Kamu Yönetimi Temel Kanunu Tasarısı metni şöyle:
(29 Aralık 2003)
KAMU YÖNETİMİ TEMEL KANUNU TASARISI
BİRİNCİ KISIM
Kamu Yönetiminin Amaç, İlke ve Görevleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Tanımlar ve Temel İlkeler
Amaç
Madde 1- Bu Kanunun amacı, katılımcı, saydam, hesap verebilir, insan hak ve özgürlüklerini esas alan bir kamu yönetiminin
oluşturulması; kamu hizmetlerinin adil, süratli, kaliteli, etkili ve verimli bir şekilde yerine getirilmesi için merkezi idare ile mahalli
idarelerin görev, yetki ve sorumluluklarının belirlenmesi; merkezi idare teşkilatının yeniden yapılandırılması ve kamu hizmetlerine
ilişkin temel ilke ve esasları düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2- Bu Kanun, merkezi idare ile mahalli idareleri ve bunların bağlı, ilgili ve ilişkili kurum ve kuruluşlarını kapsar.
Tanımlar
Madde 3- Bu Kanunda geçen deyimlerden;
a) Merkezi idare: Başbakanlık ve bakanlıklar ile bağlı kuruluşları,
b) Mahalli idare: İl özel idaresi, belediye ve köyü,
c) Stratejik plan: Kamu kurum ve kuruluşlarının orta ve uzun vadeli amaçlarını, temel ilke ve politikalarını, hedef ve önceliklerini,
performans ölçütlerini, bunlara ulaşmak için izlenecek yöntemler ile kaynak dağılımlarını içeren planı,
ifade eder.
Kamu yönetiminin temel amaç ve görevi
Madde 4- Kamu yönetiminin temel amaç ve görevi, halkın hayatını kolaylaştırmak, huzur, güvenlik ve refahını sağlamak, hayat
kalitesini geliştirmek, kişilerin hak ve özgürlüklerini kullanmalarının önündeki engelleri kaldırmak ve bu amaçlarla kanunlarla
verilen görev ve hizmetleri yerine getirmektir.
Kamu yönetiminin kuruluş ve işleyişinin temel ilkeleri
Madde 5- Kamu yönetiminin kuruluş ve işleyişinde esas alınacak
temel ilkeler şunlardır:
a) Kamu yönetiminin kuruluş ve işleyişinde, idarenin bütünlüğü esastır.
b) Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde, sürekli gelişim, katılımcılık, saydamlık, hesap verebilirlik, öngörülebilirlik, yerindelik,
beyana güven ile hizmetten yararlananların ihtiyacına ve hizmetlerin sonucuna odaklılık esas alınır.
c) Yapılacak yeni düzenlemeler ve ihdas edilecek birimler için düzenleyici etki analizi yapılır.
d) Kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde ve bu hizmetlerden yararlandırmada ayırımcılık; bu hizmetlerle ilgili olarak insan hak
ve özgürlüklerini kısıtlayıcı düzenleme ve uygulama yapılamaz.
e) Görev, yetki ve sorumluluklar, hizmetten yararlananlara en uygun ve en yakın birime verilir.
f) Kamu hizmetlerine ilişkin temel kararların alınmasında, ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve sivil toplum
örgütlerinin görüş ve önerilerinden yararlanılır.
g) Kamu kurum ve kuruluşları, halkın bilgi edinme hakkını kullanması için gerekli tedbirleri alır.
h) Kamu hizmetlerinde bilgi teknolojilerinden etkili ve yaygın şekilde yararlanılır.
i) Kamu kurum ve kuruluşları, insangücü ve maddi kaynaklarını etkili ve verimli şekilde kullanır, bu amaçla kendi aralarında
işbirliği yapar.
j) Kamu hizmetlerinin usul ve standartları belirlenerek, hizmetten yararlananların bunları önceden bilmesi sağlanır. Kamu kurum
ve kuruluşlarının üst yöneticileri, hizmetlerin bu standartlara uygun şekilde yerine getirilmesinden ve hizmetten yararlananların
ihtiyacına uygunluğunu sağlamaktan sorumludur.
k) Kamu kurum ve kuruluşlarınca, gerçek ve tüzel kişilerden, sadece hizmet usul ve standartlarında öngörülen bilgi ve belgeler
istenebilir. Bilgi ve belge istemine ilişkin usul ve standartlar; etkililiği, verimliliği ve basitleştirmeyi sağlamak amacıyla düzenli
olarak gözden geçirilir.
l) Kamu kurum ve kuruluşları, kanunlarla kendilerine açıkça görev olarak verilmeyen ve kuruluşun amacıyla doğrudan ilgili
olmayan alanlarda işletme kuramaz, mal ve hizmet üretimi yapamaz, bu amaçla personel, bina, araç, gereç ve kaynak tahsis
edemez.
İKİNCİ BÖLÜM
Merkezi İdarenin ve Mahalli İdarelerin Yetki, Görev ve Sorumlulukları
Merkezi idarenin genel yetkileri
Madde 6- Merkezi idarenin kamu hizmetleri ile ilgili yetki ve
sorumlulukları şunlardır:
a) Kamu hizmetlerine ilişkin ulusal düzeyde genel ilke
ve politikalar, amaç ve hedefler ile standartları belirlemek,
b) Kamu hizmetlerinin hukuka, belirlenen politika ve standartlara
uygunluğunu izlemek, değerlendirmek ve denetlemek,
c) Hizmetlerin verimli ve merkezi idare ile mahalli idareler
arasında koordinasyon içerisinde yerine getirilmesini sağlamak,
d) Kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektör, kamu kurumu niteliğindeki
meslek kuruluşları ve sivil toplum örgütleri arasında iletişim ve işbirliğini
sağlayıcı mekanizmalar oluşturmak, hizmet ve işlev kapasitelerini geliştirmek,
e) Kamu hizmetlerini uygun ölçek ve nitelikte olmak üzere merkezde,
gerekli durumlarda yetki genişliği ilkesi çerçevesinde taşrada ve yurtdışında
örgütlenerek yerine getirmek,
f) Mahalli idareler ve hizmet yönünden yerinden yönetim kuruluşları
üzerinde kanunlarla öngörülen idari vesayet yetkisini kullanmak.
Merkezi idare tarafından yürütülecek görev ve hizmetler
Madde 7- Merkezi idare tarafından yürütülecek görev ve hizmetler
şunlardır:
a) Adalet, savunma, güvenlik, istihbarat, dış ilişkiler
ve dış politikaya ilişkin görev ve hizmetler,
b) Maliye, hazine, dış ticaret, gümrük hizmetleri ile piyasalara
ilişkin düzenleme görev ve hizmetleri,
c) Ulusal düzeyde ekonomik, sosyal ve fiziki planları hazırlamaya,
bölgeler arasındaki gelişmişlik farklılıklarını gidermeye yönelik program
ve projelerin uygulanmasını sağlamaya ilişkin görev ve hizmetler,
d) Milli eğitimle ilgili görev ve hizmetler,
e) Diyanetle ilgili görev ve hizmetler,
f) Sosyal güvenlikle ilgili görev ve hizmetler,
g) Tapu ve kadastro, nüfus ve vatandaşlıkla ilgili görev ve
hizmetler,
h) Acil durum yönetimi ve sivil savunma ile ilgili ulusal düzeyde
yapılması gereken görev ve hizmetler,
i) Vakıflarla ilgili görev ve hizmetler,
j) Mahalli idarelere teknik ve mali yardımda bulunma, rehberlik
yapma ve eğitim desteği sağlama görev ve hizmetleri,
k) Kanunlarla münhasıran merkezi idare tarafından yerine getirilmesi
öngörülen ulusal nitelikli veya birden çok ili kapsayan diğer görev ve
hizmetler.
Mahalli idarelerin görev, yetki ve sorumlulukları
Madde 8- Mahalli müşterek ihtiyaçlara ilişkin her türlü görev,
yetki ve sorumluluklar ile hizmetler mahalli idareler tarafından yerine
getirilir.
Mahalli idareler görev, yetki ve sorumluluk alanlarına giren hizmetleri,
idarenin bütünlüğüne, kanunlarla belirlenen esas ve usullere, kalkınma
planının ilke ve hedeflerine, kendi stratejilerine, amaç ve hedeflerine,
performans ölçütlerine uygun olarak yürütür.
Mahalli idarelerin kanunlarla verilen temel görev ve hizmetleri ciddi
şekilde aksatması ve bu durumun halkın sağlık, huzur ve esenliğini önemli
ölçüde olumsuz etkilemesi durumunda, aksamanın boyutu ile ölçülü olmak
kaydıyla, ilgili merkezi idare kuruluşunun talebi üzerine İçişleri Bakanlığı
bu aksaklıkların giderilmesi için kanunlarda öngörülen tedbirleri alır.
Merkezi idare ile mahalli idareler arasındaki ilişkiler
Madde 9- Merkezi idare tarafından yürütülmesi öngörülen hizmetlerden
illerde yapılması gerekenlerin, kanunlarda belirtilen istisnalar dışında,
valilik ve kaymakamlıklar tarafından gerçekleştirilmesi esastır.
Merkezi idare birimleri, mahalli idarelerin sorumluluk alanlarına giren
görev ve hizmetler için mahalli düzeyde teşkilat kuramaz, doğrudan ihale
ve harcama yapamaz.
Merkezi idarenin görevleri arasında sayılan hizmetlere ait yatırımlardan
ilgili bakanlıkça uygun görülenler, mahalli idareler eliyle de gerçekleştirilebilir.
Bu yatırımlara ait ödenekler, ilgili kuruluş tarafından o mahalli idare
bütçesine aktarılır. Bu ödenekler başka amaçla kullanılamaz.
Merkezi idare, desteklemek ve geliştirmek istediği hizmetleri, proje
bazında gerekli kaynaklarını ilgili mahalli idarelere aktarmak suretiyle
onlarla işbirliği içinde yürütebilir.
Mahalli idareler, yatırımlarını, yetkili organlarının kararıyla ve bedeli
mukabilinde başka mahalli idarelere veya merkezi idare kuruluşlarına yaptırabilir.
Mahalli idareler, diğer kamu kurum ve kuruluşları ile işbirliği içinde
ortak yatırım yapabilir.
Mahalli idarelerin görev, yetki ve sorumluluk alanlarına giren konularda
çıkarılacak tüzük, yönetmelik ve benzeri düzenlemelerde, mahalli idarelerin
yetkilerini kısıtlayıcı, mahalli hizmetleri zayıflatıcı ve yerinden yönetim
ilkesine aykırı hükümler konulamaz.
Mali kaynak dağılımı
Madde 10- Mahalli idarelere yetki, görev ve sorumluluklarıyla
orantılı gelir kaynakları sağlanır. Mahalli idarelere genel bütçe vergi
gelirleri tahsilatından pay ayrılır. Payların ayrılmasına, dağıtımına ve
bu paylardan yapılacak kesintilere ilişkin usul ve esaslar kanunla düzenlenir.
Kamu hizmetlerinin gördürülmesi
Madde 11- Kamu hizmetlerinin daha etkili ve verimli olarak yerine
getirilebilmesi amacıyla, merkezi idare ile mahalli idareler, kendilerine
ait hizmetlerden kanunlarda öngörülenleri, ilgileri itibariyle üniversitelere,
kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, hizmet birliklerine, özel
sektöre ve alanında uzmanlaşmış sivil toplum örgütlerine gördürebilir.
Bu durumda idarenin sorumluluğuna ilişkin hükümler saklıdır.
İKİNCİ KISIM
Bakanlıklar ile Bağlı ve İlgili Kuruluşların Teşkilatlanmasına İlişkin
Esas ve Usuller
BİRİNCİ BÖLÜM
Bakanlıklar ile Bağlı ve İlgili Kuruluşların Teşkilatlanması
Teşkilatlanmaya ilişkin ilke ve esaslar
Madde 12- Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların kuruluş
ve teşkilatlanmasına ilişkin ilke ve esaslar şunlardır:
a) Görev ve yetkilerin tespiti ile teşkilatlanmada,
idarenin bütünlüğü ilkesi esas alınır.
b) Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların teşkilatlanmasında
etkili ve verimli bir yapı kurulması amacıyla, kurum ve kuruluşların görev,
yetki ve sorumlulukları tanımlanır. Benzer nitelikteki hizmet ve görevler
birden fazla kurum ve kuruluşa verilemez.
c) Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşlar, stratejik planlarına,
yıllık amaç ve hedeflerine bağlı olarak teşkilat yapısını, hizmet kalite
standartlarını, yönetim ve hizmet süreçlerini sürekli geliştirici tedbirleri
alır.
Bakanlar Kurulu, Başbakan ve Başbakan Yardımcıları
Madde 13- Bakanlar Kurulu, Başbakan ve bakanlardan oluşur. Başbakan,
Bakanlar Kurulunun başkanı ve Başbakanlık teşkilatının en üst amiridir.
Başbakana yardımcı olmak ve Başbakan tarafından verilecek görevleri
yerine getirmek amacıyla sayıları sekizi geçmemek üzere Devlet Bakanı atanabilir.
Başbakana yardımcı olmak ve bakanlıklar arasında koordinasyonu sağlamak
üzere en çok üç bakan Başbakan Yardımcısı olarak görevlendirilebilir.
Başbakan Yardımcıları ile Devlet Bakanlarının danışma ve büro hizmetlerini
yürütecek personele ait kadrolar Başbakanlık kadro cetvelinde gösterilir.
Bakanların görev, yetki ve sorumluluğu
Madde 14- Bakan, bakanlık kuruluşunun en üst amiri olup, bakanlık
icraatından ve emri altındakilerin faaliyet ve işlemlerinden sorumludur.
Her bakan aşağıdaki görev, yetki ve sorumluluğa sahiptir:
a) Bakanlığını, Anayasaya, kanunlara, hükümet programına
ve Bakanlar Kurulunca belirlenen politika ve stratejilere uygun olarak
yönetir.
b) Bakanlığı ile bakanlığına bağlı ve ilgili kuruluşların görev
alanına giren hususlarda politika ve stratejiler geliştirir, bunlara uygun
olarak yıllık amaç ve hedefler oluşturur, performans ölçütleri belirler,
bakanlık bütçesini hazırlar, gerekli yasal ve idari düzenleme çalışmalarını
yapar. Belirlenen stratejiler, amaçlar ve performans ölçütleri doğrultusunda
uygulamayı koordine eder, izler ve değerlendirir.
c) Bakanlığı ile bakanlığına bağlı ve ilgili kuruluşların faaliyetlerini,
işlemlerini denetler, yönetim sistemlerini gözden geçirir, kurumun yapısı
ve yönetim süreçlerinin etkililiğini gözetir, yönetimin geliştirilmesini
sağlar.
d) Faaliyet alanına giren konularda diğer bakanlıklar, kamu
kurum ve kuruluşları ile işbirliği ve koordinasyonu sağlar.
Müsteşarın görev, yetki ve sorumluluğu
Madde 15- Müsteşar, bakanın yardımcısı olup bakanlık hizmetlerini,
bakan adına ve onun emir ve yönlendirmesi doğrultusunda, mevzuat hükümlerine,
bakanlığın amaç ve politikalarına, stratejik planına uygun olarak düzenler
ve yürütür. Bu amaçla, bakanlık kuruluşlarına gereken emirleri verir ve
bunların uygulanmasını gözetir ve sağlar.
Müsteşar yukarıda belirtilen hizmetlerin yürütülmesinden bakana karşı
sorumludur.
Bakanlıklar
Madde 16- Bakanlıklar merkez ve taşra teşkilatından oluşur. Ancak,
ekli (I) sayılı cetvelde sayılan bakanlıklardan ekli (II) sayılı cetvelde
gösterilenler taşra teşkilatı kuramaz.
Bakanlık merkez teşkilatı kurulmasına ilişkin esaslar
Madde 17- Bakanlıkların merkez teşkilatının kurulmasında aşağıdaki
esas ve usuller uygulanır:
a) Anahizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimlerinin
kurulması, kaldırılması, görev, yetki ve sorumlulukları kanunla düzenlenir.
b) Bağlı ve ilgili kuruluşlar eliyle yürütülen hizmetler için
bakanlık merkez teşkilatında ayrıca birim kurulamaz.
c) Bakanlık merkez teşkilatında 28 inci maddenin birinci fıkrasının
(a) ve (b) bentlerinde gösterilenler dışında hiyerarşik kademe teşkil edilemez.
Ancak, birim ve personel sayısı dikkate alınarak bakanlıklardan sadece
merkez teşkilatı bulunanlar ile müsteşarlık şeklinde kurulan bağlı kuruluşlarda
en çok üç; diğer bakanlıklarda en çok beş müsteşar yardımcılığı; başkanlık
ve genel müdürlük şeklinde kurulan bağlı kuruluşlarda en çok üç başkan
yardımcılığı ve genel müdür yardımcılığı kadrosu ihdas edilebilir.
Bakanlık merkez teşkilatı
Madde 18- Bakanlık merkez teşkilatı, bakanlığın sorumlu olduğu
hizmetlerin yürütülmesi; bu hizmetlerle ilgili politika, standart ve hedeflerin
belirlenmesi; planlama, koordinasyon ve denetimin sağlanması; eğitim, izleme
ve değerlendirme görevlerinin yerine getirilmesi amacıyla aşağıdaki birimlerden
meydana gelecek şekilde düzenlenir:
a) Bakanlıkların hizmet ve görev alanlarına giren faaliyetlerini
yürüten anahizmet birimleri,
b) Bakana ve anahizmet birimleri ile bağlı ve ilgili kuruluşlara
teknik, planlama, araştırma-geliştirme, hukuki ve mali konularda yardımcı
olan danışma birimleri,
c) İnsan kaynakları ve destek hizmetlerini yerine getiren yardımcı
hizmet birimleri.
İçişleri, Maliye, Milli Eğitim, Sağlık ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlıklarında,
temel görev ve hizmetlerin bir gereği olarak, kurum dışı işyeri, mükellef
veya üçüncü kişi ve kuruluşlar ile mahalli idarelere yönelik olmak üzere,
kuruluş kanunlarında belirtilmek şartıyla anahizmet birimi şeklinde rehberlik
ve denetim birimi oluşturulabilir. Hakim ve savcıların denetimi için öngörülen
hükümler saklıdır.
Bakanlık anahizmet birimleri
Madde 19- Bakanlıkların sorumlu oldukları temel hizmet ve görevler,
merkez teşkilatı bünyesinde kurulan anahizmet birimleri tarafından yerine
getirilir.
Bakanlık danışma birimleri
Madde 20- Bakanlık merkez teşkilatında ihtiyaca göre aşağıdaki
danışma birimleri kurulabilir:
a) Strateji Geliştirme Başkanlığı,
b) Hukuk Müşavirliği,
c) Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği.
Gerekli görülen hallerde 33 üncü maddede öngörülen esaslar dahilinde bakanlık
müşavirliği kadrosu ihdas edilebilir.
Bağlı kuruluşların merkez teşkilatında ihtiyaca göre Strateji Geliştirme
Daire Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği ile Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği
kurulabilir.
Bakanlık yardımcı hizmet birimleri
Madde 21- Bakanlık merkez teşkilatında ihtiyaca göre aşağıdaki
yardımcı hizmet birimleri kurulur:
a) Özel Kalem Müdürlüğü,
b) İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı,
c) Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı.
Taşra teşkilatı olan bakanlıklarda insan kaynakları birimi genel müdürlük
şeklinde kurulabilir. Bağlı kuruluşların merkez teşkilatında ihtiyaca göre
İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı ile Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı
kurulur.
Taşra teşkilatı ve kuruluşuna ilişkin esaslar
Madde 22- Taşra teşkilatı olan bakanlıklar illerde ve hizmetin
niteliği ile ihtiyaçlar dikkate alınarak ilçelerde teşkilatlanır. Bunlar,
vali ve kaymakama bağlı olarak çalışır.
Taşra teşkilatının kurulmasında aşağıda belirtilen esaslara uyulur:
a) Taşra teşkilatı, görev ve hizmetin niteliğine, sosyal
ve ekonomik şartlara ve nüfus durumuna göre farklı yapıda kurulabilir.
b) Bakanlıklar ile bağlı kuruluşların il ve ilçelerde, tek bir
taşra teşkilatı kurmaları esastır.
c) Kamu hizmetlerinin zorunlu kıldığı hallerde, birden çok ili
kapsayan alanlarda, sürekli veya geçici nitelikte, kanunla bölge teşkilatı
kurulabilir. Ancak, bölge düzeyinde teşkilatlanan bakanlıklar illerde,
illerde teşkilatlanan bakanlıklar ise bölge düzeyinde teşkilatlanamaz.
d) Bölge kuruluşları dışındaki taşra teşkilatı, Bakanlar Kurulu
kararı ile kurulur, kaldırılır veya değiştirilir.
Yurtdışı hizmetlerinin yürütülmesi
Madde 23- Dışişleri Bakanlığı ile Türk İşbirliği ve Kalkınma
İdaresi Başkanlığı hariç, bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşları
yurtdışı teşkilatı kuramazlar. Bakanlıklar ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarından
hangilerinin hangi ülkelerde yurtdışı hizmeti sunacağı Bakanlar Kurulu
tarafından belirlenir. Bu suretle belirlenecek kurum ve kuruluşların yurtdışı
hizmetleri ilgili kurum veya kuruluş personelinin Dışişleri Bakanlığı kadrolarına
belirli süreli olarak görevlendirilmesi suretiyle yürütülür. Bu görevlere
Dışişleri Bakanlığı elemanları atanamaz ve görevlendirilemez.
Bağlı kuruluşlar
Madde 24- Bağlı kuruluşlar, bir bakanlığın hizmet ve görev alanına
giren anahizmetlerden özel önemi bulunanları yürütmek üzere, kanunla kurulan
kuruluşlardır. Başbakanlığa bağlı olanların dışında müsteşarlık şeklinde
bağlı kuruluş kurulamaz.
Bağlı kuruluşlar, merkez teşkilatı ile istisnai ve zorunlu hallere münhasır
olmak üzere ihtiyaca göre kurulan taşra teşkilatından oluşur. Ancak, bölge
düzeyinde teşkilatlanan bağlı kuruluşlar illerde, illerde teşkilatlanan
bağlı kuruluşlar bölge düzeyinde teşkilatlanamaz. Bağlı kuruluşların taşra
teşkilatı kanunla kurulur.
Bağlı kuruluşların anahizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimleri 18
inci madde ile bakanlık merkez teşkilatına ilişkin diğer hükümler gözönünde
bulundurularak hizmet özelliklerine göre kuruluş kanunlarında belirlenir.
Ayrıca, bağlı kuruluşlarda temel görev ve hizmetlerin bir gereği olarak,
kurum dışı işyeri, mükellef veya üçüncü kişi ve kuruluşlara yönelik olmak
üzere, kuruluş kanunlarında belirtilmek şartıyla anahizmet birimi şeklinde
rehberlik ve denetim birimi oluşturulabilir.
İlgili kuruluşlar
Madde 25- İlgili kuruluşlar; özel kanun veya statü ile kurulan,
iktisadi devlet teşekkülleri ve kamu iktisadi kuruluşları ile bunların
müessese, ortaklık ve iştirakleri veya özel hukuki, mali ve idari statüye
tabi, hizmet bakımından yerinden yönetim kuruluşlarıdır.
Bu kuruluşların görev, yetki ve sorumlulukları ile teşkilatlanmalarına
ilişkin esaslar ve ilgili olduğu bakanlık, kuruluş kanunu veya statülerinde
belirlenir. Müsteşarlık şeklinde ilgili kuruluş kurulamaz.
İlgili kuruluşların anahizmet, danışma ve yardımcı hizmet birimleri,
18 inci madde ile bakanlık merkez ve bağlı kuruluşlarının teşkilatlanmasına
ilişkin diğer hükümler gözönünde bulundurularak hizmet özelliklerine göre
kuruluş kanunlarında veya statülerinde belirlenir.
İlişkili kuruluşlar
Madde 26- İlişkili kuruluşlar, piyasalara ilişkin düzenleyici
ve denetleyici görev yapan, kamu tüzel kişiliği ile idari ve mali özerkliği
haiz, özel kanunla kurulan kuruluşlardır.
Bu kuruluşların ilişkili olduğu bakanlık, kuruluş kanununda gösterilir.
Strateji Geliştirme Kurulu ve diğer sürekli kurullar
Madde 27- Bakanlıklarda, bakanlık stratejilerinin, amaç ve politikalarının
belirlenmesine, bakanlık hizmet ve teşkilatının geliştirilmesine, bakanlık
faaliyetlerinin performans sonuçlarının değerlendirilmesine yardımcı olmak
üzere Strateji Geliştirme Kurulu oluşturulur. Kurul, bakanlık müsteşarının
başkanlığında, bakanlıkların kuruluş kanunlarında belirtilen birim amirlerinden
oluşur ve konu ile ilgili kişiler, kamu veya özel kuruluş ve sivil toplum
örgütü temsilcileri çağrılabilir. Kurulun sekreterya hizmetleri Strateji
Geliştirme Başkanlığınca yürütülür.
Ayrıca bakanlıklarda ve bağlı kuruluşlarda, görevleri ve teşekkül tarzı
kuruluş kanunlarında gösterilmek kaydıyla sürekli kurullar oluşturulabilir.
Hiyerarşik kademeler ve unvanlar
Madde 28- Bakanlık merkez ve taşra teşkilatı ile bağlı ve ilgili
kuruluşların hiyerarşik kademeleri ve unvanları; hizmetin özelliklerinden
kaynaklanan farklılıklar dikkate alınmak suretiyle aşağıdaki şekilde düzenlenir:
a) Bakanlık merkez teşkilatında:
1. Müsteşarlık,
2. Genel Müdürlük, Başkanlık, Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
Taşra teşkilatı olan bakanlıklarda Genel Müdürlüklere bağlı olarak daire
başkanlığı kurulabilir.
b) Bağlı kuruluşlarda:
Müsteşarlık şeklindeki bağlı kuruluşlarda:
1. Müsteşarlık,
2. Genel Müdürlük, Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
Başkanlık şeklindeki bağlı kuruluşlarda:
1. Başkanlık,
2. Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
Genel Müdürlük şeklindeki bağlı kuruluşlarda:
1. Genel Müdürlük,
2. Daire Başkanlığı,
3. Müdürlük.
c) Taşra teşkilatı il kuruluşlarında:
1. Vali,
2. İl Müdürlüğü,
3. Şube Müdürlüğü.
d) Taşra teşkilatı ilçe kuruluşlarında:
1. Kaymakam,
2. İlçe Müdürlüğü,
3. İhtiyaç duyulan ilçelerde Şube Müdürlüğü.
e) Bölge kuruluşlarında:
1. Bölge Müdürlüğü,
2. Şube Müdürlüğü veya Başmühendislik.
Dışişleri Bakanlığı, Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği, Milli İstihbarat
Teşkilatı Müsteşarlığı ve ilişkili kuruluşlar bu maddede öngörülen hiyerarşik
kademe ve unvanlara ilişkin hükümlere tabi değildir. Bunların hiyerarşik
kademe ve unvanları kuruluş kanunlarında düzenlenir.
Kuruluş işlemlerinin tamamlanması
Madde 29- Bakanlık merkez, taşra ve yurtdışı teşkilatı ile bağlı
ve ilgili kuruluşların kurulma işlemleri, genel hükümlere göre kadro ihdası
ile tamamlanır.
İKİNCİ BÖLÜM
Danışma Birimlerinin Görev ve Yetkileri
Strateji Geliştirme Başkanlığı
Madde 30- Strateji Geliştirme Başkanlığı aşağıdaki görevleri
yapar:
a) Ulusal kalkınma strateji ve politikaları, yıllık program ve
hükümet programı çerçevesinde bakanlığın orta ve uzun vadeli strateji ve
politikalarını belirlemek, amaçlarını oluşturmak üzere gerekli çalışmaları
yapmak,
b) Bakanlığın görev alanına giren konularda performans ve kalite
ölçütleri geliştirmek ve bu kapsamda verilecek diğer görevleri yerine getirmek,
c) Bakanlık bütçesini stratejik plana ve yıllık hedeflere göre
hazırlamak; bakanlık faaliyetlerinin bunlara uygunluğunu izlemek ve değerlendirmek,
d) Bakanlığın yönetimi ile hizmetlerin geliştirilmesi ve performansla
ilgili bilgi ve verileri toplamak, analiz etmek, yorumlamak ve yıllık faaliyet
raporlarını hazırlamak,
e) Üst yönetimin iç denetime yönelik işlevinin etkililiğini ve
verimliliğini artırmak için gerekli hazırlıkları yapmak,
f) Bakanlığın görev alanına giren konularda, hizmetleri etkileyecek
dış faktörleri incelemek, kurum içi kapasite araştırması yapmak, hizmetlerin
etkililiğini ve tatmin düzeyini analiz etmek ve genel araştırmalar yapmak,
g) Yönetim bilgi sistemlerine ilişkin hizmetleri yerine getirmek,
h) Strateji Geliştirme Kurulunun sekreterya hizmetlerini yürütmek.
Hukuk Müşavirliği
Madde 31- Hukuk Müşavirliği aşağıdaki görevleri yapar:
a) Bakan, bakanlık birimleri ve diğer bakanlıklar tarafından
gönderilen kanun, tüzük ve yönetmelik tasarıları ile diğer hukuki konular
hakkında görüş bildirmek,
b) Bakanlığın menfaatlerini koruyucu, anlaşmazlıkları önleyici
hukuki tedbirleri zamanında almak, anlaşma ve sözleşmelerin bu esaslara
uygun olarak yapılmasına yardımcı olmak,
c) 8 Ocak 1943 tarihli ve 4353 sayılı Kanun hükümlerine göre
adli ve idari davalarda gerekli bilgileri hazırlamak, taraf olduğu idari
davalarda bakanlığı temsil etmek veya bakanlıkça hizmet satınalma yoluyla
temsil ettirilen davaları takip ve koordine etmek.
Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği
Madde 32- Bakanlıklarda, basın ve halkla ilişkilerle ilgili faaliyetleri
planlamak ve bu faaliyetlerin belirlenecek usul ve ilkelere göre yürütülmesini
sağlamak üzere Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği kurulabilir.
Bakanlık müşavirleri
Madde 33- Bakanlıklarda, önem ve öncelik taşıyan konularda bakanlık
makamına yardımcı olmak üzere bakanlık müşavirleri bulunabilir.
Bakanlık müşavirleri bakanlık makamına bağlıdır.
Bakanlık müşavirlerinin gerekli olup olmadığı ve yirmiyi geçmeyecek
şekilde sayısı kuruluş kanunlarında gösterilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yardımcı Hizmet Birimlerinin Görev ve Yetkileri
Özel Kalem Müdürlüğü
Madde 34- Özel Kalem Müdürlüğü; bakanın çalışma programını; resmi
ve özel yazışmalarını; protokol ve tören işlerini düzenlemek, yürütmek
ve bakanın vereceği diğer işleri yapmakla görevlidir.
İnsan Kaynakları Daire Başkanlığı
Madde 35- İnsan Kaynakları Daire Başkanlığının görevleri şunlardır:
a) Bakanlığın insan gücü politikası ve planlaması konusunda çalışmalar
yapmak ve tekliflerde bulunmak,
b) Bakanlık personelinin atama, nakil, sicil, terfi, ücret, emeklilik
ve benzeri özlük işlemlerini yürütmek,
c) Bakanlık teşkilatının eğitim planını hazırlamak, uygulamak
ve değerlendirmek,
d) Bakanlığın görev alanına giren konularda mahalli idarelere
dönük eğitim programları hazırlamak ve uygulamak,
e) Bakan ve müsteşar tarafından verilecek diğer görevleri yapmak.
Destek Hizmetleri Daire Başkanlığı
Madde 36- Destek Hizmetleri Daire Başkanlığının görevleri şunlardır:
a) Yapma, yaptırma, satınalma, kiralama, bakım ve onarım, arşiv,
sağlık ve benzeri her türlü idari ve mali hizmetleri yürütmek,
b) Taşınır ve taşınmaz mal kayıtlarını tutmak,
c) Bakanlık sivil savunma ve seferberlik hizmetlerini planlamak
ve yürütmek,
d) Bakan ve müsteşar tarafından verilecek diğer görevleri yapmak.
Bağlı ve ilgili kuruluşların danışma ve yardımcı hizmet birimleri
Madde 37- Bakanlık bağlı ve ilgili kuruluşlarındaki danışma ve
yardımcı hizmet birimlerinin görevleri, bakanlık merkez teşkilatındaki
benzer birimlerin görevleri esas alınarak düzenlenir.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Kamu Yönetiminde Denetim
Denetim
Madde 38- Denetim; kamu kurum ve kuruluşlarının faaliyet ve işlemlerinde
hataların önlenmesine yardımcı olmak, çalışanların ve kuruluşların gelişmesine,
yönetim ve kontrol sistemlerinin geçerli, güvenilir ve tutarlı hale gelmesine
rehberlik etmek amacıyla; hizmetlerin süreç ve sonuçlarını mevzuata, önceden
belirlenmiş amaç ve hedeflere, performans ölçütlerine ve kalite standartlarına
göre; tarafsız olarak analiz etmek, karşılaştırmak ve ölçmek; kanıtlara
dayalı olarak değerlendirmek, elde edilen sonuçları rapor haline getirerek
ilgililere duyurmaktır.
Denetimin kapsamı ve türleri
Madde 39- Kamu kurum ve kuruluşlarında iç ve dış denetim yapılır.
İç denetim, hataların önlenmesi, risk ve zayıflıkların belirlenmesi, iyi
uygulama örneklerinin yaygınlaştırılması, yönetim sistemlerinin ve süreçlerinin
geliştirilmesi amacıyla yapılan denetimdir.
Dış denetim, kamu kurum ve kuruluşlarının hesap verme sorumluluğu çerçevesinde
bütün faaliyet, karar ve işlemlerinin, kurumsal amaç, hedef ve planlara
ve kanunlara uygunluk yönünden incelenmesi ve sonuçlarının değerlendirilmesidir.
Kamu kurum ve kuruluşlarının iç ve dış denetimi; hukuka uygunluk, mali
denetim ve performans denetimini kapsar:
a) Hukuka uygunluk denetimi; eylem ve işlemlerin ilgili
kanun, tüzük, yönetmelik ve diğer mevzuata uygunluğunun,
b) Mali denetim; gelir, gider ve mallara ilişkin hesap ve işlemlerin
doğruluğunun, mali tabloların tasdikinin ve mali sistemlerin,
c) Performans denetimi; yönetimin bütün kademelerinde gerçekleştirilen
faaliyet ve programların planlanması, uygulanması ve kontrolü aşamalarında
ekonomikliğin, verimliliğin ve etkililiğin,
denetlenmesini ifade eder.
Denetlemeye yetkili kurumlar
Madde 40- İç denetim, kamu kurum ve kuruluşlarının kendi yöneticileri
veya kurumun üst yöneticisinin görevlendireceği iç denetim elemanları tarafından
yapılır.
Merkezi idareye dahil kurum ve kuruluşlarla il özel idareleri, belediyeler
ve bunlara bağlı kuruluşlar ve mahalli idare birliklerinin dış denetimi
kanunla belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde Sayıştay tarafından yapılır
veya yaptırılır, sorumluların hesap ve işlemleri kesin hükme bağlanır.
Bu amaçla Sayıştayın teşkilat yapısı içinde özel ihtisas daireleri oluşturabileceği
gibi, bölge düzeyinde birimler kurulabilir.
Köyler ile köylerin kendi aralarında kurdukları birlikler, mülki idare
amirleri eliyle denetlenir.
Bilgi edinme hakkı ve saydamlık
Madde 41- Gerçek ve tüzel kişiler, kanunla belirlenen usul ve
esaslar çerçevesinde bilgi edinme hakkına sahiptir. Kamu kurum ve kuruluşları,
gerçek ve tüzel kişilerin talep etmeleri halinde, istenen bilgi ve belgeleri
kanunda belirtilen istisnalar dışında vermekle yükümlüdür.
Kamu kurum ve kuruluşları, görev ve hizmet alanlarına giren konulardaki
temel nitelikli karar ve işlemlerini, mal ve hizmet alımlarını, satımlarını,
projelerini ve yıllık faaliyet raporlarını bilgi iletişim teknolojilerini
de kullanmak suretiyle kamuoyunun bilgisine sunarlar.
Kesinleşen faaliyet ve denetim raporları uygun vasıtalarla kamuoyunun
incelemesine açık hale getirilir. Mahalli idarelerde bu raporlar meclislerinin
ilk toplantısında üyelerin bilgisine de sunulur.
Mahalli idareler halk denetçisi
Madde 42- Her ilde, mahalli idareler ve bunlara bağlı kuruluşlar
ile bu idareler tarafından kurulan birlik ve işletmelerin, kurum dışı gerçek
ve tüzel kişilerle ilgili işlem ve eylemlerinden kaynaklanan anlaşmazlıkların
çözümüne yardımcı olmak üzere bir halk denetçisi seçilir.
Halk denetçisi, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinin
(A) fıkrasının 1, 4, 5, 6 ve 7 nci bentlerinde belirtilen şartları taşıyan;
hukuk, iktisat, işletme, maliye, kamu yönetimi, çalışma ekonomisi alanlarında
en az dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun veya bu alanlarda lisansüstü
derecesi olan ve en az on yıl mesleki tecrübe sahibi, toplumda saygınlığı
bulunan kişiler arasından beş yıl süre ile görev yapmak üzere il genel
meclisinin üçte iki çoğunluğunun kararı ile seçilir. İlk iki turda üçte
iki çoğunluk sağlanamazsa, üçüncü turda salt çoğunlukla seçim sonuçlandırılır.
Halk denetçiliğine kişiler kendileri aday olabileceği gibi, il genel meclisi
üyelerinin beşte biri tarafından da aday gösterilebilir.
Halk denetçisi, asliye hukuk mahkemesinde görevinin devamı süresince
işlerini tam bir dikkat, dürüstlük ve tarafsızlık ile yürüteceğine, kanun
hükümlerine aykırı hareket etmeyeceğine dair yemin ederek görevine başlar.
Yemin için yapılan başvuru mahkemece acele işlerden sayılır.
Halk denetçisi, görevini engelleyen fiziki ve psikolojik bir rahatsızlığı,
görevi gereği edindiği kişisel bilgi ve sırları açıklaması, halk denetçisi
olma şartlarını taşımadığının anlaşılması veya sonradan kaybetmesi sebepleriyle
il genel meclisinin salt çoğunluğunun kararı ve valinin mütalaası üzerine
Danıştay kararı ile görevinden alınabilir. Bu şekilde boşalan halk denetçiliğine,
kalan süreyi tamamlamak üzere yenisi seçilir.
Halk denetçisi, görevinin devamı süresince, herhangi bir kamu kuruluşunda
veya özel kuruluşta ücretli bir işte çalışamaz. Kamu görevlileri arasından
seçilen halk denetçisi, bu süre için kurumundan izinli sayılır. Bu şekilde
seçilen halk denetçilerinin kadroları ve tabi olduğu sosyal güvenlik kurumu
ile ilişkileri devam eder, ancak bunların ve diğer halk denetçilerinin
daha önce tabi oldukları sosyal güvenlik kurumlarına ödenmesi gereken primleri
kendileri tarafından yatırılır.
Halk denetçisinin bürosu ve iş yükü ile orantılı sayıda personel il
özel idaresi tarafından sağlanır. Halk denetçisine, il nüfusu 500.000’e
kadar olan illerde 50.000; 500.001-1.000.000 olan illerde 60.000; 1.000.001-2.000.000
olan illerde 70.000 ve 2.000.001’den fazla olan illerde 80.000 gösterge
rakamının Devlet memurları için belirlenen aylık katsayı ile çarpımı sonucu
bulunacak miktarda aylık brüt ödenek verilir. Halk denetçisi gördüğü hizmet
nedeniyle talep sahiplerinden hiçbir şekilde ücret veya başka bir karşılık
alamaz.
Halk denetçisi, birinci fıkrada sayılan kuruluşların gerçek ve tüzel
kişileri ilgilendiren işlem ve eylemlerine karşı menfaati ihlal edilenler
tarafından yapılacak başvuru üzerine, gerekli bilgi ve belgeleri inceleyerek,
gerektiğinde tarafları dinleyerek, kırkbeş gün içinde kararını verir. Kararı,
ilgili idareye ve talep sahibine bildirir. İlgili idare halk denetçisinin
verdiği karara karşı tutumunu en geç on gün içinde açıklar. İdare, halk
denetçisinin tavsiyesini uygun bulmazsa görüşünü gerekçelendirmek zorundadır.
Halk denetçisinin raporları kamuoyuna açıktır.
İlgili kurum ve kuruluşlar, halk denetçisi tarafından istenen bilgi
ve belgeler ile soruların cevaplarını en geç bir hafta içinde vermek zorundadır.
Konusu açık olmayan, somut iddia içermeyen, halk denetçisinin yetki
alanına girmeyen veya dava konusu yapıldığı anlaşılan başvurular işleme
konulmaz. Halk denetçisi incelemesi sırasında, teknik hususlarda bedeli
il özel idare bütçesinden karşılanmak suretiyle her türlü uzmandan yararlanabilir.
Menfaati ihlal edilen gerçek veya tüzel kişiler, işlem ve eylemden haberdar
olduktan sonra veya yaptıkları başvuruya süresi içinde cevap verilmemesi
üzerine otuz gün içerisinde halk denetçisine başvurabilirler. Halk denetçisine
başvuru süresi, eylem ve işlemin tekemmül tarihinden itibaren altı ayı
geçemez.
Dava açma süresi içinde halk denetçisine yapılan başvuru, dava açma
süresini durdurur. Halk denetçisinin tavsiye kararının verilen süre içinde
yerine getirilmemesi veya başvuru sahibini tatmin etmemesi halinde, kararda
belirtilen sürenin bitiş tarihinden itibaren, talep sahibinin dava açma
süresi yeniden işlemeye başlar. Dava konusu edilmiş veya üçüncü kişilere
dönük karar ve işlemler sebebiyle halk denetçisine başvurulamaz. Halk denetçisine
başvuru, idari yargıya müracaat hakkının önşartı değildir.
Halk denetçisi, incelemesi nedeniyle elde ettiği kişilere ait bilgilerin
gizliliğinin korunmasından sorumludur. Halk denetçisi tarafından alınan
tavsiye kararları arşivlenir. Halk denetçisi, her yıl Ocak ayında, bir
önceki yılda verdiği tavsiye kararları ile ilgili genel değerlendirme raporunu
il genel meclisinin bilgisine sunar.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Çeşitli ve Geçici Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Yöneticilerin sorumlulukları
Madde 43- Bu Kanun kapsamındaki kurum ve kuruluşların her kademedeki
yöneticileri, görevlerini mevzuata, stratejik plan ve programlara, performans
ölçütlerine ve hizmet kalite standartlarına uygun olarak yürütmekten üst
kademelere karşı sorumludur.
İdari düzenleme yetkisi
Madde 44- Bakanlıklar ile kamu tüzel kişileri, önceden kanunla
düzenlenmeyen konularda ve kanun hükümlerine aykırı şekilde idari düzenleme
yapamazlar.
Yetki devri
Madde 45- Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların üst düzey
yöneticileri, valiler, kaymakamlar ve belediye başkanları, sınırlarını
açıkça belirtmek ve yazılı olmak şartıyla yetkilerinden bir kısmını astlarına
devredebilir. Yetki devri, uygun araçlarla ilgililere duyurulur.
İnsan kaynakları yönetimi
Madde 46- Kamu hizmetleri memurlar, tam zamanlı veya kısmi zamanlı
çalışan diğer kamu görevlileri ve işçiler eliyle yürütülür.
Memurlar ve diğer kamu görevlilerinin işe alınmaları ve görevde yükselmeleri
ehliyete dayalı seçme sınavı ve liyakat esasına göre yapılır.
Diğer kamu görevlileri ile işçilerden tam zamanlı veya kısmi zamanlı
olarak ve kadro şartına bağlı olmaksızın sözleşmeli statüde istihdam edileceklerin
sözleşmelerinde, ilgili personelin görevleri, hak ve yükümlülükleri ile
performans ölçütleri yer alır.
Memurlar ve diğer kamu görevlileri, performans ölçütlerine göre değerlendirilir
ve ödüllendirilir.
Hükümetin görevi sona erdiğinde, Milli Savunma Bakanlığı Müsteşarı hariç
müsteşarlar ile başkanlık ve genel müdürlük şeklinde kurulan bağlı ve ilgili
kuruluşlarda kendi genel kurullarının seçimiyle gelenler dışındaki başkan
veya genel müdürlerin görevi kendiliğinden sona ermiş sayılır. Ancak bu
görevlere yeni bir atama ya da görevlendirme yapılıncaya kadar bu kişiler
görevlerine devam ederler. Bu şekilde görevi sona erenlerden başka bir
göreve atanmayanlar, özlük hakları saklı kalmak üzere, kadro şartı aranmaksızın
bakanlık müşaviri olarak atanırlar.
Merkezi idarede 2451 sayılı Bakanlıklar ve Bağlı Kuruluşlarda Atama
Usulüne İlişkin Kanun hükümleri dışında kalan memurların atamaları bakan
tarafından yapılır. Bakan bu yetkisini alt kademelere devredebilir. Bağlı
ve ilgili kuruluşların kuruluş kanunlarındaki atamaya ilişkin özel hükümler
saklıdır.
Merkezi idarenin kadro ihdas, iptal ve değişikliği ile kadrolara ilişkin
diğer hususlar genel hükümlere tabidir.
Başka kurumlarda personel görevlendirme
Madde 47- Bakanlıklarda bakanın, il özel idarelerinde valinin,
belediyelerde ise belediye başkanının talebi ve ilgilinin ve kurumunun
muvafakatı üzerine, merkezi idare personelinden memur statüsünde olanlar
mahalli idarelerin yönetici kadrolarında veya bakanlıklarda geçici olarak
görevlendirilebilir. Bu personel, kurumundan izinli sayılır ve asıl kadrosuyla
ilgisi devam eder. Bunların terfileri başkaca bir işleme gerek kalmaksızın
kurumlarınca yapılır. Bu hükme göre görevlendirilenler, görev sürelerince,
görevlendirmeye ilişkin belgede belirtilmek kaydıyla mali ve sosyal haklarını
görevlendirildikleri kurumdan alabileceği gibi, kadrolarının bulunduğu
kurumdan da alabilirler.
Saklı tutulan hükümler
Madde 48- Bu Kanunun, 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının son
cümlesi hariç olmak üzere İkinci Kısmındaki hükümler, 46 ncı maddesinin
beşinci fıkrası dışındaki hükümler ile 47 nci maddesi hükümleri Milli Savunma
Bakanlığı hakkında uygulanmaz.
Kaldırılan hükümler ve kuruluşlar
Madde 49- 27/9/1984 tarihli ve 3046 sayılı Kanun, 24/10/1960
tarihli ve 108 sayılı Savunma Sekreterlikleri Kurulmasına Dair Kanun ile
24/6/1983 tarihli ve 72 sayılı Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulunun Kuruluş
ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname yürürlükten kaldırılmıştır.
9/5/1985 tarihli ve 3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat
ve Görevleri Hakkında Kanunla kurulan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü kaldırılmıştır.
Dışişleri Bakanlığı ile Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı
hariç bakanlıkların ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarının yurtdışı teşkilatı
kaldırılmış ve yurtdışı kadroları iptal edilmiştir.
Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşlar ve bu Kanun kapsamına giren
diğer kamu kurum ve kuruluşlarının kuruluş ve görevlerine ilişkin kanunların
ve kanun hükmünde kararnamelerin bu Kanun hükümlerine aykırı hükümleri
uygulanmaz.
İKİNCİ BÖLÜM
Geçici ve Son Hükümler
Geçici Madde 1- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte;
a) Sağlık Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve yetkileri, eğitim
hastaneleri hariç, sağlık evi, sağlık ocağı, sağlık merkezi, dispanser
ile hastaneler araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve borçları,
bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli il özel
idarelerine,
b) Kültür ve Turizm Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve yetkileri,
ulusal nitelik taşımayan kütüphane ve müzeler ile halk kütüphaneleri, kültür
merkezleri bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve borçları,
bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli belediye
sınırları içinde belediyelere, belediye sınırları dışında il özel idarelerine,
ören yerleri ise il özel idarelerine,
c) Çevre ve Orman Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve yetkileri
ile fidanlıklar, piknik yerleri, dinlenme ve benzeri tesisler, bina, araç,
gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri
ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli belediye sınırları içinde
belediyelere; belediye sınırları dışında bulunan bu gibi tesis ve yerler
ile milli parklar il özel idarelerine,
d) Tarım ve Köyişleri Bakanlığı taşra teşkilatının görev ve yetkileri,
ulusal veya bölgesel düzeyde faaliyet gösteren araştırma enstitüleri ve
laboratuvarlar hariç enstitü ve laboratuvarları ile üretme istasyonları
bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe
ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli il özel idarelerine,
e) Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü
taşra teşkilatının görev ve yetkileri ile huzurevi, çocuk yuvası, kreş
gibi tesisler, bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve
boçları, bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli
belediye sınırları içinde belediyelere, belediye sınırları dışında il özel
idarelerine,
f) Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü taşra teşkilatının görev ve
yetkileri ile spor sahaları, spor salonları, stadyumlar ve diğer spor tesisleri
bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe
ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli belediye sınırları
içinde belediyelere, belediye sınırları dışında il özel idarelerine,
g) Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı
taşra teşkilatının görev ve yetkileri ile bina, araç, gereç, taşınır ve
taşınmaz malları, alacak ve borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları ile
birlikte olmak üzere personeli il özel idarelerine,
devredilmiştir.
Birinci fıkranın (b), (c), (d) ve (f) bentlerinde belediyelere devredilen
bina, araç, gereç, personel, taşınır ve taşınmaz mallar ile alacak ve borçların,
büyükşehir belediyesi bulunan yerlerde paylaşımı özel kanununda belirtilen
hükümlere tabidir.
Birinci fıkranın (a) bendinde il özel idarelerine devredilen sağlık
evi, sağlık ocağı, sağlık merkezi ve dispanser gibi koruyucu sağlık hizmeti
veren tesisler il özel idarelerince Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen
esas ve usullere göre bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak
ve borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli
belediyelere devredilebilir.
Birinci fıkranın (d) bendinde il özel idarelerine devri öngörülen enstitü
ve laboratuvarlar Tarım ve Köyişleri Bakanlığı tarafından belirlenen esas
ve usullere göre bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları, alacak
ve borçları, bütçe ödenekleri ve kadroları ile birlikte olmak üzere personeli
görev alanına göre üniversitelere, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına
veya belediyelere devredilebilir. Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına
devir halinde personelin devri isteklerine bağlıdır.
Milli Eğitim Bakanlığı dışındaki bakanlıklar ile kamu kurum ve kuruluşlarına
bağlı sağlık, tarım, adalet, tapu kadastro ve Anadolu meteoroloji meslek
liseleri bina, araç, gereç, taşınır ve taşınmaz malları ile bunlara ait
bütçe ödenekleri Milli Eğitim Bakanlığına devredilmiştir. Bu fıkrada öngörülen
devir işlemleri ile bu okulların personelinden devredilecek olanlara ait
işlemler Milli Eğitim Bakanlığı ile ilgili bakanlık veya kuruluşlar arasında
yapılacak protokollere göre 2003-2004 öğretim yılı sonunda tamamlanır.
Devir ve tasfiye, Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığı ile
ilgisine göre bu maddede belirtilen bakanlıklar tarafından birlikte hazırlanarak
Bakanlar Kurulu tarafından yürürlüğe konulacak esas ve usullere göre birinci
fıkranın (a) bendi dışında en geç bir yıl içinde gerçekleştirilir. Ancak,
atanacak personel ile devredilecek taşınır ve taşınmaz mallar, ilgili mahalli
idarelerin ihtiyacı dikkate alınarak belirlenir. Birinci fıkranın (a) bendinde
belirtilen kadroların dışındaki unsurların devri bir yıl içinde, kadroların
ve taşra teşkilatının bunlara ilişkin görev ve yetkilerinin devri ise Maliye
Bakanlığı, Devlet Personel Başkanlığı ve Sağlık Bakanlığı tarafından birlikte
hazırlanarak Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konulacak esaslara göre kademeli
olarak beş yıl içinde yapılır. Bu süre içerisinde devredilmeyen kadrolara
ait atamalar Sağlık Bakanlığı tarafından yapılmaya devam edilir.
Geçici Madde 2- Kaldırılan Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünün
görev ve yetkileri; araç, gereç, her türlü taşınır ve taşınmaz malları,
bunlara ait ödeneklerle birlikte İstanbul dışında il özel idarelerine;
İstanbul ilinde ise bu hizmetleri il hudutları dahilinde yapmak üzere İstanbul
Büyükşehir Belediyesine devredilmiştir. Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü
merkez teşkilatı personeli Tarım ve Köyişleri Bakanlığına, İstanbul dışındaki
taşra teşkilatı personeli bulundukları illerdeki il özel idarelerine, İstanbul’da
ise İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına kadro ve pozisyonları ile
birlikte devredilmiş ve bunlar da başkaca bir işleme gerek kalmaksızın
bu kadro ve pozisyonlara atanmış sayılır.
3202 sayılı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında
Kanunda geçen “Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü” ibareleri İstanbul ilinde
“İstanbul Büyükşehir Belediyesi”, İstanbul dışında ise “il özel idaresi”
olarak uygulanır.
Birinci fıkrada belirtilen tasfiye ve devir işlemleri Bakanlar Kurulu
tarafından belirlenecek esas ve usullere göre altı ay içinde gerçekleştirilir.
Geçici Madde 3- Yüksek Denetleme Kurulunun personeli, araç, gereç,
her türlü taşınır ve taşımaz malları ve bütçesi Sayıştaya devredilmiştir.
Yüksek Denetleme Kurulunda çalışanlardan; başkan ve üyeler başka bir
işleme gerek kalmaksızın ve kadro şartı aranmaksızın, birinci sınıfa ayrılmış,
birinci sınıfa ayrıldıktan sonra altı yılını tamamlamış ve birinci sınıfa
ayrılma niteliklerini kaybetmemiş Sayıştay uzman denetçisi; başdenetçi,
denetçi ve denetçi yardımcıları da kazanılmış hak aylık derecelerine uygun
Sayıştay uzman denetçisi, Sayıştay başdenetçisi, Sayıştay denetçisi ve
Sayıştay denetçi yardımcısı kadrolarına atanmış sayılır. Sayıştay uzman
denetçiliğine atanmış sayılan başdenetçi ve denetçilerin birinci sınıfa
ayrılmalarına ve uygulamaya ilişkin hususlar 832 sayılı Sayıştay Kanunu
çerçevesinde Sayıştay Genel Kurulunca belirlenir. Diğer personel ise Sayıştay
Başkanınca kadro şartı aranmaksızın durumlarına uygun kadrolara atanır.
Devirle ilgili bütün işlemler Sayıştay Başkanınca yerine getirilir.
Yapılan atamalar sonucu, kaldırılan Yüksek Denetleme Kurulunun her statüdeki
mensuplarına, devir tarihindeki kadro ve pozisyonlarına ait aylık, ücret,
ek ödeme, ikramiye ve benzeri adlar altında yapılmakta olan ödemelerin
net tutarının, Sayıştay mevzuatına göre hak edecekleri aylık ücret, ek
ödeme, ikramiye ve benzeri adlar altında yapılmakta olan ödemelerin net
tutarından fazla olması halinde aradaki fark giderilinceye kadar herhangi
bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın tazminat olarak ödenir.
Mülga 72 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin kapsamına giren kuruluşların
denetimleri ile halen Yüksek Denetleme Kurulu tarafından yürütülen denetimler,
Sayıştay Kanununda yapılacak düzenlemeye kadar bu Kanun Hükmünde Kararname
hükümlerine göre Sayıştay tarafından sonuçlandırılır.
8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun
Hükmünde Kararname, 2/4/1987 tarihli ve 3346 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri
İle Fonların Türkiye Büyük Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi
Hakkında Kanun ve diğer kanunlarda Yüksek Denetleme Kuruluna yapılan atıflar
Sayıştaya yapılmış sayılır.
Geçici Madde 4- 23 üncü maddede öngörülen Bakanlar Kurulu kararı
üç ay içinde çıkarılır. 23 üncü maddede sözü edilen bakanlıklar ile diğer
kamu kurum ve kuruluşlarının yurtdışı teşkilatı bu kararnameye göre yapılacak
görevlendirmelerin tamamlanmasına kadar görevlerine devam ederler.
Geçici Madde 5- Bu Kanun kapsamına giren kamu kurum ve kuruluşlarının
kuruluş ve görevlerine ilişkin kanun, kanun hükmünde kararname ve diğer
mevzuatlarında bu Kanunda belirtilen ilkeler doğrultusunda gerekli değişiklikler
bir yıl içinde yapılır.
Geçici Madde 6- 5 inci maddenin (l) bendine aykırı mal ve hizmet
üretimi yapan birimler iki yıl içinde tasfiye edilir.
Geçici Madde 7- Bu Kanun uyarınca bakanlıklar ile bağlı ve ilgili
kuruluşların kuruluş kanunlarında yapılacak düzenlemeler nedeniyle kadro
unvanı ve derecesi değişen veya kaldırılanların eski kadrolarına ait aylık,
ek gösterge ve her türlü zam ve tazminat hakları, yeni görevlerinde kaldıkları
sürece, şahıslarına bağlı olarak saklı tutulur.
Geçici Madde 8- Bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşların
teşkilatı, bu Kanun esaslarına göre yeniden düzenleninceye ve bu düzenleme
uyarınca genel hükümlere göre yeni kadrolar tespit ve ihdas edilinceye
kadar bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte mevcut olan kadroların kullanımına
devam olunur.
Geçici Madde 9- Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
altı ay içinde Başbakanlık ve bakanlıklar ile bağlı ve ilgili kuruluşlarda
mevcut kadrolarda artış yapılmamak kaydıyla 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü
Hakkında Kanun Hükmünde Kararname esaslarına göre sınıf, unvan ve derece
değişikliği yapılabilir.
Yürürlük
Madde 50- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 51- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
(I) SAYILI CETVEL
BAKANLIKLAR
1. Adalet Bakanlığı,
2. Milli Savunma Bakanlığı,
3. İçişleri Bakanlığı,
4. Dışişleri Bakanlığı,
5. Maliye Bakanlığı,
6. Milli Eğitim Bakanlığı,
7. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı,
8. Sağlık Bakanlığı,
9. Ulaştırma Bakanlığı,
10. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı,
11. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,
12. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı,
13. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı,
14. Kültür ve Turizm Bakanlığı,
15. Çevre ve Orman Bakanlığı.
(II) SAYILI CETVEL
TAŞRA TEŞKİLATI OLMAYAN BAKANLIKLAR
1. Dışişleri Bakanlığı,
2. Bayındırlık ve İskan Bakanlığı,
3. Sağlık Bakanlığı,
4. Ulaştırma Bakanlığı,
5. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı,
6. Sanayi ve Ticaret Bakanlığı,
7. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı,
8. Kültür ve Turizm Bakanlığı,
9. Çevre ve Orman Bakanlığı.
|