, konut dokunulmazlığını gerçekleştirir, gerekli olanakları sağlar ve güvence altına alır. Özel hayatın gizliliğine saygı gösterir.

44. Sendika ve Grev Hakkı

Tüm çalışanların örgütlenme, sendika kurma, grev, dayanışma grevi, genel grev ve siyasal grev hakları güvence altındadır. Devlet, grevi emekçilere yapılan haksızlıkları düzeltmenin bir aracı olarak değerlendirir. Lokavt yasaktır.

Sendikalar, devlet ve iktidar partisinin emri altına alınamaz. İşçi Partisi, önderliğini, emekçi sınıflara hizmet ederek ve onların çıkarlarını savunarak benimsetebilir.

45. Kişi Güvenliği

Suçluluğu konusunda kuvvetli kanıt bulunan kimseler, ancak kaçmayı, kanıtları yok etmeyi veya değiştirmeyi önlemek amacıyla tutuklanabilirler. Yakalama, ancak suçüstü durumunda veya gecikmede sakınca bulunan hallerde yapılabilir. Tutuklanan, yakalanan veya gözaltına alınanlara, yakınlarına ve avukatlarına suçlama hemen yazılı olarak bildirilir. Gözaltı süresi en çok 24 saattir.

Gözaltına alınan herkes, sorgu sırasında avukat bulundurabilir.

46. İşkence Yasağı ve Cezaevleri

Kimseye eziyet ve işkence yapılamaz. İnsan onuruna aykırı cezalar konamaz. İdam cezası kaldırılacaktır. Cezalar hafifletilecek, insanca koşullar sağlanacaktır. Cezaevleri, suç işleyenleri emekleriyle ve kültürleriyle toplumsal gelişme ve barışa katkıda bulunan yurttaşlar haline getirecek biçimde yeniden düzenlenerek iyileştirme evlerine dönüştürülecektir. Tutuklu ve hükümlülerin kendilerini kültürel yönden geliştirme, özgürleştirme özgürlükleri ve olanakları hiçbir biçimde kısıtlanamaz, tersine devlet bu olanakları sağlamakla ve herkese yeteneğine göre bir iş göstermek ve ücret vermekle yükümlüdür. Tutuklu ve hükümlünün aile hayatını sürdürmesi için gerekli koşullar sağlanır. Tutuklu ve hükümlüler kendi seçtikleri temsilcileri aracılığıyla cezaevi yönetimine katılacaklardır. İyi ve barışçı bir yurttaş olarak topluma dönmeye hazır olduğu saptananlar, cezalarının tümünü çekmeden salınacaklardır.

47. Hak Arama Özgürlüğü ve Yargı

Herkesin hak arama özgürlüğü güvence altındadır. Devlet, hak arama yollarını kolaylaştırır ve basitleştirir. Hak aramak, harca veya pula bağlanamaz, parasızdır. Devlet; toplumda barışı, dostluğu ve hoşgörüyü güçlendirmek için, halk içindeki anlaşmazlıkları halkın yerel örgütleri içinde karşılıklı anlayışla çözmeyi özendirir. Demokratik halk iktidarı, yargıda jüri sistemini gerçekleştirecektir. Yargı hizmeti hızlandırılır. Davaların sonuçlandırılması altı ayı geçmez.

Jürili yargıda görev alan meslekten savcı ve yargıçlar, meslek stajlarının en az bir ayını ceza ve iyileşme evlerinde hükümlülerle birlikte kalarak yaparlar.

Herkesin savunma hakkı güvence altındadır. Hiçbir şekilde ve hiçbir gerekçe ile kısıtlanamaz. Devlet, savunma imkânı olmayanlara gerekli olanakları sağlamakla görevlidir.

Kimse, yasada açıkça belirtilmeyen bir suçtan sorumlu tutulamaz ve hiç kimse yasada öngörülmeyen bir cezaya çarptırılamaz. Demokratik halk iktidarında düşünceyi açıklamak suç olamaz. Demokratik faaliyetleri devlet olanaklarıyla veya yetkilerini kötüye kullanarak engelleyen kamu görevlileri cezalandırılır.

48. Direnme Hakkı

Demokratik halk iktidarı, emekçilerin ve toplumun hakkını koruma bilincine sahip yurttaşlar yetiştirir.

Demokratik halk iktidarı, yönetimi altındaki herhangi bir kamu makamının uygulayabileceği haksızlık ve baskılara karşı emekçilere birey olarak ve birlikte direnme hakkı tanır. Direnenler korunur.
 

Sonraki Sayfa



(15 EYLÜL 2002)
Geri
sayfa başı
Geldiğiniz sayfaya dönüş

© 2002 BELGEnet
belgenet.com sitesindeki metin, resim ve diğer içeriğin hakları saklıdır. İzinsiz kullanılamaz.