Avrupa Birliği Uyum Komisyonu Raporu şöyle:
(16 Temmuz 2003)
Avrupa Birliği Uyum Komisyonu Raporu
Türkiye Büyük Millet Meclisi
Avrupa Birliği Uyum Komisyonu
16.7.2003
Esas No. : 1/632
Karar No. : 2
TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ BAŞKANLIĞINA
Adalet Bakanlığınca hazırlanarak, Bakanlar Kurulunca, 25.6.2003 tarihinde
Başkanlığınıza sunulan, “Bilgi Edinme Hakkı Kanunu Tasarısı”, Başkanlığınızca
27.6.2003 tarihinde, esas komisyon olarak Adalet Komisyonuna, tali komisyon
olarak da Anayasa Komisyonu ile Komisyonumuza havale edilmiştir. Komisyonumuz,
24.6.2003 tarihli dördüncü, 8.7.2003 tarihli beşinci, 15.7.2003 tarihli
altıncı ve 16.7.2003 tarihli yedinci toplantılarında, Adalet, İçişleri,
Dışişleri, Millî Eğitim, Çalışma ve Sosyal Güvenlik ve Tarım ve Köyişleri
bakanlıkları temsilcilerinin de katılımıyla Tasarıyı inceleyip görüşmüştür.
Tasarı ile Avrupa Birliğine uyum süreci çerçevesinde, Avrupa Birliği
müktesabatı dikkate alınmak suretiyle, demokratik ve şeffaf yönetimin gereği
olan eşitlik, tarafsızlık ve açıklık ilkelerine uygun olarak, kişilerin,
bilgi edinme haklarını kullanmalarına yönelik düzenlemeler yapılmaktadır.
Komisyonun Tasarı üzerindeki incelemesinin, AB’ye üye ülkelerdeki mevzuat
ışığında değerlendirme ile sınırlı olması gerekir. Tasarıdaki düzenlemelerin,
Avrupa Birliğine üye ülkelerde nasıl düzenlendiğine bakarak, Avrupa Birliğine
üye ülkelerle mevzuat uyumunun sağlanıp sağlanmadığı incelenmelidir. Bu
amaçla seçilecek örnek üye ülkelerin mevzuatı ile bir karşılaştırma yapılmalıdır.
Komisyonumuz bu amaçla Almanya, İtalya, Yunanistan, Finlandiya, Bulgaristan,
Avusturya, AB Parlamentosu, Fransa, Slovenya ve Portekiz Bilgi Edinme kanunlarını
edinerek, Tasarıyı ülkemiz koşullarını da dikkate alarak, bu kanunlar ışığında
değerlendirmeye çalışmıştır.
Komisyonumuzda Tasarının tümü üzerinde yapılan görüşmelerden sonra,
Tasarı ile gerekçesi benimsenmiş ve Tasarının maddelerinin görüşülmesine
geçilmesi kararlaştırılmıştır.
Tasarının “amaç” başlıklı 1 inci maddesi, “kişilerin bilgi edinme hakkından”
söz etmektedir. Komisyonumuzda maddenin görüşülmesi sırasında, hukuk dilinde
“kişi” kavramının, gerçek kişi ve tüzel kişi olarak ikiye ayrıldığı; bu
ayrımın kullanılmaması durumunda, “kişi” kavramından, sadece gerçek kişilerin
anlaşılacağı ve bunun sonucunda da, tüzel kişilerin bilgi edinme hakkına
sahip olmayabilecekleri ifade edilmiştir. Cevaben yapılan açıklamalarda
amacın, hem gerçek hem de tüzel kişilerin bilgi edinme hakkına sahip kılınmaları
olduğu ve sonraki maddelerde bu amaca uygun düzenlemeler yapılmış olduğu
ve bu nedenle herhangi bir değişikliğe gerek olmadığı belirtilmiştir. Ancak
Komisyonumuz, uygulamada ortaya çıkabilecek tereddütlere meydan vermemek
için “kişiler” sözcüğünün başına “gerçek ve tüzel” ibaresini eklemeyi uygun
görmüştür. Madde bu amaçla Komisyon başkanlığına verilen redaksiyon yetkisi
çerçevesinde yeniden yazılmıştır. 1 inci madde, Komisyonumuzca, redaksiyona
uğramış haliyle kabul edilmiştir.
Tasarının, “Tanımlar” başlıklı 3 üncü maddesi, Tasarıda geçen kavramları
tanımlamaktadır. Maddenin (d) bendi, “belge” kavramını tanımlamaktadır.
Maddenin Komisyonumuzda görüşülmesi sırasında, “compact” sözcüğünün İngilizce
bir sözcük olduğu; ya yerine yeni bir sözcük kullanılması gerektiği ya
da İngilizce okunduğu gibi yazılmasının daha uygun olacağı belirtilmiştir.
Bu noktada başlayan tartışma, bugün bile disk dışında bilgi taşıyıcılarının
kullanıldığı; teknolojinin gelişmesiyle birlikte bilgi ve belge taşıyıcı
araçların çeşitlendiği ve kısa süre içinde bu konuda yeni yasal düzenleme
gereksinimi ortaya çıkabileceği endişesini doğurmuştur. Bu endişeyi gideren
bir önerge elektronik ortamda kaydedilen her türlü bilgi, haber ve veri
taşıyıcılarını belge kavramının tanımına sokmaktadır. Komisyonumuz söz
konusu önergeyi kabul etmiş ve madde önergede öngörülen değişiklikle birlikte
kabul edilmiştir.
Tasarının başvuru usulünü düzenleyen 6 ncı maddesi, internet üzerinden
elektronik posta yoluyla yapılacak başvuruları kapsamına almamaktadır.
Komisyonumuzda madde üzerinde yapılan görüşmeler sırasında, içinde yaşamakta
olduğumuz bilgi ve teknoloji çağında, teknolojinin olanaklarından yararlanmamanın
kabul edilemeyeceği; AB’ye üye ülkelerde bu tür bir başvurunun kabul edildiği
bu nedenle maddenin değiştirilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu amaçla
verilen bir önerge kabul edilmiştir. Önergede kişinin kimliğinin ve imzasının
belirlenebilir olması koşuluyla elektronik ortamda yapacağı başvuruların
kabulüne olanak tanınmaktadır. Böylece bir taraftan kimliğini gizleyen
kişilere bilgi ve belge verilmesinin ve bilgi verecek kurum ve kuruluşların
aşırı bir yük altında kalmalarının önü kesilirken, diğer taraftan, AB’ye
üye ülkelerde olduğu gibi elektronik iletişim yoluyla bilgi ve belge talebinde
bulunmanın yolu açılmaktadır. 6 ncı madde önergede öngörülen bu değişiklikle
birlikte kabul edilmiştir.
Tasarının 7 nci maddesi, istenecek bilgi ve belgenin niteliğini düzenlemektedir.
Maddenin ikinci fıkrası, kurum ve kuruluşlar tarafından, ayrı ve özel bir
çalışma, araştırma, inceleme ve çözümleme gerektiren bilgi ve belge talebinde
bulunulamaması konusunu düzenlemektedir. Oysa maddenin birinci fıkrasında
zaten, “kurum ve kuruluşların ellerinde bulunan veya görevleri gereği bulunması
gereken bilgi ve belge”nin istenebilmesine olanak tanınmıştır. Dolayısıyla
ikinci fıkrada yeniden böyle bir sınırdan söz etmek, hem tekrar olacak,
hem de dar bir yorumlama ile verilebilecek belge ve bilgilerin kapsamının
daralmasına yol açabilecektir. Bu amaçla ikinci fıkranın madde metninden
çıkarılmasını öngören bir önerge Komisyonumuzca kabul edilmiş ve 7 nci
madde bu değişiklikle birlikte kabul edilmiştir.
Tasarının 10 uncu maddesi, bilgi ve belgeye erişimi düzenlemektedir.
Maddenin son fıkrasında, bilgi ve belge karşılığında, erişimin gerektirdiği
maliyet tutarı kadar bir ücretin tahsil edilebileceği öngörülmektedir.
Bu konuda AB’ye üye ülkelerin mevzuatı incelendiğinde, ülkelerin bazılarında
maliyetin ne kadarının karşılanacağı konusunun idarecilerin takdirine bırakıldığı;
diğer bazılarında belirli bir sınıra kadar olan maliyetlerin kurum bütçesinden
karşılandığı; bu sınırın üstündekilerin, başvuru sahibinden tahsil edildiği
görülmektedir. Bu biçimdeki esnek uygulama, hem vatandaşın bilgi edinmesini
kolaylaştırmakta, hem de belirli bir meblağı aşan maliyetler söz konusu
olduğunda, kamunun kaynak kaybına uğraması engellenmektedir. Komisyonumuz
idareye belirli bir takdir yetkisi vermek için maddenin sonunda geçen “tahsil
eder” ibaresini, verilen redaksiyon yetkisi çerçevesinde “tahsil edebilir”
biçiminde değiştirmiştir. Böylece idare, maliyetin belirli bir kısmına
kadarını kendisi karşılama, hizmeti bedelsiz sunma yetkisiyle donatılmış
olmaktadır. 10 uncu madde bu değişiklikle birlikte kabul edilmiştir.
Tasarının 12 nci maddesi, başvuruların cevaplandırılması usulünü düzenlemektedir.
Maddeye göre, cevapların yazılı olması gerekmektedir. Ancak daha önceden
elektronik ortamda iletişim ilkesini benimsemiş olan Komisyonumuz, redaksiyon
yetkisi çerçevesinde, bu ilkeye uygun olarak, maddeye, “veya elektronik
ortamda” ibaresini eklemiştir. Böylece vatandaşların bilgi ve belge talepleri,
elektronik ortamda da karşılanabilecektir.
Tasarının 13 üncü maddesi, bilgi ya da belge edinme talebi reddedilen
vatandaşların, itiraz haklarını düzenlemektedir. Buna göre, itiraz hakkı
sadece 16 ve 17 nci maddelerde öngörülen Devlet sırrı ve devletin ekonomik
çıkarlarına ilişkin belge ve bilgilerle sınırlı tutulmuştur. AB’ye üye
ülkelerin mevzuatını inceleyen Komisyonumuz, itiraz hakkının sınırlandığına
ilişkin bir örnek bulamamıştır. Bu nedenle, her türlü bilgi ve belge talebinin
reddinin itiraz konusu olmasını uygun bularak 16 ve 17 nci madde sınırlamasını
kaldırmıştır. Maddede ayrıca, Kurula yapılacak başvuruların, Kurul tarafından,
60 gün içinde cevaplandırılması; Kurulun bu amaçla yapacağı taleplerin
de 30 gün içinde karşılanması öngörülmektedir. Komisyonumuz bu sürelerin
çok uzun olduğu; vatandaşa verilecek bilgi ve belgelerin, bu süreler geçtikten
sonra çoğu zaman işlevsiz kalacağı gerekçeleriyle yarıya (30 ve 15 gün)
indirilmesini öngören bir önergeyi kabul etmiştir. 13 üncü madde bu değişikliklerle
birlikte kabul edilmiştir.
Tasarının 14 üncü maddesi, Bilgi Edinme Değerlendirme Kurulunu düzenlemektedir.
Madde üzerinde iki önerge verilmiştir. Önergelerden birincisi, Komisyonumuzun
daha önce 13 üncü maddede yaptığı değişikliğe parelel olarak, Bilgi Edinme
Değerlendirme Kurulunun, sadece 16 ve 17 nci maddelere ilişkin olarak yapılacak
itirazları değil, Kanunun tümüne ilişkin olarak yapılacak itirazları karara
bağlamasını öngörmektedir. Komisyonumuz bu önergeyi kabul etmiştir. İkinci
önerge Kurulun yapısına ilişkindir. Komisyonumuzda ayrıca Kurulun bu haliyle
işlemesinin güç olduğu; Kurul üyeliğinin sürekli kılınması gerektiği belirtilmiştir.
Komisyonumuz, kendi görevinin AB’ye uyumla sınırlı olduğu düşüncesiyle,
bu incelemenin yapılmasını esas komisyona bırakmıştır. İkinci önerge, Komisyonumuz
tarafından bu nedenle reddedilmiştir. 14 üncü madde, birinci önergede öngörülen
değişiklikle birlikte kabul edilmiştir.
Tasarının 15 inci maddesi, yargı denetimi dışında kalan işlemlerle ilgilidir.
Düzenlemeye göre, bu işlemlerle ilgili olarak, bilgi ve belge talebinde
bulunulamamaktadır. Komisyonda, bazı işlemlerin yargı denetimi dışında
bırakılması ile bu işlemler hakkında bilgi edinme hakkının kullanılmasının
farklı şeyler olduğu belirtilmiş ve Komisyon, söz konusu işlemlerin yine
yargı denetimi dışında kalabileceği, ancak, kişilerin bu işlemler hakkında
bilgi edinmeleri yolunun kapatılmaması gerektiği görüşünü benimsemiştir.
AB ülkelerinde bu tür bir sınırlama bulunmadığını da göz önünde bulunduran
Komisyon maddenin Tasarı metninden çıkarılmasını öngören bir önergeyi kabul
etmiştir. Madde teselsülü bu değişiklikten sonra yeniden yapılmıştır.
Tasarının 17 nci maddesi, devletin ulusal ekonomik politikasının yürütülmesine
zarar vereceki nitelikte bilgi ve belgelerin Kanun kapsamı dışında olduğu
hükmünü getirmektedir. Ancak bu ifade, vatandaşın bilgi edinme hakkının
özünü zedeleyecek genişlikte bir düzenlemedir. Komisyonumuz, AB ülkeleri
mevzuatını da inceleyerek bu sınırlamayı “ülkenin ekonomik çıkarları” ile
sınırlamıştır. Bu amaçla verilmiş olan bir önerge kabul edilmiş ve 17 nci
madde 16 ncı madde olarak, bu değişiklikle birlikte kabul edilmiştir.
Tasarının 18 inci maddesi, istihbarata ilişkin bilgi ve belgelerin de
Kanun kapsamı dışında olduğunu hüküm altına almıştır. Ancak Tasarının 16
ncı maddesi, zaten devlet sırrına ilişkin bilgi ve belgeleri kapsam dışına
çıkarmıştır. İstihbarata ilişkin bilgi ve belgelerin devlet sırrı kapsamında
değerlendirilmesi kaçınılmazdır. Dolayısıyla tekrarı önlemek bakımından
18 inci maddeyi Tasarı metninden çıkaran bir önerge Komisyonumuzca kabul
edilmiş ve madde Tasarıdan çıkarılmıştır. Madde teselsülü bu değişiklikten
sonra yeniden yapılmıştır.
Tasarının 20 nci maddesi, adlî soruşturma ve kovuşturmaya ilişkin bilgi
ve belgelerin kapsam dışında kalmasını öngörmektedir. Maddenin son fıkrasında,
yargı ile ilgili işlemlerde uygulanan kanun hükümlerinin saklı olduğu belirtilmeye
çalışılmaktadır. Ancak ifade biçimi amacı karşılamaktan uzaktır ve duraksamalara
yol açacak niteliktedir. Bu nedenle fıkra, Başkanlığa verilen redaksiyon
yetkisi çerçevesinde yeniden yazılmıştır. 20 nci madde, madde sıralamasına
uygun olarak 18 inci madde olarak kabul edilmiştir.
Özel hayatın gizliliğini düzenleyen 21 inci madde üzerinde Komisyon
üyelerimiz tarafından bir önerge verilmiştir. Sadece aile yaşamının değil
ama aynı zamanda özel hayatın da kapsam dışında olmasını öngören önerge
Komisyonumuzca kabul edilmiştir. Komisyonumuzda “ekonomik değer” kavramının
belirsizlik taşıdığı ve bu nedenle değiştirilmesi gerektiği görüşü ileri
sürülmüşse de, bu tür bir incelemenin Komisyonumuzun ihtisası dahilinde
olmadığı düşüncesiyle, bu incelemeye girilmemiştir. 21 inci madde 19 uncu
madde olarak yukarıda belirtilen önerge doğrultusunda değiştirilerek kabul
edilmiştir.
Tasarının 26 ncı maddesinde geçen “istatistiki” sözcüğünün yazım kurallarına
göre “istatistik” olarak düzeltilmesi gerektiği önerilmişse de, bu tür
bir incelemenin komisyonumuzun ihtisası dahilinde olmadığı gerekçesiyle,
madde, 24 üncü madde olarak aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 29 uncu maddesi kurum ve kuruluşların bu Kanunun uygulamasıyla
ilgili olarak yıllık bir rapor hazırlamakla yükümlü kılınmışlardır. Bilgi
Edinme Değerlendirme Kurulu da bu raporlara dayanarak bir rapor hazırlamakta
ve bunu TBMM’ye sunmaktadır. Komisyon üyelerimiz tarafından verilen bir
önerge ile Kurulun raporunun İnsan Hakları Komisyonunda görüşülmesi ve
kamuoyuna açıklanması öngörülmektedir. Ayrıca TBMM’nin çalışma takvimi
dikkate alınarak Kurul tarafından sunulacak raporun sunulma tarihi Mayıstan
Nisana çekilmektedir. Komisyonumuz önergeyi kabul etmiş ve 29 uncu maddeyi,
madde sıralamasına uygun olarak önergedeki değişiklikle birlikte 27 nci
madde olarak kabul etmiştir.
Tasarının uygulamaya ilişkin yönetmeliği düzenleyen 30 uncu maddesi,
herhangi bir süre öngörmemektedir. Komisyon üyelerimiz bu durumlarda yönetmeliğin
çıkarılmasının uzun süre gecikebileceğini dikkate alarak, zorlayıcı olması
bakımından, yönetmeliğin çıkarılması için 6 aylık bir süre konmasını uygun
bulmuşlardır. Madde, Başkanlığa verilen redaksiyon yetkisi çerçevesinde
yeniden yazılmıştır.
Tasarının yürürlüğe ilişkin 31 inci maddesi Kanunun yayımı tarihinden
6 ay sonra yürürlüğe girmesini öngörmektedir. Komisyonumuz bu süreyi uzun
bularak 3 ayla sınırlamıştır.
Tasarının 2, 4, 5, 8, 9, 11 inci maddeleri aynen kabul edilmiştir. Tasarının
16 ncı maddesi 15; 19 uncu maddesi 17; 22 nci maddesi 20; 23 üncü maddesi
21; 24 üncü maddesi 22; 25 inci maddesi 23; 26 ncı maddesi 24; 27 nci maddesi
25; 28 inci maddesi 26 ve yürütmeye ilişkin 32 nci maddesi 30 uncu madde
olarak aynen kabul edilmiştir.
Raporumuz, Adalet Komisyonuna sunulmak üzere arz olunur.
Adalet Komisyonu Raporu şöyle:
(24 Temmuz 2003)
Adalet Komisyonu Raporu
Türkiye Büyük Millet Meclisi
Adalet Komisyonu
24.7.2003
Esas No. : 1/632
Karar No. : 34
TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ BAŞKANLIĞINA
Komisyonumuzun 17.7.2003 tarihli 27 nci toplantısında Adalet Bakanı
Sayın Cemil Çiçek ile Başbakanlık ve Adalet Bakanlığı temsilcilerinin de
katılmalarıyla geneli üzerindeki görüşmeleri tamamlanan ve gerekçesi uygun
görülerek maddelerine geçilmesi kabul edilen ancak, maddelerin ayrıntılı
bir biçimde incelenip görüşülerek, gerekli düzenleme ve değişikliklerin
yapılması amacıyla üç kişilik bir alt komisyona havale edilen "Bilgi Edinme
Hakkı Kanunu Tasarısı", alt komisyonun 18.7.2003 ve 22.7.2003 tarihlerinde
yaptığı iki toplantıda ilgili bakanlık temsilcilerin de katılmalarıyla
Avrupa Birliği Uyum Komisyonunca, Komisyon Başkanlığına sunulan rapor ve
metni de dikkate almak suretiyle hazırlayarak Komisyonumuza sunduğu metin
esas alınmak suretiyle, Komisyonumuzun 24.7.2003 tarihli 28 inci toplantısında
Başbakanlık ve Adalet Bakanlığı temsilcilerinin de katılmalarıyla incelenip
görüşülmüş, maddeler üzerinde yapılan kabul, ilave ve değişiklikler sırasıyla
aşağıda açıklanmıştır.
Tasarının 1 inci ve 2 nci maddeleri aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 3 üncü maddesi, Avrupa Birliği Uyum Komisyonunca kabul edilen
şekli ile aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 4 üncü maddesi aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 5 inci maddesinde bilgi edinme hakkı kapsamı dışında olan
bilgi ve belgeler yalnızca bu Kanunla değil, diğer kanunlara da atıflar
yapılarak genişletilmektedir. Bilgi edinme hakkı bu Kanunla düzenlendiğine
göre, bu hakkın kapsamı dışındaki bilgi ve belgelerin neler olduğu yine
bu Kanunda yer almalıdır. Bu nedenle, maddedeki "... ile diğer kanunlara
göre açıklanması yasak olanlar." ibaresi metinden çıkarılmış ve maddeye
bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren diğer kanunların bu Kanuna
aykırı hükümlerinin uygulanmayacağına ilişkin bir fıkra ilave edilmiştir.
Tasarının 6 ncı maddesi Avrupa Birliği Uyum Komisyonunca kabul edilen
şekli ile aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 7 nci ve 8 inci maddeleri aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 9 uncu maddesinde yer alan "kanunlarında" ibaresi, 5 inci
maddede yapılan değişikliğe paralel olarak metinden çıkarılmıştır.
Tasarının 10 uncu maddesi Avrupa Birliği Uyum Komisyonunca kabul edilen
şekli ile aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 11 inci maddesi aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 12 nci maddesi Avrupa Birliği Uyum Komisyonunca kabul edilen
şekli ile aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 13 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki süreler fazla bulunarak
"altmış gün" ibaresi "otuz iş günü", "otuz gün" ibaresi "onbeş iş günü"
şeklinde değiştirilmiştir.
Tasarının 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen Bilgi Edinme
Değerlendirme Kuruluna, Anayasa Hukuku alanında profesör veya doçent unvanına
sahip kişiler arasından bir üye ve Türkiye Barolar Birliğinden baro başkanı
seçilme yeterliliğine sahip bir üye de ilave edilerek Kurulun üye sayısı
dokuza çıkarılmış, altıncı fıkraya yapılan ilave ile yeni seçilen Kurul
göreve başlayıncaya kadar önceki Kurulun görevine devam edeceğine ilişkin
bir cümle ilave edilmiş, Kurulun sekreterya hizmetlerinin Başbakanlık tarafından
yerine getirilmesi, görev ve çalışmalarına ilişkin esas ve usullerin belirleneceği
yönetmeliğin Başbakanlıkça hazırlanarak yürürlüğe konulması uygun görülerek
dokuz ve onuncu fıkralarda yer alan "Adalet Bakanlığı" ibareleri "Başbakanlık"
olarak değiştirilmiştir.
Tasarının 15 inci maddesinde düzenlenen ve yargı denetimi dışında kalan
idari işlemlerden kişinin çalışma hayatını, mesleki geleceğini ve meslek
onurunu etkileyebilecek nitelikte olanların bilgi edinme hakkı kapsamı
içinde yer almasının uygun olacağı düşüncesiyle madde metni yeniden düzenlenmiştir.
Tasarının 16 ncı maddesi aynen kabul edilmiştir.
Avrupa Birliği Uyum Komisyonunun 16 ncı maddesi 17 nci madde olarak
aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 18 inci maddesine 15 inci maddede yapılan düzenlemeye paralel
olarak bilgi ve belgelerin kişinin çalışma hayatını ve meslek onurunu etkileyecek
nitelikte olması halinde istihbarata ilişkin bilgi ve belgeleri bilgi edinme
hakkı kapsamı içine almak amacıyla, ikinci fıkra eklenmiştir.
Tasarının 19 uncu maddesi aynen kabul edilmiştir.
Avrupa Birliği Uyum Komisyonunun 18 inci maddesi 20, 19 uncu maddesi
21 inci madde olarak aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 22, 23, 24 ve 25 inci maddeleri aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 26 ncı maddesinin birinci fıkrasına kurum ve kuruluş tarafından
aksi kararlaştırılmadıkça fıkrada sayılan bilgi veya belgeleri fıkra kapsamına
almak amacıyla "bilgi veya belgeler" ibaresinden sonra "kurum ve kuruluş
tarafından aksi kararlaştırılmadıkça" ibaresi eklenmiş, ikinci fıkradaki
"istatistikî" kelimesi "istatistik" olarak düzeltilmek suretiyle fıkrada
redaksiyon yapılmıştır.
Tasarıya, "Tavsiye ve mütalaa" başlığı altında tavsiye ve mütalaa taleplerini
bu Kanun kapsamı dışında tutmak amacıyla 27 nci madde ilave edilmiştir.
Tasarının 27 nci maddesi 28 inci madde olarak aynen kabul edilmiştir.
Tasarının 28 inci maddesine bu Kanunla erişilen bilgi ve belgelerin
ticari amaçla çoğaltılıp kullanılmasını yasaklamak amacıyla bir fıkra ilave
edilmiş ve 29 uncu madde olarak kabul edilmiştir.
Tasarının 29 uncu maddesinin ( c ) bendindeki "istatistikî" kelimesi
"istatistik" olarak düzeltilmiş, ikinci fıkrasındaki "mayıs ayında" ibaresi
Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışma takvimi dikkate alınarak "nisan
ayının sonuna kadar" şeklinde değiştirilmiş ve fıkranın sonuna, bu raporların
takip eden iki ay içinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığınca kamuoyuna
açıklanacağına dair bir cümle ilave edilmiş ve 30 uncu madde olarak kabul
edilmiştir.
Tasarının 30 uncu maddesine, yönetmeliğin Kanunun yayımını takip eden
altı ay içinde çıkarılacağı hususu ilave edilmiş, "Adalet Bakanlığı" ibaresi
14 üncü maddede yapılan düzenlemeye paralel olarak "Başbakanlık" şeklinde
değiştirilmiş ve 31 inci madde olarak kabul edilmiştir.
Tasarının yürürlüğe ilişkin 31 inci maddesi 32, yürütmeye ilişkin 32
nci maddesi 33 üncü madde olarak aynen kabul edilmiştir.
Raporumuz, Genel Kurulun onayına sunulmak üzere saygı ile arz olunur.
|