|
TÜRK MEDENÎ KANUNU
Kanun No: 4721
Kabul Tarihi: 22.11.2001
Resmi Gazete: 8.12.2001 - 24607
BAŞLANGIÇ
A. Hukukun uygulanması ve kaynakları
Madde 1.- Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda
uygulanır.
Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hâkim, örf ve âdet hukukuna göre,
bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse
ona göre karar verir.
Hâkim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.
B. Hukukî ilişkilerin kapsamı
I. Dürüst davranma
Madde 2.- Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine
getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır.
Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.
II. İyiniyet
Madde 3.- Kanunun iyiniyete hukukî bir sonuç bağladığı durumlarda,
asıl olan iyiniyetin varlığıdır.
Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen
kimse iyiniyet iddiasında bulunamaz.
III. Hâkimin takdir yetkisi
Madde 4.- Kanunun takdir yetkisi tanıdığı veya durumun gereklerini
ya da haklı sebepleri göz önünde tutmayı emrettiği konularda hâkim, hukuka
ve hakkaniyete göre karar verir.
C. Genel nitelikli hükümler
Madde 5.- Bu Kanun ve Borçlar Kanununun genel nitelikli hükümleri,
uygun düştüğü ölçüde tüm özel hukuk ilişkilerine uygulanır.
D. İspat kuralları
I. İspat yükü
Madde 6.- Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan
her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.
II. Resmî belgelerle ispat
Madde 7.- Resmî sicil ve senetler, belgeledikleri olguların doğruluğuna
kanıt oluşturur.
Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı, kanunlarda başka bir hüküm
bulunmadıkça, herhangi bir şekle bağlı değildir.
|
